Imam Bukhari : 4911

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ لِعَائِشَةَأَلَمْ تَرَيْ إِلَى فُلَانَةَ بِنْتِ الْحَكَمِ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا الْبَتَّةَ فَخَرَجَتْ فَقَالَتْ بِئْسَ مَا صَنَعَتْ قَالَ أَلَمْ تَسْمَعِي فِي قَوْلِ فَاطِمَةَ قَالَتْ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ لَهَا خَيْرٌ فِي ذِكْرِ هَذَا الْحَدِيثِوَزَادَ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَابَتْ عَائِشَةُ أَشَدَّ الْعَيْبِ وَقَالَتْ إِنَّ فَاطِمَةَ كَانَتْ فِي مَكَانٍ وَحْشٍ فَخِيفَ عَلَى نَاحِيَتِهَا فَلِذَلِكَ أَرْخَصَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Na taʻu mai e [Amr ibn Abbas] ia i matou [Ibn Mahdi] na taʻu mai ia i matou [Sufyan] mai ia [Abdurrahman ibn Al Qasim] mai [lona tama] na fai atu [Urwah ibn Az-Zubair] ia Aisha, 'E te leʻi vaʻai ea ia Fulanah bint Hakam o lē ua teteʻa lana tane'. Ona alu atu lea o Aisha ma fai atu; 'E matuā leaga lava le mea ua ia faia'. Na fai mai Urwah ibn Zubair; 'E te leʻi faʻalogo ea i le tala a Fatimah?' Na ia fai mai; 'E moni e leai se lelei o lena tala mo ia'. Na faaopoopo mai [Ibn Abu Zinad] mai ia [Hisham], mai [lona tama]; Na faitioina o ia e [Aisha] ma le faitioina tele ma faapea atu; 'E moni sa i ai Fatimah i lena taimi i se nofoaga gaogao, ma sa fefefe i ai tagata. O le mea lea, na faatagaina ai o ia e le Perofeta o sallallaahu alaihi wasallam'.