Orang syahid tidak mati, mereka hidup dan diberi rezeki di sisi Allah
इमाम मुस्लिम : 3500
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْنَا عَبْدَ اللَّهِ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ } قَالَ أَمَا إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَرْوَاحُهُمْ فِي جَوْفِ طَيْرٍ خُضْرٍ لَهَا قَنَادِيلُ مُعَلَّقَةٌ بِالْعَرْشِ تَسْرَحُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ ثُمَّ تَأْوِي إِلَى تِلْكَ الْقَنَادِيلِ فَاطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ اطِّلَاعَةً فَقَالَ هَلْ تَشْتَهُونَ شَيْئًا قَالُوا أَيَّ شَيْءٍ نَشْتَهِي وَنَحْنُ نَسْرَحُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ شِئْنَا فَفَعَلَ ذَلِكَ بِهِمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَنْ يُتْرَكُوا مِنْ أَنْ يُسْأَلُوا قَالُوا يَا رَبِّ نُرِيدُ أَنْ تَرُدَّ أَرْوَاحَنَا فِي أَجْسَادِنَا حَتَّى نُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مَرَّةً أُخْرَى فَلَمَّا رَأَى أَنْ لَيْسَ لَهُمْ حَاجَةٌ تُرِكُوا
आम्हाला [यह्या बिन यह्या] आणि [अबू बक्र बिन अबू शैबा] या दोघांनाही [अबू मुआवीया] यांच्याकडून सांगण्यात आले आहे. (दुसऱ्या शब्दांत असे म्हटले आहे) [इशाक बिन इब्राहिम] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [जरीर] आणि [ईसा बिन युनुस] यांनी आम्हाला [अल आमसी] यांच्याकडून सर्वकाही सांगितले आहे. (दुसऱ्या शब्दांत असे म्हटले आहे) [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, जरी लफद्ज त्यांच्याकडूनच आहे, [अस्बत] आणि [अबू मुआवीया] या दोघांनी सांगितले; [अल-अमासी] यांनी आम्हाला [अब्दुल्लाह बिन मुर्राह] यांच्याकडून [मसरूक] यांनी सांगितले की, ते म्हणाले, "आम्ही एकदा [अब्दुल्लाह] यांना या आयतीबद्दल विचारले: '(आणि असे समजू नका की जे अल्लाहच्या मार्गात मारले जातात ते (खरोखर) मेले आहेत, तर ते त्यांच्या पालनकर्त्यासोबत राहतात आणि त्यांना (भरपूर) उपजीविका दिली जाते.') (कुर्स. अली इमरान: १६९) ते म्हणाले, "आम्ही एकदा त्याबद्दल विचारले, आणि त्यांनी उत्तर दिले: 'त्यांचे आत्मे एका हिरव्या पक्ष्याच्या पोकळीत होते, ज्याच्या सिंहासनावरून अनेक दिवे लटकत होते, तो आपल्या इच्छेनुसार आकाशात आत-बाहेर जाऊ शकत होता आणि नंतर त्या दिव्यांमध्ये पुन्हा विश्रांती घेऊ शकत होता, मग त्यांच्या पालनकर्त्याने त्यांच्याकडे पाहिले आणि म्हटले: 'तुम्हाला काही हवे आहे का?' त्यांनी उत्तर दिले, 'आम्ही आमच्या इच्छेनुसार आकाशात आत-बाहेर जाऊ शकत असताना आम्हाला आणखी काय हवे आहे?' आमचे आत्मे आमच्या शरीरात परत येतात जोपर्यंत आम्ही तुझ्या मार्गात पुन्हा असंख्य वेळा लढू शकत नाही.' जेव्हा अल्लाहने पाहिले की त्यांना आता कशाचीही गरज नाही, तेव्हा त्याने अखेरीस त्यांना एकटे सोडले."