Nabi menawarkan taubat kepada dua orang yang berli'an sebelum memisahkan keduanya

Imam Bukhari : 4899

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَرَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَخَوَيْ بَنِي الْعَجْلَانِ وَقَالَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ فَأَبَيَا وَقَالَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ فَأَبَيَا فَقَالَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَاقَالَ أَيُّوبُ فَقَالَ لِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ إِنَّ فِي الْحَدِيثِ شَيْئًا لَا أَرَاكَ تُحَدِّثُهُ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي قَالَ قِيلَ لَا مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهُوَ أَبْعَدُ مِنْكَ

[Әмр бин Зурара] миңа [Исмәгыйль] безгә [Әййубтан] сөйләде, [Сәгыйд бин Җүбәйрдән] ул болай диде: "Мин бервакыт [Ибн Гомәрдән]: "Әгәр бер ир хатынын зинада гаепләсә, нишләрбез?" - дип сорадым. Ул җавап бирде: "Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам Бәнү Әҗланнан ике кешене аерды һәм: "Аллаһ сезнең берегезнең ялган сөйләвен белә. Арагызда тәүбә итәргә теләүчеләр бармы?" - диде. Ләкин икесе дә тәкъдимне кире какты, шуңа күрә ул аларны аерды. [Әййуб] әйтте: "Шуннан соң [Әмр бин Динар] миңа: "Чыннан да, хәдистә сез әйтмәгән гыйбарә бар", - диде. Әмр бин Динар әйтте: "Минем байлыгым турында нәрсә әйтеп була?" - диде. Ул әйтте: "Синең өчен байлык юк. Әгәр син аңа мәһер биргән булсаң, син аның белән җенси мөнәсәбәттә булгансың. Әгәр ялганласаң, ул һичшиксез тагын да күбрәк булачак".