Nabi menawarkan taubat kepada dua orang yang berli'an sebelum memisahkan keduanya
Imam Bukhari : 4895
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَجَاءَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ
Ekɛɛ mi [Muhammad bin Basysyar] Ekɛɛ wɔ [Ibn Abu Adi] kɛjɛ [Hisyam bin Hassan] Ekɛɛ wɔ [Ikrimah] kɛjɛ [Ibn Abbas] radiallahu ’anhuma, akɛ; Hilal bin Umayyah folɔ eŋa lɛ naa akɛ ebɔi gbalafitemɔ, ni ekpɛlɛ nɔ akɛ eye he odase. Ni Gbalɔ lɛ kɛɛ akɛ: ‘Anɔkwale, Allah le akɛ nyɛteŋ mɔ kome miimale. Ani mɔ ko miisumɔ ni etsake etsui?’ Kɛkɛ ni ŋa lɛ te shi ni eye odase.