Telaga putih baunya wangi

Imam Muslim : 4247

و حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ الْهَاشِمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَسْمَعُ النَّاسَ يَذْكُرُونَ الْحَوْضَ وَلَمْ أَسْمَعْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمًا مِنْ ذَلِكَ وَالْجَارِيَةُ تَمْشُطُنِي فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّهَا النَّاسُ فَقُلْتُ لِلْجَارِيَةِ اسْتَأْخِرِي عَنِّي قَالَتْ إِنَّمَا دَعَا الرِّجَالَ وَلَمْ يَدْعُ النِّسَاءَ فَقُلْتُ إِنِّي مِنْ النَّاسِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَكُمْ فَرَطٌ عَلَى الْحَوْضِ فَإِيَّايَ لَا يَأْتِيَنَّ أَحَدُكُمْ فَيُذَبُّ عَنِّي كَمَا يُذَبُّ الْبَعِيرُ الضَّالُّ فَأَقُولُ فِيمَ هَذَا فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا و حَدَّثَنِي أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ وَهُوَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَافِعٍ قَالَ كَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ تُحَدِّثُ أَنَّهَا سَمِعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهِيَ تَمْتَشِطُ أَيُّهَا النَّاسُ فَقَالَتْ لِمَاشِطَتِهَا كُفِّي رَأْسِي بِنَحْوِ حَدِيثِ بُكَيْرٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ

E mi à dit [Yunus bin Abdul A’laa Ash Shaddafi]; Al à informât [‘Abdullah bin Wahb]; Al à comunicât [Amru] ven a stâi Ibn Al Harith che [Bukair]; Dopo vêlu contât di [Al Qasim bin Abbas Al Hasyimi] di [‘Abdullah bin Rafi’] -sclâf- Ummu Salamah di [Ummu Salamah] la femine dal Profete al disè; O ai sintût fevelâ dal lât. Ancje se no lu ai mai sintût dal Rasulullah. Ma in chel dì, cuant che o jeri daûr a spazzolâ il me sclâf, di colp o ai sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘O ducj i umans, -jo - Umm Salamah - o dîs al me sclâf; - 'Fermâsi prime! Il me sclâf al rispuindè; Al clamave dome i oms, no lis feminis. Alore jo -Umm Salama- i disè; No son ancje jo un uman? Alore il Rasulullah al disè: “O ai precedût di te al lât, duncje vigni culì. Di sigûr al vignarà cualchidun di te, ma al sarà tignût dal lât come un camêl che al è lât vie.’ Alore o ai domandât; parcè che al è cussì, Signôr? Mi sarà dit; ‘Di fat, no savês ce che a àn fat dopo che tu sês muart. Duncje o ai dit; guai! E mi è stât contât [Abu Ma’an Ar Raqasyi] e [Abu Bakr bin Nafi’] e [‘Abad bin Humaid] che a disevin; Al à contât [Abu Amir] ven a stâi ‘Abdul Malik bin Amru; Al à dit [Aflah bin Said]; Dopo vêne contât [‘Abdullah bin Rafi’] al disè; [Ummu Salamah] e mi à contât une volte che cuant che Ummu Salamah e jere daûr a petâ e à sintût il Profete dî sul pulpit: ‘O int, alore Ummu Salamah i à dit che e si petave; — Fermâsi prime! - come tal Hadith Bukair di Al Qasim bin Abbas.