Beliau berbisik kepadaku (Fatimah) dan memberitahuku akan kematiannya saya menangis, beliau berbisik memberitahuku saya yang pertama kali mengikutinya saya tersenyum

Imam Muslim : 4487

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنَّ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهُ لَمْ يُغَادِرْ مِنْهُنَّ وَاحِدَةً فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي مَا تُخْطِئُ مِشْيَتُهَا مِنْ مِشْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَلَمَّا رَآهَا رَحَّبَ بِهَا فَقَالَ مَرْحَبًا بِابْنَتِي ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ سَارَّهَا فَبَكَتْ بُكَاءً شَدِيدًا فَلَمَّا رَأَى جَزَعَهَا سَارَّهَا الثَّانِيَةَ فَضَحِكَتْ فَقُلْتُ لَهَا خَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ نِسَائِهِ بِالسِّرَارِ ثُمَّ أَنْتِ تَبْكِينَ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلْتُهَا مَا قَالَ لَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ مَا كُنْتُ أُفْشِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِرَّهُ قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ عَزَمْتُ عَلَيْكِ بِمَا لِي عَلَيْكِ مِنْ الْحَقِّ لَمَا حَدَّثْتِنِي مَا قَالَ لَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أَمَّا الْآنَ فَنَعَمْ أَمَّا حِينَ سَارَّنِي فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى فَأَخْبَرَنِي أَنَّ جِبْرِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ سَنَةٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ وَإِنَّهُ عَارَضَهُ الْآنَ مَرَّتَيْنِ وَإِنِّي لَا أُرَى الْأَجَلَ إِلَّا قَدْ اقْتَرَبَ فَاتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي فَإِنَّهُ نِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ قَالَتْ فَبَكَيْتُ بُكَائِي الَّذِي رَأَيْتِ فَلَمَّا رَأَى جَزَعِي سَارَّنِي الثَّانِيَةَ فَقَالَ يَا فَاطِمَةُ أَمَا تَرْضَيْ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالَتْ فَضَحِكْتُ ضَحِكِي الَّذِي رَأَيْتِ

আমাক [আবু কামিল আল জাহদাৰী ফুদাইল বিন হুছেইন] কৈছে; আমাক [আবু আৱানাহ] [ফিৰাছ]ৰ পৰা [আমিৰৰ] পৰা [মছৰুক]ৰ পৰা [আইছা]ৰ পৰা ক’লে; ‘এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নীসকলক গোট খুৱাই তেওঁৰ কাষত আছিল আৰু সেই সময়ত কোনো উপস্থিত নোহোৱাকৈয়ে আছিল। তাৰ বহুদিন নৌহওঁতেই ফাতিমা খোজকাঢ়ি আহিল, যাৰ খোজ কঢ়াৰ ধৰণ হুবহু - আৰু একেবাৰে বেলেগ নাছিল - নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পথৰ পৰা। তাইক দেখি সি তাইক সম্ভাষণ জনাই ক’লে: ‘আদৰণি, মোৰ মৰমৰ ছোৱালী!’। ইয়াৰ পিছত তেওঁ সোঁফালে বা বাওঁফালে বহিবলৈ মাতিলে। তাৰ পাছত তাইক কিবা এটা ফুচফুচাই ক’লে যেতিয়ালৈকে তাই - ফাতিমা - কান্দোনত ফাটি যোৱা নাছিল। ফাতিমাৰ দুখ দেখি আকৌ এবাৰ নবীয়ে তাইক কিবা এটা ফুচফুচাই ক’লে যেতিয়ালৈকে তাই আনন্দত হাঁহি নাথাকিল। তেতিয়া মই -আইছিয়া- ফাতিমাক সুধিলোঁ; 'হে ফাতিমা, সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তোমালোকক তেওঁৰ পত্নীৰ সন্মুখত এটা গোপন কথা ফুচফুচাই কোৱাৰ সুবিধা দিছে যেতিয়ালৈকে তোমালোকে দুখী হৈ কান্দি নাথাকিবা'। আল্লাহৰ ৰাছুল থিয় হৈ সেই ঠাই এৰি যোৱাৰ পিছত মই ফাতিমাক সুধিলোঁ; ‘হে ফাতিমা, সেই ফুচফুচানিত ৰাছুলুল্লাই আপোনাক আচলতে কি কৈছিল? ' ফাতিমাই উত্তৰ দিলে; 'হে উম্মুল মুমিনিন, মই সঁচাকৈয়ে সেই গোপন কথা বিয়পাব নিবিচাৰো যিটো আল্লাহৰ ৰাছুলে মোক ফুচফুচাই কৈছিল'। আইছাই ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যুৰ পিছত মই ফাতিমাৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক সুধিলোঁ; 'হাই ফাতিমা, মই মাত্ৰ আপোনাক সুধিব বিচাৰিছো যে আল্লাহৰ ৰাছুলে আপোনাক কি ফুচফুচাই কৈছিল যে আপুনি মোক বুজাব নিবিচাৰিছিল।' ফাতিমাই উত্তৰ দিলে; ‘হে উম্মুল মুমিনিন, এতিয়া - আল্লাহৰ ৰাছুলৰ মৃত্যুৰ পিছত - মই আপোনাক ক’ম। আগতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক কিবা এটা ফুচফুচাই ক’লে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোক কৈছিল যে জিব্ৰিল আৰু তেওঁ সাধাৰণতে বছৰত এবাৰ বা দুবাৰ কোৰআন পাঠ কৰে আৰু এতিয়া তেওঁক - জিব্ৰিল - দুবাৰকৈ কোৰআন পাঠ কৰে। সঁচাকৈয়ে মই - ৰাছুলুল্লাহ - জানো যে মোৰ অন্ত ওচৰ চাপিছে। গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু ধৈৰ্য্য ধৰিব। সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ পূৰ্বৰসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ আছিল মই'। ফাতিমাই ক’লে; ‘সেই ফুচফুচানি শুনি মই কান্দিলোঁ, আগতে দেখাৰ দৰে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোৰ দুখ দেখি পুনৰ মোক ফুচফুচাই ক’লে: ‘হে ফাতিমা, তুমি মুমিনসকলৰ পত্নীৰ নেতা হ’বা নে এই সম্প্ৰদায়ৰ শ্ৰেষ্ঠ নাৰী হ’বা? তাৰ পিছত তুমি আগতে দেখাৰ দৰে হাঁহিলোঁ'।