Seorang lelaki bertanya di mana tempatnya bila terbunuh, dan setelah dijawab "di surga" ia melemparkan kurma di tangannya lalu bertempur hingga gugur
इमाम मुस्लिम : 3520
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالُوا حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ وَهُوَ ابْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُسَيْسَةَ عَيْنًا يَنْظُرُ مَا صَنَعَتْ عِيرُ أَبِي سُفْيَانَ فَجَاءَ وَمَا فِي الْبَيْتِ أَحَدٌ غَيْرِي وَغَيْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أَدْرِي مَا اسْتَثْنَى بَعْضَ نِسَائِهِ قَالَ فَحَدَّثَهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ لَنَا طَلِبَةً فَمَنْ كَانَ ظَهْرُهُ حَاضِرًا فَلْيَرْكَبْ مَعَنَا فَجَعَلَ رِجَالٌ يَسْتَأْذِنُونَهُ فِي ظُهْرَانِهِمْ فِي عُلْوِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَا إِلَّا مَنْ كَانَ ظَهْرُهُ حَاضِرًا فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى سَبَقُوا الْمُشْرِكِينَ إِلَى بَدْرٍ وَجَاءَ الْمُشْرِكُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُقَدِّمَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَى شَيْءٍ حَتَّى أَكُونَ أَنَا دُونَهُ فَدَنَا الْمُشْرِكُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُومُوا إِلَى جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ قَالَ يَقُولُ عُمَيْرُ بْنُ الْحُمَامِ الْأَنْصَارِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَنَّةٌ عَرْضُهَا السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ قَالَ نَعَمْ قَالَ بَخٍ بَخٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَحْمِلُكَ عَلَى قَوْلِكَ بَخٍ بَخٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلَّا رَجَاءَةَ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِهَا قَالَ فَإِنَّكَ مِنْ أَهْلِهَا فَأَخْرَجَ تَمَرَاتٍ مِنْ قَرَنِهِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ مِنْهُنَّ ثُمَّ قَالَ لَئِنْ أَنَا حَيِيتُ حَتَّى آكُلَ تَمَرَاتِي هَذِهِ إِنَّهَا لَحَيَاةٌ طَوِيلَةٌ قَالَ فَرَمَى بِمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ التَّمْرِ ثُمَّ قَاتَلَهُمْ حَتَّى قُتِلَ
[अबू बक्र बिन नदलर बिन अबू नदलर] आणि [हारून बिन अब्दुल्ला] आणि [मुहम्मद बिन रफी] आणि [अब्द बिन हुमैद] यांनी आम्हाला सांगितले आहे की, त्यांचे लफद (गुप्तहेर) एकमेकांच्या खूप जवळ होते; [हाशिम बिन अल कासिम] यांनी आम्हाला सांगितले आहे की [सुलेमान] - म्हणजेच इब्न अल मुगिराह - यांनी [त्साबित] यांच्याकडून, [अनस बिन मलिक] यांच्याकडून सांगितले की, "एकदा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी अबू सुफयानच्या काफिल्याच्या हालचालींवर हेरगिरी करण्यासाठी बुसैसा यांना हेर म्हणून पाठवले होते. तेव्हा बुसैसा आले, तेव्हा घरात माझ्या आणि रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याशिवाय कोणीही नव्हते." अनस म्हणाले, "त्यांनी त्यांच्या काही पत्नींना (गुप्त बातम्या ऐकण्याचा) विशेष अधिकार दिला होता की नाही, हे मला माहीत नाही." अनस पुढे म्हणाले, "मग बुसैसाने आपला वृत्तांत सांगितला. मग अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) बाहेर गेले आणि म्हणाले: 'आपण आता एका विशिष्ट उद्देशाने निघत आहोत, ज्याचे वाहन तयार असेल, त्याने आपल्याबरोबर यावे.' मग काही लोकांनी त्यांना मदीनेच्या बाहेर आपले वाहन नेण्याची परवानगी मागितली, पण ते म्हणाले: 'नाही, ज्यांची वाहने तयार आहेत ते पुरेसे आहेत.' मग अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) आणि त्यांचे साथीदार निघाले आणि बहुदेववाद्यांच्या आधी बद्र येथे पोहोचले. थोड्याच वेळात बहुदेववादी तेथे पोहोचले, तेव्हा अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) म्हणाले: 'मी तुम्हाला आदेश देईपर्यंत काहीही करू नका.' जेव्हा बहुदेववादी जवळ आले, तेव्हा अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) म्हणाले: 'स्वर्गाकडे पुढे चला, ज्याची रुंदी आकाश आणि पृथ्वीइतकी आहे.'" अनस म्हणाले, "अचानक 'उमैर बिन अल हम्मम अल अन्सारी म्हणाले, "हे अल्लाहचे पैगंबर, स्वर्ग आकाश आणि पृथ्वी इतकाच विशाल आहे!" त्यांनी उत्तर दिले: "होय." उमैर म्हणाले, "व्वा, व्वा..!" तेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "तू 'व्वा...व्वा...' असे का म्हणतोस?" उमैर म्हणाले, "नाही, अल्लाहची शपथ, हे अल्लाहचे पैगंबर, मला आशा आहे की मी त्याचा रहिवासी होईन." ते म्हणाले: "होय, तू खरोखरच त्याच्या रहिवाशांपैकी एक आहेस." मग त्यांनी आपल्या खिशातून एक खजूर काढला आणि त्यातील थोडा भाग खाल्ला. त्यानंतर ते म्हणाले, "जर माझे खजूर संपले, तर माझे आयुष्य किती दीर्घ होईल." अनस म्हणाले, "मग त्यांनी आपल्या हातातले उरलेले खजूर फेकून दिले आणि मग मरेपर्यंत ते लढत राहिले."