Setiap yang memabukkan adalah khamr, dan setiap khamr adalah haram

Imam Muslim : 3731

و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي خَلَفٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ ادْعُوَا النَّاسَ وَبَشِّرَا وَلَا تُنَفِّرَا وَيَسِّرَا وَلَا تُعَسِّرَا قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفْتِنَا فِي شَرَابَيْنِ كُنَّا نَصْنَعُهُمَا بِالْيَمَنِ الْبِتْعُ وَهُوَ مِنْ الْعَسَلِ يُنْبَذُ حَتَّى يَشْتَدَّ وَالْمِزْرُ وَهُوَ مِنْ الذُّرَةِ وَالشَّعِيرِ يُنْبَذُ حَتَّى يَشْتَدَّ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أُعْطِيَ جَوَامِعَ الْكَلِمِ بِخَوَاتِمِهِ فَقَالَ أَنْهَى عَنْ كُلِّ مُسْكِرٍ أَسْكَرَ عَنْ الصَّلَاةِ

A nus è stât contât di [Ishaq ben Ibrahim] e di [Mohammed ben Ahmed ben Abu Khalaf] intant che il lafadz al è di Ibn Abu Khalaf, ducj i doi a àn dit; al à dit [Zacaria bin Adi] al à dit [Ubaidullah] che al è Ibn Amru, di [Zaid bin Abu Unaisah] di [Said bin Abu Burda] al à dit [Abu Burda] di [sô pari] al à dit; ‘Il Messazîr di Allah, Sallallahu Alaihi Wasallam, al à mandât me cun Mu’adz inte tiere dal Yemen, al à dit: ‘Cjamâ lis personis e dâi lis buinis notis, no fâlis scjampâ vie, fâ dutis lis robis plui facilis e no fâ lis robis dificilis’. Mi pari al disè; — Alore o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, dâne une fatwa rivuart la bevude che o fasin di solit in Yemen, ven a stâi Al Bit’u, che e je fate dal mîl sburtantlu in bagn fin che al devente spes, e il licor, ven a stâi dal forment pressât e de farine’. Mi pari al disè; “In chel timp, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al veve apene finît di lei i versets dal Coran, cussì al disè: ‘O proibis dut ce che al è intossicant e al pues ostacolâ la preiere’.