Imam Bukhari : 4915

و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُأَنَّ مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ كَانَتْ أُخْتُهُ تَحْتَ رَجُلٍ فَطَلَّقَهَا ثُمَّ خَلَّى عَنْهَا حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا ثُمَّ خَطَبَهَا فَحَمِيَ مَعْقِلٌ مِنْ ذَلِكَ أَنَفًا فَقَالَ خَلَّى عَنْهَا وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهَا ثُمَّ يَخْطُبُهَا فَحَالَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَإِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَ عَلَيْهِ فَتَرَكَ الْحَمِيَّةَ وَاسْتَقَادَ لِأَمْرِ اللَّهِ

আৰু মোক [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানাক] কোৱা হৈছে আমাক [আব্দুল আ’লা] কোৱা হৈছে আমাক [চাইদ]ক [কাতাদাহৰ পৰা] কোৱা হৈছে আমাক [আল হাছান] কোৱা হৈছে যে মা’কিল বিন ইয়াছাৰৰ ভনীয়েক এজন পুৰুষৰ অধীনত আছিল, তাৰ পিছত মানুহজনে তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি তাইৰ ইদ্দা কাল শেষ নোহোৱালৈকে তাইৰ পৰা বিচ্ছেদ হৈছিল। তেতিয়া মানুহজনে তাইক আকৌ প্ৰপ’জ দিলে। গতিকে মা’কিলে খঙত প্ৰস্তাব নাকচ কৰি ক’লে, ‘তেওঁৰ সামৰ্থ্য থাকিলেও তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ প্ৰচাৰ কৰিলে'। অৱশেষত তেওঁ দুয়োৰে মাজত হোৱা মিলন বন্ধ কৰি দিলে। গতিকে আল্লাহে এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ কৰিলে: 'ৱা ইদজা থালাকতুমুন নিছা' ফাবালাঘ্না আজালাহুন্না ফালাআ তা'দলুলুহুহুন্না।'। -QS. আলবাকাৰাহ ২৩২-, আয়াতৰ শেষলৈকে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক মাতি আনি আয়াতখন পঢ়িলে। অৱশেষত তেওঁ নিজৰ অহংকাৰ পৰিত্যাগ কৰি ঈশ্বৰৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিলে।