Pemimpin khianat terhadap amanat, tidak mencium bau Surga

Imam Muslim : 3410

و حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيَادٍ دَخَلَ عَلَى مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ فِي مَرَضِهِ فَقَالَ لَهُ مَعْقِلٌ إِنِّي مُحَدِّثُكَ بِحَدِيثٍ لَوْلَا أَنِّي فِي الْمَوْتِ لَمْ أُحَدِّثْكَ بِهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ أَمِيرٍ يَلِي أَمْرَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ لَا يَجْهَدُ لَهُمْ وَيَنْصَحُ إِلَّا لَمْ يَدْخُلْ مَعَهُمْ الْجَنَّةَ و حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِسْحَقَ أَخْبَرَنِي سَوَادَةُ بْنُ أَبِي الْأَسْوَدِ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ مَرِضَ فَأَتَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ يَعُودُهُ نَحْوَ حَدِيثِ الْحَسَنِ عَنْ مَعْقِلٍ

আৰু আমাক [আবু গাছান আল মিছমাই] আৰু [ইছাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [মুহাম্মদ বিন মুছানা]ক কোৱাৰ পিছত ইছহাকে ক’লে; আমাক জনাইছে, আনহাতে বাকী দুজনে কৈছে; আমাক কৈছে [মু’আজ বিন হিছামে] মোক [মোৰ পিতৃ] [কাতাদাহৰ] পৰা [আবু আল মালিহৰ] পৰা কৈছে, যে উবাইদুল্লাহ বিন ইজাদে [মা’কিল বিন ইয়াছাৰ] অসুস্থ হৈ থকাৰ সময়ত তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেতিয়া মা’কিলে তেওঁক ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই তোমাক এটা হাদীছ ক’ম, যদি মই মৃত্যুৰ পথত নাথাকিলোহেঁতেন তেন্তে মই তোমাক কোৱা নাছিলো।’ এবাৰ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো যে, ‘কোনো নেতাই গুৰুতৰ আৰু সৎ নহ’লেও মুছলমানসকলৰ কাম-কাজৰ যত্ন লয়, কিন্তু তেওঁক স্বৰ্গত তেওঁলোকৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নহ’ব’। আৰু আমাক কোৱা হৈছে [‘উকবাহ বিন মুক্ৰাম আল আম্মি] আমাক কৈছে [য়া’কুব বিন ইছহাকে] মোক কৈছে [ছাৱাদাহ বিন আবু আল আছৱাদে] মোক [মোৰ দেউতাক] কৈছে যে [মা’কিল বিন ইয়াছাৰ] অসুস্থ হৈ পৰিছিল, তাৰ পিছত উবাইদুল্লাহ বিন জিয়াদ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল... যিদৰে হাছান মা’কিলৰ পৰা হাদীছ হাদীছ’।