Pembeda ketentuan menjawab salam antara sesama muslim dan kepada non-muslim

Imam Muslim : 4030

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَبْدَءُوا الْيَهُودَ وَلَا النَّصَارَى بِالسَّلَامِ فَإِذَا لَقِيتُمْ أَحَدَهُمْ فِي طَرِيقٍ فَاضْطَرُّوهُ إِلَى أَضْيَقِهِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ كُلُّهُمْ عَنْ سُهَيْلٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ وَكِيعٍ إِذَا لَقِيتُمْ الْيَهُودَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ وَفِي حَدِيثِ جَرِيرٍ إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ وَلَمْ يُسَمِّ أَحَدًا مِنْ الْمُشْرِكِينَ

Al à dit [Qutaiba bin Said]; A nus è stât contât [‘AbdulAziz] ven a stâi Ad Daraawardi di [Suhail] di [so pari] di [Abu Hurairah] che il Messaçâr di Allah al à dit: ‘No lâ indenant dai ebreus e dai cristians tal saludâ. Se tu cjatis un di lôr par strade, alore sburtal sul sentier plui stret’. E al à contât [Mohammed bin Al Mutsana]; Al à contât [Mohammed bin Ja’far]; Al à dit [Shu’ba]; Compagn, al è narât di une altre strade; E a nus è stât contât [Abu Bakr bin Abu Syaiba] e [Abu Kuraib] ducj i doi a àn dit; Al à contât [Waki’] di [Sufyan]; Compagn, al è narât di une altre strade; E mi à dit [Zuhair bin Harb]; Al à contât dut [Jarir] di [Suhail] a traviers di chest sanad. E tal Hadith Waki’ al è dit; ‘Cuant che tu incuintris un ebreu’. Intant, tal Hadith di Ibn Ja’far di Syu’bah al à dit su la int dal libri ancje tal Hadith di Jarir cul lafazh; ‘Cuant che tu lis cjatis’. -cence menzonâ nissun di lôr-.