Al Waliyy

Imam Bukhari : 4853

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَسِيلٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى انْطَلَقْنَا إِلَى حَائِطٍ يُقَالُ لَهُ الشَّوْطُ حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى حَائِطَيْنِ فَجَلَسْنَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْلِسُوا هَا هُنَا وَدَخَلَ وَقَدْ أُتِيَ بِالْجَوْنِيَّةِ فَأُنْزِلَتْ فِي بَيْتٍ فِي نَخْلٍ فِي بَيْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ النُّعْمَانِ بْنِ شَرَاحِيلَ وَمَعَهَا دَايَتُهَا حَاضِنَةٌ لَهَا فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَبِي نَفْسَكِ لِي قَالَتْ وَهَلْ تَهَبُ الْمَلِكَةُ نَفْسَهَا لِلسُّوقَةِ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ يَضَعُ يَدَهُ عَلَيْهَا لِتَسْكُنَ فَقَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ فَقَالَ قَدْ عُذْتِ بِمَعَاذٍ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا أُسَيْدٍ اكْسُهَا رَازِقِيَّتَيْنِ وَأَلْحِقْهَا بِأَهْلِهَاوَقَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّيْسَابُورِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي أُسَيْدٍ قَالَا تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَيْمَةَ بِنْتَ شَرَاحِيلَ فَلَمَّا أُدْخِلَتْ عَلَيْهِ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَكَأَنَّهَا كَرِهَتْ ذَلِكَ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُجَهِّزَهَا وَيَكْسُوَهَا ثَوْبَيْنِ رَازِقِيَّيْنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ حَمْزَةَ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ بِهَذَا

اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي اسان کي [عبد الرحمان بن غاسيل] [حمزہ بن ابو اسيد] کان [ابو اسيد] رضي الله عنه کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته: اسان هڪ ڀيرو رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ ٻاهر نڪتاسين جيستائين اسين عصي صيوت نالي هڪ ڀت تي پهتاسين، اسان هلندا رهياسين جيستائين اسان ٻن ڀتين تي پهتاسين ۽ انهن جي وچ ۾ ويٺاسين. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'اوھين هتي ويھو'. هو اندر ويو ۽ معلوم ٿيو ته هڪ جون عورت کي اندر آندو ويو هو ۽ کجور جي باغ ۾ هڪ گهر ۾ رکيو ويو هو، يعني اُميه بنت نعمان بن سيرهل جو گھر، جيڪو ان وقت پنهنجي خادم ۽ دائي سان گڏ هو. ۽ جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ان سان مليا، ته هن چيو: 'پاڻ کي مون ڏانهن ڏيو'. عورت چيو: 'ڇا ڪا شهنشاهه پاڻ کي ڪنهن عام ماڻهو جي حوالي ڪندي؟' تنهن ڪري هن پنهنجو هٿ وڌايو ۽ ان کي ڇهڻ ۽ تسلي ڏيڻ چاهيو، پر عورت چيو: 'مان توهان کان الله جي پناهه گهران ٿي'. تنهن ڪري هن چيو: 'بيشڪ توهان قادر مطلق محافظ جي پناهه ورتي آهي'. ان کان پوءِ، هو ٻاهر آيو ۽ چيو: 'اي اسيد، هن کي ٻه ڪپهه جا ڪپڙا ڏيو ۽ ان کي سندس گهر وارن ڏانهن واپس ڪريو'. ۽ [الحسين بن الوليد النيسابوري] چيو؛ [عبدالرحمن] کان [عباس بن سهل] کان [پنهنجي پيءُ] ۽ [ابو اسيد] ٻنهي چيو ته: رسول الله ﷺ اميه بنت سيرهيل سان شادي ڪئي. ۽ جڏهن عورت ساڻس ملي. هن پنهنجو هٿ عورت جي چوڌاري رکيو، اهو لڳي رهيو هو ته عورت کي اهو پسند نه هو. تنهن ڪري هن ابو اسيد کي چيو ته عورت لاءِ سامان تيار ڪري، پوءِ هن کي ٻه ڪپهه جا ڪپڙا ڏنا. اسان کي [عبدالله بن محمد] ٻڌايو آهي اسان کي [ابراهيم بن ابو زبير] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالرحمان] [حمزه] کان [پنهنجي پيءُ] ۽ [عباس بن سهل بن سعد] کان [پنهنجي پيءُ] هن حديث سان بيان ڪيو آهي.