Imam Bukhari : 4880
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ عَنْ أَخِيهِ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُآلَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نِسَائِهِ وَكَانَتْ انْفَكَّتْ رِجْلُهُ فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ ثُمَّ نَزَلَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلَيْتَ شَهْرًا فَقَالَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ
A erenikem [Isma’il bin Abu Uwais] seni [pwiin we] seni [Sulaiman] seni [Humaid Ath Thawil] pwe a rongorong [Anas bin Malik] a apasa; Ewe Soufos a pwon fan eu pwe esap kuna punuwan kewe -ren ew maram-. Iwe pechen kewe ra fetan me uta non an we nenien unumi konik pwungun non ewe rue me tiu, iwe a uta -non imwen punuwan we-. Iwe, ekewe chiechian kewe ra apasa, ‘O chon kuno seni Allah, enletin ka pwon fän akapel fän iten eu maram’. Ina minne, a apasa: ‘Ewe ükükün maram a tori rüe me tiu rän’.