Mu'adz bin Jabal mendengar kabar Rasulullah bahwa jika berumur panjang, Ia akan melihat Air Tabuk memenuhi taman

Imam Muslim : 4229

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ عَامِرَ بْنَ وَاثِلَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَكَانَ يَجْمَعُ الصَّلَاةَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمًا أَخَّرَ الصَّلَاةَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ ذَلِكَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يُضْحِيَ النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا مِنْكُمْ فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ مِثْلُ الشِّرَاكِ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ قَالَ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسَسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا قَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ قَالَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ قَالَ وَغَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ أَوْ قَالَ غَزِيرٍ شَكَّ أَبُو عَلِيٍّ أَيُّهُمَا قَالَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا

Беҙгә [Ғабдулла бин Абдуррахман Әд Дарими] [Әбү Ғәли Әл-Хәнәфигә] [Әбү Ғәли Әл-Хәнәфигә] беҙгә [Мәликкә], йәғни [Әбү Зөбәйер Әл-Мәккиҙән] Ибн Әнәскә [Әбү Төфәйл Әмир бин Васила] уға [Мөғәҙ бин Джабал] әйткән; ти ул; — Беҙ Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән Табук яуы йылында сәйәхәт иттек. Шул сәфәрҙә ул Зөһүр намаҙын Әср менән, Мәғриб намаҙын Ишәй менән ҡуша, шулай итеп бер көндө Тәһир байрамын үткәрә. Ул төшкө намаҙҙарҙы Әср менән уҡырға бара. Шунан ҡайтып китте. Шунан тағы ла Ишәй менән Мәғриб намаҙына ҡушылырға сыҡты. Бынан һуң ул: «Алла бирһә, иртәгә Табуҡтағы бер шишмәгә барып етерһең», — тигән. Ә һин төшкә тиклем барып етмәҫһең. Шуға күрә кем беренсе булып барып етә, мин барып еткәнсе бер ҡасан да һыуға теймәһен. Ниһайәт, шишмә янына килеп еттек, әммә уға тиклем беҙҙән алда ике кеше бар ине, шишмәнән һыу бик аҙ, арҡан ҙурлығында ғына сығарылғанын күрҙек. Му'адж әйтте; шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм ике кешенән: «Һыуға тейҙегеҙме?» тип яуап бирҙеләр; — Ну, шул һуң! Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уларҙың был ҡылыҡтарын әрләп, тәнҡитләп, Аллаһ Тәғәләнең ихтыяры буйынса ике кешегә әйтелергә тейешле һүҙҙәрҙе әйтте. Му'адж әйтте; Шунан дуҫтар шишмәнән һыуҙы ҡулдары менән әҙ-әҙләп ҡаптырып алдылар, һауытҡа йыйылып киттеләр. Пәйғәмбәребеҙ был һыу менән битен һәм ҡулдарын йыуа, шунан шишмәгә кире ҡайтара. Шулай итеп, ҡойма шишмә барлыҡҡа килгән. Әбү Ғәли -тиҙ- тигәнде аңлатҡан «Мөнһәмир» йәки «ғәзир» һүҙен ҡулланырғамы икәнлегенә шикләнгән. тимәк, унда һәр кем эсә ала. Шунан: «Һаумы, Мөғәҙ! Оҙаҡ түгел, оҙаҡ йәшәһәң, һуңынан был урынды баҡсалар менән тулы күрерһең'.