Asma' binti Abu Bakar mengurus kuda dan keperluan Zubair, serta memikul biji kurma dari kebun sejauh tiga mil

Imam Bukhari : 4823

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْتَزَوَّجَنِي الزُّبَيْرُ وَمَا لَهُ فِي الْأَرْضِ مِنْ مَالٍ وَلَا مَمْلُوكٍ وَلَا شَيْءٍ غَيْرَ نَاضِحٍ وَغَيْرَ فَرَسِهِ فَكُنْتُ أَعْلِفُ فَرَسَهُ وَأَسْتَقِي الْمَاءَ وَأَخْرِزُ غَرْبَهُ وَأَعْجِنُ وَلَمْ أَكُنْ أُحْسِنُ أَخْبِزُ وَكَانَ يَخْبِزُ جَارَاتٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّ نِسْوَةَ صِدْقٍ وَكُنْتُ أَنْقُلُ النَّوَى مِنْ أَرْضِ الزُّبَيْرِ الَّتِي أَقْطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِي وَهِيَ مِنِّي عَلَى ثُلُثَيْ فَرْسَخٍ فَجِئْتُ يَوْمًا وَالنَّوَى عَلَى رَأْسِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ إِخْ إِخْ لِيَحْمِلَنِي خَلْفَهُ فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسِيرَ مَعَ الرِّجَالِ وَذَكَرْتُ الزُّبَيْرَ وَغَيْرَتَهُ وَكَانَ أَغْيَرَ النَّاسِ فَعَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي قَدْ اسْتَحْيَيْتُ فَمَضَى فَجِئْتُ الزُّبَيْرَ فَقُلْتُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى رَأْسِي النَّوَى وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَأَنَاخَ لِأَرْكَبَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ وَعَرَفْتُ غَيْرَتَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَحَمْلُكِ النَّوَى كَانَ أَشَدَّ عَلَيَّ مِنْ رُكُوبِكِ مَعَهُ قَالَتْ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ بِخَادِمٍ تَكْفِينِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَنِي

[Mahmud] diris al ni, [Abu Usamah] diris al ni, [Hisham] diris al ni; [Mia patro] diris al mi, ke [Asma` bint Abu Bakr radliallahu 'anhuma] ŝi diris; Az Zubair bin Awwam edziĝis kun mi. Tiutempe, li havis neniun posedaĵon kaj neniujn sklavojn kaj havis nenion krom akvumilon kaj ĉevalon. Do mi estis tiu, kiu nutris kaj trinkigis lian ĉevalon, kudris lian sitelon kaj faris la paston por pano. Kvankam mi ne estis persono, kiu lertas pri panbakado. Tial, miaj najbaroj el la Ansar estis tiuj, kiuj faris panon. Mi transportis daktilojn el la ĝardeno de Az Zubair, kiujn la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, asignis sur mian kapon. La tero estis de mi por du trionoj de Farsakh. Iun tagon mi venis dum la daktiloj estis sur mia kapo. Tiam mi renkontis la Profeton, sallallahu 'alaihi wasallam, kiu estis kun pluraj homoj el la Ansar. Li tiam telefonis al mi kaj diris: 'Hej, hej, ŝajne li volas meti min sur la veturilon malantaŭ li. Tamen, mi hontis promeni kun viroj kaj mi memoris la ĵaluzon de Az Zubair, li estis la plej ĵaluza persono. Do Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam sciis, ke mi hontis, do li foriris. Post tio, mi renkontis Az Zubair kaj diris: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam renkontis min dum estis daktilaj semoj sur mia kapo. Dume li estis kun pluraj homoj el la Ansar, do li invitis min preni veturilon, sed mi hontis kaj ankaŭ sciis pri via ĵaluzo.' Do Az Zubair diris: 'Je Alaho, vi portanta daktilajn semojn estas pli granda por mi ol vi rajdanta en veturilo kun li.' Fine, Abu Bakr sendis khadim, kiu povis plenumi mian laboron por zorgi pri la ĉevaloj. Kaj estis kvazaŭ li liberigis min.