Nabi melarang dimasukkan obat (ladud) ke mulutnya, lalu memerintahkan semua yang hadir diminumi obat sebagai hukuman
Imam Muslim : 4101
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ فَأَشَارَ أَنْ لَا تَلُدُّونِي فَقُلْنَا كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ لَا يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا لُدَّ غَيْرُ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ
A erenikem [Muhammad]; A fen erenikich [Yahya bin Sa’id] seni [Sufyan]; A erenikem [Musa bin Abu ‘Aisyah] seni [‘Ubaidillah bin ‘Abdullah] seni [‘Aishah] a apasa; ‘Am aua kan fori ngeni ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam ren ladud - aua ninatiw safei seni nepoputan emon mi semwen - nupwen a semwen. Iwe a ngeni ew esisin, ‘kosapw fori ngeniei ren ladud’. Ina minne sia apasa; ‘aramas mi semwen rese sani safei’. Mwirin an miritiiti, ewe Rasulullah a apasa; ‘Ese wor emon me neimi epwe wor safei epwe uren non awan -ladud-, tiwenon chok Abbas pun ese nom remi iei.