Imam Bukhari : 4823
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْتَزَوَّجَنِي الزُّبَيْرُ وَمَا لَهُ فِي الْأَرْضِ مِنْ مَالٍ وَلَا مَمْلُوكٍ وَلَا شَيْءٍ غَيْرَ نَاضِحٍ وَغَيْرَ فَرَسِهِ فَكُنْتُ أَعْلِفُ فَرَسَهُ وَأَسْتَقِي الْمَاءَ وَأَخْرِزُ غَرْبَهُ وَأَعْجِنُ وَلَمْ أَكُنْ أُحْسِنُ أَخْبِزُ وَكَانَ يَخْبِزُ جَارَاتٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّ نِسْوَةَ صِدْقٍ وَكُنْتُ أَنْقُلُ النَّوَى مِنْ أَرْضِ الزُّبَيْرِ الَّتِي أَقْطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِي وَهِيَ مِنِّي عَلَى ثُلُثَيْ فَرْسَخٍ فَجِئْتُ يَوْمًا وَالنَّوَى عَلَى رَأْسِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ إِخْ إِخْ لِيَحْمِلَنِي خَلْفَهُ فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسِيرَ مَعَ الرِّجَالِ وَذَكَرْتُ الزُّبَيْرَ وَغَيْرَتَهُ وَكَانَ أَغْيَرَ النَّاسِ فَعَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي قَدْ اسْتَحْيَيْتُ فَمَضَى فَجِئْتُ الزُّبَيْرَ فَقُلْتُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى رَأْسِي النَّوَى وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَأَنَاخَ لِأَرْكَبَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ وَعَرَفْتُ غَيْرَتَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَحَمْلُكِ النَّوَى كَانَ أَشَدَّ عَلَيَّ مِنْ رُكُوبِكِ مَعَهُ قَالَتْ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ بِخَادِمٍ تَكْفِينِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَنِي
[Mahmud] ya gaya mana [Abu Usamah] ya gaya mana [Hisham] ya gaya mana; [Mahaifina] ya gaya min daga [Asma` bint Abu Bakr] ta ce; Az Zubair bin Awwam ya aure ni. A lokacin, ba shi da dukiya kuma ba shi da bayi kuma ba shi da komai sai gwangwanin shayarwa da doki. Don haka ni ne nake ciyar da dokinsa da shayar da shi, na dinka bokitinsa na yi burodi. Duk da cewa ba ni da ƙwarewa a yin burodi. Saboda haka, maƙwabtana daga Ansar su ne suka yi burodi. Na ƙaura da irin dabino daga gonar Az Zubair wanda Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya ba ni. Ƙasar ta fito daga gare ni don kashi biyu bisa uku na Farsakh. Wata rana na zo yayin da iri na dabino ke kan kaina. Sai na haɗu da Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) wanda yake tare da wasu daga cikin Ansar. Sai ya kira ni ya ce: "Kai, kai, da alama yana son ya sanya ni a kan abin hawa a bayansa. Amma ina jin kunyar tafiya da maza kuma ina tuna kishin Az Zubair, shi ne mutumin da ya fi kishi. Sai Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya san ina jin kunya, sai ya tafi. Bayan haka, na je wurin Az Zubair na ce, "Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya same ni yayin da akwai dabino a kaina. Yayin da yake tare da mutane da yawa daga cikin Ansar, ya gayyace ni in hau abin hawa, amma na ji kunya kuma na san kishinka." Sai Az Zubair ya ce, "Wallahi, ka kawo dabino ya fi ni girma fiye da yadda kake hawa a cikin abin hawa tare da shi." A ƙarshe, Abu Bakr ya aiko da khadim wanda zai iya cika aikina don kula da dawaki. Kuma kamar ya 'yantar da ni.