Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Estis rakontite al ni [Al Humaidi Abdullah bin Az Zubair], ke li diris, Estis rakontite al ni [Sufyan], kiu diris, Estis rakontite al ni [Yahya bin Sa'id Al Ansari], kiu diris, Estis rakontite al ni [Muhammad bin Ibrahim At Taimi], ke li aŭdis [Alqamah bin Waqash Al Laitsi] diri; Mi aŭdis [Umar bin Al Khattab] sur la predikejo diri; Mi aŭdis la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diri: 'Ĉiuj agoj estas laŭ iliaj intencoj, kaj la rekompenco por ĉiu persono estas laŭ tio, kion li celis. Kiu ajn intencas migri por la bono de ĉi tiu mondo aŭ por virino, kiun li volas edziĝi, tiam lia migrado estas por tio, kion li celis.'
Hadith
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Estis rakontite al ni, ke [Abdullah bin Yusuf] diris, [Malik] rakontis al ni de [Hisham bin 'Urwah] de [lia patro] de [Aisha] la Patrino de la Kredantoj, ke Al Harith bin Hisham demandis la Mesaĝiston de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li): 'Ho Mesaĝisto de Alaho, kiel revelacio venas al vi?' La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) respondis: 'Foje ĝi venas al mi kiel la sono de sonorilo, kaj ĉi tio estas la plej malfacila vojo por mi, poste ĝi ĉesas por ke mi povu kompreni kio estas transdonata. Kaj foje anĝelo venas en la formo de viro kaj parolas al mi, do mi sekvas tion, kion li diras.' Aisha diris: 'Vere, mi iam vidis revelacion veni al li (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) en tre malvarma tago, poste ĝi ĉesis, kaj mi vidis ŝviton flui de lia frunto.'
Hadith
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Jaĥia bin Bukair rakontis al ni el Al-Laith el Uqail de Ibn Ŝihab de Urŭa bin Az-Zubair de Aisha - la Patrino de la Kredantoj - ke ŝi diris: La unua revelacio, kiu venis al la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), estis vera sonĝo en lia dormo. Li ne sonĝis krom ke ĝi venis kiel la lumo de tagiĝo. Tiam li ricevis la amon al soleco, do li elektis la kavernon de Hira kaj restis tie por iom da tempo, tio estas, li preĝis nokte dum longa tempo antaŭ ol reveni al sia familio por prepari provizojn por resti tie denove. Tiam li renkontis Ĥadiĝan kaj preparis provizojn. Ĝis fine, kiam Al-Haqq venis, dum li estis en la kaverno de Hira, la anĝelo venis kaj diris: "Legu?" Li respondis: "Mi ne povas legi." La Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) klarigis: Do la anĝelo tenis min kaj brakumis min forte, poste liberigis min kaj diris denove: "Legu!" Li respondis: "Mi ne povas legi." Do la anĝelo tenis min kaj brakumis min tre forte, poste liberigis min kaj diris denove: "Legu!". Li respondis: "Mi ne povas legi". La anĝelo tenis min denove kaj brakumis min tre forte por la tria fojo, poste liberigis min, kaj diris denove: -Legu - menciante - la nomon de via Sinjoro, kiu kreis, Li kreis homon el sangokoagulaĵo. Legu, kaj via Sinjoro estas la Plej Kompata-'. La profeto, sallallaahu 'alaihi wasallam, revenis al sia familio kun la vortoj de la revelacio en stato de maltrankvilo. Li iris al Ĥadija bint Ĥavajlidh kaj diris: "Kovru min, kovru min!". Li estis kovrita ĝis lia timo malaperis. Tiam li rakontis la okazaĵon, kiu okazis al Ĥadija: "Mi maltrankviliĝas pri mi mem". Do Ĥadija diris: "Je Alaho, Alaho ne damaĝos vin eterne, ĉar vi estas tiu, kiu ligas la ligojn de parenceco". Ĥadija tiam invitis lin renkonti Waraqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzza, la filo de la onklo de Ĥadija, kiu estis kristano dum la Jahiliyyah periodo, li ankaŭ verkis librojn en la hebrea, ankaŭ verkis la Biblion en la hebrea kun la permeso de Alaho. Tiutempe Waraqoh estis maljuna kaj blinda. Ĥadija diris: "Ho filo de mia onklo, aŭskultu kion via nevo diros al vi". Waraqoh diris: "Ho mia nevo, kion vi spertis?". Do la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) rakontis la okazaĵon, kiun li spertis. Waraqoh diris: "Ĉi tio estas Namus, kiel Alaho iam revelaciis al Moseo. Ho, se nur mi estus juna kaj viva, kiam vi estis forpelitaj de via popolo". La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) demandis: "Ĉu ili forpelos min?" Waraqoh respondis: "Jes. Ĉar neniu venas kun tio, kion vi alportas, krom por ke ili estu damaĝitaj - malamikeco -. Se mi estus tie tiutempe, mi certe helpus vin per mia tuta kapablo". Waroqoh ne spertis la eventon, je kiu li kredis, ĉar li unue mortis dum la tempo de fatroh - malpleneco - revelacio. [Ibn Shihab] diris; informis min [Abu Salamah bin Abdurrahman], ke [Jabir bin Abdullah Al Anshari] parolis pri la malpleneco de revelacio, kiel la Mesaĝisto de Dio, Dio benu lin kaj donu al li pacon, rakontis: 'Dum mi promenis, mi aŭdis voĉon el la ĉielo, mi rigardis al ĝi kaj montriĝis, ke la Anĝelo, kiu iam venis al mi en la kaverno de Hiro, sidis sur seĝo inter la ĉielo kaj la tero. Mi timiĝis kaj iris hejmen, kaj diris: 'Kovru min. Kovru min'. Do Alaho Ta'ala sendis revelacion: -Ho homoj, kiuj estas kovritaj per kovriloj - ĝis la vorto de Alaho -kaj forlasu la idolojn-. De tiu momento la revelacio daŭre malsupreniris kontinue'. Ĉi tiu hadito estis ankaŭ rakontita de [Abdullah bin Yusuf] kaj [Abu Salih] same kiel de [Hilal bin Raddad] de [Az Zuhri]. Kaj [Yunus] diris; kaj [Ma'mar] konsentis, ke li ricevis ĝin de Az Zuhri.
Hadith
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
Estis rakontite al ni [Musa bin Isma'il], ke li diris: Estis rakontite al ni [Abu 'Awanah], ke estis rakontite al ni [Musa bin Abu Aisha], ke estis rakontite al ni [Sa'id bin Jubair] de [Ibn 'Abbas] pri la vortoj de Alaho la Plejpotenca: -Ne movu viajn langojn por -deklami- la Koranon pro deziro -majstri ĝin-'. Ibn 'Abbas diris: 'La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) tre fervore memoris tion, kio estis revelaciita - la Korano - kaj li movis siajn lipojn.' Ibn 'Abbas diris: 'Mi movos miajn lipojn -por deklami ĝin- al vi, kiel la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) faris al mi.' Sa'id diris: 'Kaj mi movos miajn lipojn -por deklami ĝin- al vi, kiel mi vidis Ibn 'Abbas fari. Do la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) movis siajn lipojn. Tiam la vortoj de Alaho la Plejalta estis revelaciitaj: “Ne movu vian langon por deklami la Koranon, volante rapide majstri ĝin. Vere, estas Nia devo kolekti ĝin en via brusto kaj igi vin lerta en ĝia deklamado.” Signifo: Alaho kolektas ĝin en via brusto por esti parkerigita kaj poste vi deklamas ĝin: “Kiam Ni finos deklami ĝin, tiam sekvu ĝian deklamadon.” Signifo: “Aŭskultu kaj silentu.” Tiam Alaho la Plejalta diris: “Tiam, vere, estas Nia devo klarigi ĝin.” Signifo: “Kaj estas Nia devo deklami ĝin.” Kaj la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) de tiu tempo pluen, kiam ajn Ĝibril (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) venis al li, li aŭskultis ĝin. Kaj kiam Jibreel (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) foriris, la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) deklamis ĝin al siaj kunuloj, same kiel Jibreel (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) deklamis ĝin al li.
Hadith
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Abdan rakontis al ni, li diris, li diris al ni, Abdullah rakontis al ni, Junus rakontis al ni, el Az-Zuhri, kaj kun la sama rakontado, Bishir bin Muhammad rakontis al ni, Abdullah rakontis al ni, Junus kaj Ma'mar rakontis al ni, el Az-Zuhri, kiel aliaj diris, Ubaidullah bin Abdullah rakontis al ni, el Ibn Abbas, ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) estis la plej milda el la homoj, precipe en la monato Ramadano kiam la anĝelo Gabrielo (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) vizitis lin, kaj Gabrielo (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) vizitis lin ĉiunokte en la monato Ramadano, kie Gabrielo (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) instruis al li la Koranon. Efektive, la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) estis pli milda ol la vento kiu blovas.
Hadith
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Diris al ni [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi'] li diris, informis nin [Shu'aib] de [Az Zuhri] informis min [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] ke [Abdullah bin 'Abbas] informis lin ke [Abu Sufyan bin Harb] informis lin; ke Heraklio akceptis la Kurajŝan komercan grupon, kiu faris komercan ekspedicion al la Ŝtato Ŝam dum la interkonsento inter la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, kun Abu Sufyan kaj la Kurajŝaj malfideluloj. Kiam ili haltis ĉe Iliya', ili renkontis Heraklion laŭ invito de Heraklio por esti invititaj al dialogo en lia kunveno, kiu tiutempe Heraklio estis kune kun la oficistoj de la Romia Ŝtato. Heraklio parolis al ili per interpretisto. Heraklio diris: 'Kiu el vi havas la plej proksiman familian rilaton kun la persono, kiu asertas esti la Profeto?'. Abu Sufyan diris; do mi respondis; 'Mi estas lia plej proksima familia parenco'. Heraklio diris; 'Alportu lin proksimen al mi kaj liaj kunuloj'. Do ili metis la Kurajŝojn malantaŭ Abu Sufyan. Tiam Heraklio diris per sia interpretisto: 'Diru al li, ke mi demandas lin pri la viro, kiu asertas esti Profeto. Se li mensogas al mi, tiam vi devas nei lin.' Je Alaho, se ne estus pro la honto de la akuzo pri mensogado, kiun ili ĵetos al mi, mi mensogus al li.' Abu Sufyan diris; 'Do la unua afero, kiun li demandis min pri li - la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam - estis: 'Kia estas lia deveno inter vi?' Mi respondis: 'Li estas de bona deveno - nobla -'. Li demandis denove: 'Ĉu iu alia iam diris tion antaŭ li?' Mi respondis: 'Ne'. Li demandis denove: 'Ĉu lia patro estis reĝo?' Mi respondis: 'Ne'. Ĉu la nobeloj aŭ la humiluloj sekvis lin?' Mi respondis: 'Pli ĝuste, la humiluloj sekvas lin.' Li denove demandis: 'Ĉu liaj sekvantoj pliiĝis aŭ malpliiĝis?' Mi respondis: 'Pliiĝis.' Li denove demandis: 'Ĉu iu apostatis pro lia obstineco al sia religio?' Mi respondis: 'Ne.' Li denove demandis: 'Ĉu vi iam trovis lin mensoganta antaŭ ol li diris tion, kion li diris?' Mi respondis: 'Neniam.' Li denove demandis: 'Ĉu li iam trompis?' Mi respondis: 'Neniam. Kiam ni estis kun li, li neniam faris tion.' Abu Sufyan diris: 'Mi ne povas diri ion alian ol ĉi tion.' Li denove demandis: 'Ĉu vi batalis kontraŭ li?' Mi respondis: 'Jes.' Li denove demandis: 'Kia estis la rezulto de la milito?' Mi respondis: 'Ni multe batalis kontraŭ li. Foje li venkis nin kaj foje ni venkis lin.' Li denove demandis: 'Kion li ordonis al vi?' Mi respondis: 'Li ordonis al ni: 'Adoru Alaho'n sen asocii ion ajn kun Li, kaj forlasu tion, kion viaj patroj kutimis diri.' "Li ankaŭ ordonis al ni starigi preĝon, pagi zakaton, paroli la veron, pardoni unu la alian kaj konservi amikecon". Do Heraklio diris al sia tradukisto: 'Diru al li, ke mi demandis vin pri la genealogio de tiu persono, diru, ke la persono estas de nobla deveno. Simile, la viro estis revivigita meze de sia raso. Kaj mi demandis vin, ĉu iu iam diris tion, kion li diris, vi diris ne. Se estus dirite, ke ekzistis antaŭa persono, kiu diris ĝin, mi supozus, ke ĉi tiu persono imitis la antaŭan personon, kiu diris la samon. Mi ankaŭ demandis vin, ĉu lia patro estis de reĝa deveno, kaj vi respondis ne. Mi diris, ke se lia patro estis de la reĝa linio, kompreneble ĉi tiu persono postulas la regnon de sia patro. Kaj mi ankaŭ demandis vin, ĉu vi iam kaptis lin mensogantan antaŭ ol li diris tion, kion li diris, vi diris ne. Mi vere komprenas, se nur al homoj li ne kuraĝus mensogi, des malpli mensogi al Dio. Kaj mi ankaŭ demandis vin, ĉu la nobeloj sekvis lin aŭ la humiluloj?' Vi respondis, ke la humiluloj sekvis lin. Efektive, ili estas la sekvantoj de la Mesaĝisto. Mi ankaŭ demandis vin, ĉu liaj sekvantoj pliiĝis aŭ malpliiĝis, vi respondis, ke ĝi pliiĝis. Kaj efektive, tio estas la afero de fido ĝis ĝi perfektiĝas. Mi ankaŭ demandis vin, ĉu iu apostatis pro kolero kontraŭ sia religio. Vi respondis, ke neniu ekzistas. Kaj efektive, tia estas fido, kiam ĝi eniris kaj ĝermis en la koron. Mi ankaŭ demandis vin, ĉu li iam agis trompe, vi respondis, ke li neniam faris tion. Kaj efektive, tiel la Mesaĝistoj ne povis agi trompe. Kaj mi ankaŭ demandis vin, kion Li ordonis al vi, vi respondis, ke Li ordonis al vi adori Alaho'n sen asocii ion ajn kun Li, kaj malpermesis al vi adori idolojn, Li ankaŭ ordonis al vi starigi preĝon, pagi zakaton, paroli la veron, pardoni unu la alian kaj konservi parencecajn ligojn. Se ĉio, kion vi diras, estus vera, Li certe regus super ĉi tiu regno, kiu estas sub miaj piedoj. Mi vere divenis, ke Li ne estas inter vi nun, se mi scius la manieron trovi Lin, kompreneble mi penus trovi Lin ĝis kiam mi estus apud Li, Mi certe lavus Liajn piedojn. Tiam Heraklio petis la leteron de la Mesaĝisto de Alaho, Dio benu lin kaj donu al li pacon, kiun Dihya alportis al la Guberniestroj de la Ŝtato Baŝra, do li donis la leteron al Heraklio, kaj li legis ĝin kaj ĝi legis: 'Bismillahir Rahmanir Rahim. De Mohamedo, la servisto de Dio kaj Lia Mesaĝisto al Heraklio. Romia Reganto, Savo por tiuj, kiuj sekvas la instrukciojn. Poste de tio, mi invitas vin per la voko de Islamo; konvertiĝu al Islamo, tiam vi estos sekuraj, Dio rekompencos vin duoble. Sed se vi deturnos vin, tiam vi portas la pekojn de via popolo, kaj: Ho homoj de la libro, ni -tenu nin- de frazo -kondiĉo- ke ne ekzistas disputo inter ni kaj vi, ke ni ne adoras krom Alaho kaj ni ne asocias ion ajn kun Li kaj nek -nek- iuj el ni faras aliajn kiel Rabb krom Alaho'. Se ili deturnos sin, tiam diru al ili: 'Atestu, ke ni estas la popolo, kiu submetiĝas al Alaho'. Abu Sufyan diris: "Post kiam Heraklio transdonis tion, kion li diris, kaj finis legi la leteron, okazis frenezo kaj ŝtormaj voĉoj, ĝis ni estis forpelitaj. Mi diris al miaj amikoj post kiam ni estis elpelitaj; 'efektive li estis invitita al la aferoj de Anak Abu Kabsyah. Heraklio maltrankviliĝis pri la romia registaro'. Eĉ tiutempe mi ankaŭ maltrankviliĝis, ke Mohamedo sukcesos, ĝis fine - tiu sento malaperis post - Dio enkondukis min en Islamon. Kaj estis Ibnu An Nazhur, pliaĝulo de Iliya, kaj Heraklio estis episkopo de la kristana religio. Li diris, ke unu tagon, kiam Heraklio vizitis Iliya, li estis tre agitita. Kelkaj el liaj militkomandantoj diris: 'Ni vere neas vian situacion.' Ibnu Nazhhur plue diris: 'Heraklio estis astrologo, kiu ĉiam atentis la vojaĝon de la steloj. Li kutimis respondi la demandojn de la pastroj, kiuj demandis lin; 'Unu nokton, kiam mi observis la movadon de la steloj, mi vidis, ke la reĝo de la Ĥitanoj naskiĝis, kiu inter ĉi tiu nacio estis cirkumcidita?'" La pastroj respondis: "Nur la judoj estis cirkumciditaj, ne zorgu pri la judoj. Nur ordonu al la tuta lando en via regno mortigi la judojn en tiu lando." Tiam, mesaĝisto de la reĝo de Bani Ghassan estis prezentita al Heraklio por rakonti pri la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li). Post kiam la viro finis rakonti la historion, Heraklio ordonis, ke li estu ekzamenita por vidi ĉu li estis cirkumcidita aŭ ne. Post ekzameno, montriĝis, ke li efektive estis cirkumcidita. Tiam iu rakontis al Heraklio. Heraklio demandis la viron pri la aliaj araboj, ĉu ili estas cirkumciditaj aŭ ne?" Li respondis: "La araboj ĉiuj estis cirkumciditaj." Heraklio diris: "Ĉi tiu estas la reĝo de la nacio, efektive li naskiĝis." Tiam Heraklio sendis leteron al amiko en Romo, kies scio estis tiel bona kiel tiu de Heraklio - por rakonti pri la naskiĝo de la Profeto Mohamedo (paco kaj benoj de Alaho estu sur li). Dume, li daŭrigis sian vojaĝon al la lando Himŝa, sed antaŭ ol alveni en Himŝa, la respondo al la letero de lia amiko alvenis unue. Lia amiko konsentis kun la opinio de Heraklio, ke Mohamedo naskiĝis kaj ke li efektive estis Profeto. Heraklio tiam invitis la romiajn eminentulojn veni al sia loko en Himŝa, post kiam ĉiuj ĉeestis lian konsilion, Heraklio ordonis ŝlosi ĉiujn pordojn. Tiam li diris: "Ho popolo de Romo, ĉu vi ĉiuj volas havi gloran venkon kaj progreson, dum la regno restas sendifekta en niaj manoj? Se vi volas, agnosku Mohamedon kiel Profeton!". Aŭdinte tion, ili forkuris kiel sovaĝaj azenoj, kvankam ĉiuj pordoj estis ŝlositaj. Vidante tian situacion, Heraklio rezignis esperon, ke ili kredos - kredos je la profeteco de Mohamedo -. Tiam li ordonis al ĉiuj reiri al siaj respektivaj lokoj, dirante: "Vere, mi diris tion, kion mi diris antaŭe, nur por testi la firmecon de viaj koroj. Nun mi vidis tiun firmecon." Tiam ili adorkliniĝis antaŭ Heraklio kaj estis kontentaj pri li. Tiel finiĝis la rakonto pri Heraklio. Ĝin rakontis [Salih bin Kaisan] kaj [Yunus] kaj [Ma'mar] el [Az Zuhri].
Hadith
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Estis rakontite de Abdullah bin Musa, ke li diris: Estis rakontite de Hanzalah bin Abu Sufyan, ke Ikrimah bin Ĥalid diris: La Mesaĝisto de Alaho (ﷺ) diris: "Islamo estas konstruita sur kvin kolonoj: atestante, ke ne ekzistas dio krom Alaho kaj ke Mohamedo estas la Mesaĝisto de Alaho, establante preĝon, pagante zakat-on, plenumante Hadĝon kaj fastante dum Ramadano."
Hadith
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Estis rakontite al ni [Abdullah bin Muhammad Al Ju'fi], ke li diris, Estis rakontite al ni [Abu 'Amir Al 'Aqadi], kiu diris, ke ĝi estis rakontita al ni [Sulaiman bin Bilal] de [Abdullah bin Dinar] de [Abu Salih] de [Abu Hurairah] de la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam, li diris: 'Kredo havas pli ol sesdek branĉojn, kaj modesteco estas parto de kredo'.
Hadith
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Estis rakontite al ni [Adam bin Abu Iyas], ke li diris: Estis rakontite al ni [Shu'bah] de [Abdullah bin Abu As Safar] kaj [Isma'il bin Abu Khalid] de [Ash Sha'bi] de [Abdullah bin 'Amr] de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), kiu diris: 'Islamano estas tiu, de kies lango kaj mano la islamanoj estas sekuraj, kaj Elmigranto estas tiu, kiu forlasas tion, kion Alaho malpermesis.' Abu Abdullah diris; kaj [Abu Mu'awiyyah] diris: Estis rakontite al ni [Dawud], la filo de Ibn Hind, de ['Amir], kiu diris: Mi aŭdis [Abdullah], signifante Ibn 'Amr, de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) kaj [Abdul A'laa] de [Dawud] de ['Amir] de [Abdullah] de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris:
Hadith
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Estis rakontite al ni [Sa'id bin Yahya bin Sa'id Al Qurashi], ke li diris, Estis rakontite al ni [mia patro], ke li diris, Estis rakontite al ni [Abu Burdah bin Abdullah bin Abu Burdah] de [Abu Burdah] de [Abu Musa], ke li diris: 'Ho Mesaĝisto de Alaho, kiu Islamo estas la plej bona?' La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) respondis: 'Kiu estas tiu, de kies lango kaj mano la islamanoj estas sekuraj?'.
Hadith
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Estis rakontite al ni ['Amr bin Ĥalid], ke li diris, Estis rakontite al ni [Al Laith] de [Yazid] de [Abu Al Khair] de [Abdullah bin 'Amru]; Iu viro demandis la Profeton (sallallahu 'alaihi wasallam); 'Kiu Islamo estas plej bona?' La Profeto (sallallahu 'alaihi wasallam) respondis: 'Vi nutras, salutas tiujn, kiujn vi konas, kaj tiujn, kiujn vi ne konas'.
Hadith
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Estis rakontite al ni [Musaddad], ke [Yahya] rakontis al ni de [Shu'bah] de [Qatadah] de [Anas] de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li). Kaj estis rakontite de [Husayn Al Mu'alim], ke [Qatadah] rakontis al ni de [Anas] de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), kiu diris: "Neniu el vi vere kredas, ĝis li amas por sia frato tion, kion li amas por si mem."
Hadith
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Estis rakontite al ni [Abu Al Yaman] ke li diris, estis rakontite al ni [Shu'aib] ke li diris, estis rakontite al ni [Abu Az Zanad] de [Al A'raj] de [Abu Hurairah] ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Je Tiu en Kies Mano mia animo estas, neniu el vi vere kredas ĝis mi estas pli amata al li ol liaj gepatroj kaj infanoj.'
Hadith
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Ya'qub ibn Ibrahim rakontis al ni, Ibn Ulayyah rakontis al ni de Abdul Aziz ibn Suhaib de Anas de la Profeto, Alaho benu lin kaj donu al li pacon. Adam rakontis al ni, Shu'bah rakontis al ni de Qatadah de Anas, Alaho benu lin kaj donu al li pacon. La Profeto, Alaho benu lin kaj donu al li pacon, diris: "Neniu el vi kredas ĝis mi estas pli amata al li ol liaj gepatroj, liaj infanoj kaj la tuta homaro."
Hadith
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Estis rakontite al ni [Muhammad bin Al Mutsanna], ke li diris, estis rakontite al ni [Abdul Wahhab Ats Thaqafi], ke li diris, estis rakontite al ni [Ayyub] de [Abu Qilabah] de [Anas bin Malik] de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam, li diris: 'Tri aferoj, kiuj, se ili ĉeestas en persono, igos lin gustumi la dolĉecon de kredo: Li igas Alaho'n kaj Lian Mesaĝiston pli amataj al li ol io ajn alia. Se li amas iun, li ne amas lin krom pro Alaho. Kaj li malamas reveni al nekredo, kiel li malamas esti ĵetita en Inferon.'
Hadith
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Abu Al Walid rakontis al ni, ke Shu'bah rakontis al mi, ke Abdullah bin Abdullah bin Jabar diris: Mi aŭdis Anas-on de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) dirantan: "La signo de kredo estas ami la Ansar-ojn, kaj la signo de hipokriteco estas malami la Ansar-ojn."
Hadith
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Estis rakontite al ni [Abu Al Yaman], ke [Shu'aib] informis nin el [Az Zuhri], ke [Abu Idris 'Aidzullah bin Abdullah] informis nin, ke ['Ubadah bin Ash-Samit] estis kunulo, kiu partoprenis en la batalo de Badr kaj ankaŭ estis unu el tiuj, kiuj ĵuris en la nokto de Akabo, li diris; ke la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris, dum li estis meze de kelkaj kunuloj: 'Ĵuru vin al mi ne asocii ion ajn kun Alaho, ne ŝteli, ne fari adulton, ne mortigi viajn infanojn, ne elpensi mensogojn, kiujn vi inventas inter viaj manoj kaj piedoj, ne malobei en afero, kiu estas ĝusta. Kiu ajn el vi plenumas ilin, lia rekompenco estas ĉe Alaho, kaj kiu ajn malrespektas ilin kaj Alaho punas lin en ĉi tiu mondo, tio estas pentofaro por li, kaj kiu ajn malrespektas ilin kaj Alaho kovras ĝin - ne punas lin en ĉi tiu mondo - tiam lia afero revenas al Alaho, se Li volas, Li pardonas aŭ punas lin.' Do ni ĵuris fidelecon al li pri ĉi tiuj aferoj.
Hadith
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Ĝi estis rakontita al ni de [Abdullah bin Maslamah] de [Malik] de [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Sha'Sha'ah] de [lia patro] de [Abu Sa'id Al Khudri] ke li diris, la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Preskaŭ okazis - iam - ke la plej bona riĉaĵo de islamano estis ŝafo, kiun li paŝtis sur la pintoj de montoj kaj malproksimaj lokoj, kaj li iris kaŝi sin kun sia religio ĉar li timis esti submetita al aflikto.'
Hadith
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Estis rakontite al ni [Muhammad bin Salam] ke li diris, estis rakontite al ni ['Abdah] de [Hisham] de [lia patro] de [Aisha] ke ŝi diris: 'Kiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ordonis al siaj kunuloj fari tion, kion ili kapablis fari, ili diris: 'Ni ne estas kiel vi, ho Mesaĝisto de Alaho, ĉar vi estas pardonitaj pro viaj pasintaj kaj estontaj pekoj.' Do li (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) koleris, kio videblis sur lia vizaĝo, tiam li diris: 'Vere, la plej pia kaj klera el vi pri Alaho estas mi.'
Hadith
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
[Sulaiman bin Harb] diris al ni, [Shu'bah] diris al ni de [Qatadah] de [Anas bin Malik] de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) kiu diris: 'Tri aferoj, se ili ĉeestas en persono, igos lin gustumi la dolĉecon de kredo: Alaho kaj Lia Mesaĝisto estas pli amataj al li ol io ajn alia. Kaj kiu ajn amas iun, ne amas lin krom pro Alaho, la Plejalta. Kaj kiu ajn malamas reveni al nekredo, kiel li malamas esti ĵetita en Inferon.'
