Telaga putih baunya wangi

Imam Muslim : 4247

و حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ الْهَاشِمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَسْمَعُ النَّاسَ يَذْكُرُونَ الْحَوْضَ وَلَمْ أَسْمَعْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمًا مِنْ ذَلِكَ وَالْجَارِيَةُ تَمْشُطُنِي فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّهَا النَّاسُ فَقُلْتُ لِلْجَارِيَةِ اسْتَأْخِرِي عَنِّي قَالَتْ إِنَّمَا دَعَا الرِّجَالَ وَلَمْ يَدْعُ النِّسَاءَ فَقُلْتُ إِنِّي مِنْ النَّاسِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَكُمْ فَرَطٌ عَلَى الْحَوْضِ فَإِيَّايَ لَا يَأْتِيَنَّ أَحَدُكُمْ فَيُذَبُّ عَنِّي كَمَا يُذَبُّ الْبَعِيرُ الضَّالُّ فَأَقُولُ فِيمَ هَذَا فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا و حَدَّثَنِي أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ وَهُوَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَافِعٍ قَالَ كَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ تُحَدِّثُ أَنَّهَا سَمِعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهِيَ تَمْتَشِطُ أَيُّهَا النَّاسُ فَقَالَتْ لِمَاشِطَتِهَا كُفِّي رَأْسِي بِنَحْوِ حَدِيثِ بُكَيْرٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ

আৰু মোক [ইউনুছ বিন আব্দুল আ’লা আছ শ্বাদ্দাফি] কৈছে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ৱাহব] অৱগত কৰিছে; আমাক [‘আমৰু] অৰ্থাৎ ইবনে আল হাৰিথক জনাইছে যে [বুকাইৰ]; তেওঁক [আল কাছিম বিন আব্বাছ আল হাছিমি]ৰ পৰা [‘আব্দুল্লাহ বিন ৰফি’]ৰ পৰা -দাস- উম্মু চালামাহৰ পৰা [উম্মু চালামাহ] নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নীৰ পৰা কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মানুহে বিলখনৰ কথা কোৱা শুনিলোঁ। যদিও মই কেতিয়াও নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা শুনা নাছিলোঁ। কিন্তু সেইদিনা যেতিয়া মোক মোৰ দাসে ব্ৰাছ কৰি আছিল, তেতিয়া হঠাতে মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘হে মানুহ, - মই - উম্ম চালামাহে - মোৰ দাসক কওঁ; - 'প্ৰথমে বন্ধ কৰক! মোৰ দাসে উত্তৰ দিলে; তেওঁ কেৱল পুৰুষক মাতিছিল, মহিলাক নহয়।' তেতিয়া মই -উম্ম চালামা- তেওঁক ক’লোঁ; মইও মানুহ নহয় নেকি? তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘মই তোমালোকৰ আগত হ্ৰদত আছো, গতিকে ইয়ালৈ আহক। নিশ্চয় তোমাৰ পৰা কোনোবা আহিব, কিন্তু তেওঁক বিপথে যোৱা উটৰ দৰে হ্ৰদৰ পৰা আবদ্ধ কৰি ৰখা হ’ব।’ তেতিয়া মই সুধিলোঁ; কিয় তেনেকুৱা হৈছে প্ৰভু? মোক কোৱা হ’ব; 'আচলতে তুমি মৰাৰ পিছত সিহঁতে কি কৰিলে গম পোৱা নাই।' গতিকে মই ক’লোঁ; ধিক্! আৰু মোক [আবু মাআন আৰ ৰাকাছী] আৰু [আবু বকৰ বিন নাফী’] আৰু [আবাদ বিন হুমাইদ]ক কোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে ক’লে; আমাক [আবু আমিৰ] অৰ্থাৎ আব্দুল মালিক বিন আমৰুক কৈছে; আমাক [আফলাহ বিন ছাইদ] কৈছে; আমাক [‘আব্দুল্লাহ বিন ৰফি’] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; [উম্মু চালামাহ] এবাৰ মোক কৈছিল যে যেতিয়া উম্মু চালামাহে কম্বল কৰি আছিল তেতিয়া তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মঞ্চত কোৱা শুনিছিল: ‘হে মানুহবোৰ, তেতিয়া উম্মু চালামে তেওঁক কম্বল কৰি কৈছিল; ‘প্ৰথমে ৰ’বা! ' -যেনেকৈ আল কাছিম বিন আব্বাছৰ পৰা হাদীছ বুকাইৰত।