Kelembutan dan kesabaran Nabi mendengar keluhan orang
Imam Muslim : 4293
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ امْرَأَةً كَانَ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً فَقَالَ يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي أَيَّ السِّكَكِ شِئْتِ حَتَّى أَقْضِيَ لَكِ حَاجَتَكِ فَخَلَا مَعَهَا فِي بَعْضِ الطُّرُقِ حَتَّى فَرَغَتْ مِنْ حَاجَتِهَا
Na lo tene na e [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; A tene na [Yazid bin Harun] ti [Hammad bin Salamah] ti [Thabit] ti [Anas] so mbeni zo ayeke dä so ayeke na kpale na lo tene; ‘O Watokua ti Allah, mbi yeke biani na bezoin ti mungo maboko ti mo. Rasulullah a kiri tene na lo; ‘Hi so na so mama, mo ye ti fa abezoin ti mo na mbi na ndo wa? Na pekoni, Prophète ni na wali ni aluti na ndo ti mbeni lege juska wali ni alingbi ti fa abezoin ti lo.