Kisah 11 wanita berjanji tidak menyembunyikan sifat suami masing-masing, Nabi bersabda kepada Aisyah: terhadapmu aku seperti Abu zar'in terhadap Ummu zar'in
Imam Bukhari : 4790
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَلَسَ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لَا يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا قَالَتْ الْأُولَى زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ غَثٍّ عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ لَا سَهْلٍ فَيُرْتَقَى وَلَا سَمِينٍ فَيُنْتَقَلُ قَالَتْ الثَّانِيَةُ زَوْجِي لَا أَبُثُّ خَبَرَهُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ لَا أَذَرَهُ إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ وَبُجَرَهُ قَالَتْ الثَّالِثَةُ زَوْجِي الْعَشَنَّقُ إِنْ أَنْطِقْ أُطَلَّقْ وَإِنْ أَسْكُتْ أُعَلَّقْ قَالَتْ الرَّابِعَةُ زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ لَا حَرٌّ وَلَا قُرٌّ وَلَا مَخَافَةَ وَلَا سَآمَةَ قَالَتْ الْخَامِسَةُ زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ وَلَا يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ قَالَتْ السَّادِسَةُ زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ وَإِنْ اضْطَجَعَ الْتَفَّ وَلَا يُولِجُ الْكَفَّ لِيَعْلَمَ الْبَثَّ قَالَتْ السَّابِعَةُ زَوْجِي غَيَايَاءُ أَوْ عَيَايَاءُ طَبَاقَاءُ كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلًّا لَكِ قَالَتْ الثَّامِنَةُ زَوْجِي الْمَسُّ مَسُّ أَرْنَبٍ وَالرِّيحُ رِيحُ زَرْنَبٍ قَالَتْ التَّاسِعَةُ زَوْجِي رَفِيعُ الْعِمَادِ طَوِيلُ النِّجَادِ عَظِيمُ الرَّمَادِ قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنْ النَّادِ قَالَتْ الْعَاشِرَةُ زَوْجِي مَالِكٌ وَمَا مَالِكٌ مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ قَلِيلَاتُ الْمَسَارِحِ وَإِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ قَالَتْ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ وَمَا أَبُو زَرْعٍ أَنَاسَ مِنْ حُلِيٍّ أُذُنَيَّ وَمَلَأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَيَّ وَبَجَّحَنِي فَبَجِحَتْ إِلَيَّ نَفْسِي وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشِقٍّ فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ فَعِنْدَهُ أَقُولُ فَلَا أُقَبَّحُ وَأَرْقُدُ فَأَتَصَبَّحُ وَأَشْرَبُ فَأَتَقَنَّحُ أُمُّ أَبِي زَرْعٍ فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ عُكُومُهَا رَدَاحٌ وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ ابْنُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ مَضْجَعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ وَيُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْرَةِ بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ طَوْعُ أَبِيهَا وَطَوْعُ أُمِّهَا وَمِلْءُ كِسَائِهَا وَغَيْظُ جَارَتِهَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ لَا تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا وَلَا تُنَقِّثُ مِيرَتَنَا تَنْقِيثًا وَلَا تَمْلَأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا قَالَتْ خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ وَالْأَوْطَابُ تُمْخَضُ فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا كَالْفَهْدَيْنِ يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلًا سَرِيًّا رَكِبَ شَرِيًّا وَأَخَذَ خَطِّيًّا وَأَرَاحَ عَلَيَّ نَعَمًا ثَرِيًّا وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا وَقَالَ كُلِي أُمَّ زَرْعٍ وَمِيرِي أَهْلَكِ قَالَتْ فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَيْءٍ أَعْطَانِيهِ مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ قَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لِأُمِّ زَرْعٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامٍ وَلَا تُعَشِّشُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ فَأَتَقَمَّحُ بِالْمِيمِ وَهَذَا أَصَحُّ
আমাক কৈছে [চুলাইমান বিন আব্দুৰহমান] আৰু [আলী বিন হুজৰ] দুয়োজনে কৈছে, আমাক কৈছে [ইছা বিন ইউনুছে] আমাক [হিছাম বিন উৰৱাহ] [আব্দুল্লাহ বিন উৰৱাহৰ] পৰা [উৰৱাহৰ] পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এঘাৰগৰাকী মহিলাই ইফালে সিফালে বহি তাৰ পিছত ইজনে সিজনক প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে যে স্বামীৰ পৰা কোনো গোপন কথা লুকুৱাব নোৱাৰিব। প্ৰথম মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, ‘মোৰ স্বামী পাতল উটৰ মাংস, কঠিন পাহাৰৰ ওপৰত, বগাবলৈ সহজ নহয়, আৰু মোটা নহয় যাতে তেওঁ সহজে তুলিব পাৰে’। দ্বিতীয় মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, ‘মোৰ স্বামী? তেওঁৰ বিষয়ে কোনো ইনছ এণ্ড আউট প্ৰকাশ নকৰো। মোৰ ভয় লাগে মই ইয়াক উল্লেখ কৰিলে এৰিব নোৱাৰো, মই ইয়াৰ ভাল বেয়া কথাবোৰ একেলগে উল্লেখ কৰো'। তৃতীয় এগৰাকী মহিলাই ক’লে, মোৰ স্বামী ওখ। মই যদি কওঁ, তেওঁ মোক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে। মই যদি মৌন হৈ থাকোঁ, তেন্তে তেওঁ ফোনটো কাটি দিয়ে -মোৰ ব্যৱসায়-'। চতুৰ্থগৰাকী মহিলাই ক’লে, ‘মোৰ স্বামী, তিহামা পৰ্বতৰ বতৰৰ দৰে। গৰম, ঠাণ্ডা, ভয়ংকৰ আৰু বিৰক্তিকৰ নহয়'। পঞ্চমগৰাকী মহিলাই ক’লে, মোৰ স্বামী? সোমাই আহিলে সি সিংহৰ পোৱালিৰ দৰে। ওলাই আহিলে সি সিংহৰ দৰে। তেওঁ কেতিয়াও সুধিছিল যে তেওঁ কি জানে'। ষষ্ঠ মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, মোৰ স্বামী? খালে সকলো ধৰণৰ খাদ্য মিহলাই লয়। যদি তেওঁ পান কৰে, তেন্তে তেওঁ সকলো পানী খায়। শুই থাকোঁতে তেওঁক কম্বল এখনেৰে ঢাকি দিয়া হয়। তেওঁ দুখ জানিবলৈ হাতৰ তলুৱাত প্ৰৱেশ নকৰে -তেওঁৰ প্ৰতি দয়ালু নহয়-'। সপ্তম মহিলাই ক’লে, মোৰ স্বামীয়ে নিজৰ ভাল নাজানে আৰু মূৰ্খ। তেওঁৰ বাবে সকলো ৰোগেই ঔষধ। তেওঁ তোমাৰ মূৰটো ফালি পেলালে বা ভাঙি পেলালে, বা তোমাৰ লগত দুয়োটা কৰিলে'। অষ্টম মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, ‘মোৰ স্বামী শহাপহুৰ দৰে মসৃণ আৰু জৰাবৰ দৰে সুগন্ধি -এবিধ সুগন্ধি উদ্ভিদ-’। নৱমগৰাকী মহিলাই ক’লে, ‘মোৰ স্বামীৰ খুঁটা ওখ, তেওঁৰ সহায় দীঘল, তেওঁৰ ধোঁৱা ডাঙৰ, আৰু তেওঁৰ ঘৰত জুই আছে’। দশমগৰাকী মহিলাই কৈছিল, ‘মোৰ স্বামী এজন নিয়োগকৰ্তা আৰু তেওঁৰ দৰে ভাল কোনো নিয়োগকৰ্তা নাই। তেওঁৰ বহুত উট আছিল আৰু তেওঁৰ চৰণীয়া পথাৰ ওচৰতে আছিল। যদি উটবোৰে আলহীৰ আগমনৰ চিন স্বৰূপে পেঁপাতৰ শব্দ শুনা যায়, তেন্তে উটবোৰে নিশ্চিত অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকক বধ কৰা হ’ব। একাদশ মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, মোৰ স্বামী আবুজাৰ’ইন। আপুনি জানেনে আবু জাৰিন কোন? তেওঁ মোৰ কাণৰ গহনাবোৰ লৰচৰ কৰে, মোৰ বাহুৰ চৰ্বি ভৰাই দিয়ে, আৰু মোৰ আত্মা সুখী নোহোৱালৈকে মোক সুখী কৰে। পাহাৰৰ সৰু সৰু ছাগলীৰ মালিকৰ স্থানত মোক বিচাৰি পায়, তাৰ পিছত বহু ঘোঁৰা, বহু উট, খাদ্য পিহি, চৰাই খেদাৰ মালিকৰ ওচৰলৈ লৈ যায়। তেওঁৰ ঠাইত মই কথা কওঁ আৰু বেডমাউথ নকৰো, ৰাতিপুৱালৈকে শুই থাকোঁ, আৰু তৃপ্ত নোহোৱালৈকে পান কৰো। আবু জাৰিনৰ মাতৃ। আবু জাৰিনৰ মাক কোন? তাইৰ খাদ্যৰ পাত্ৰটো ডাঙৰ আৰু তাইৰ ঘৰটোও বিশাল। আবু জাৰিনৰ পুত্ৰ। আবু জাৰিনৰ পুত্ৰ কোন? তাৰ বিচনাখন তাৰ আৱৰণৰ পৰা উলিওৱা তৰোৱালৰ দৰে - পোহৰ - আৰু চাৰিমহীয়া ছাগলীৰ বাহুৰে তেওঁক খুৱাই দিয়া হয়। আবু জাৰিনৰ কন্যা। আবু জাৰিনৰ কন্যা কোন? তাই মাক-দেউতাকৰ আজ্ঞাকাৰী আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়াক খং কৰে। আবু জাৰিনৰ মহিলা দাসী। আবু জাৰিনৰ মহিলা দাসী কোন আছিল? ই আমাৰ কথা-বতৰা নষ্ট নকৰে, আমাৰ উত্তৰাধিকাৰ লৰচৰ নকৰে, আৰু আমাৰ ঘৰখন ঘাঁহৰ দৰে মলিৰে ভৰাই নিদিয়ে। গাখীৰৰ জগবোৰ হিংস্ৰভাৱে লৰচৰ কৰি থকাৰ সময়তে আবু জাৰিন ওলাই আহিল, তাৰ পিছত কঁকালৰ তলত দুটা ডালিমৰ সৈতে খেলি থকা সিংহৰ পোৱালিৰ দৰে দুটা পোৱালি থকা এগৰাকী মহিলাক লগ পালে, তাৰ পিছত আবু জাৰিনে মোক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি সেই মহিলাগৰাকীক বিয়া কৰালে। ইয়াৰ পিছত মই এজন সম্ভ্ৰান্ত মানুহক বিয়া কৰাই বেগেৰে ঘোঁৰাত উঠি বৰশী লৈ পশুধন মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিলোঁ আৰু প্ৰতিটো যোৰত মোক মিঠা গোন্ধ দিলে। তেওঁ ক’লে, ‘হে উম জাৰ’ইন খাওক আৰু পৰিয়ালক খুৱাওক’। মোৰ দ্বিতীয় স্বামীয়ে দিয়া সকলো বস্তু যদি মই গোটাই লওঁ তেন্তে আবু জাৰিনৰ আটাইতকৈ সৰু পাত্ৰটো নাপালেহেঁতেন। আইছাই ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘তোমাৰ প্ৰতি মই উম্ম জাৰ’ইনৰ বাবে আবু জাৰ’ইনৰ দৰে’। আবু আব্দুল্লাই ক’লে; ক’লে [ছাইদ বিন চালামাহ] [হিছাম]ৰ পৰা আৰু আমাৰ ঘৰ ঘৰৰ অৱশিষ্ট - আৱৰ্জনা -ৰে ভৰাই নিদিব। আবু আব্দুল্লাই কৈছিল, কিছুমানে কৈছিল 'গতিকে মই তৃপ্ত নোহোৱালৈকে পান কৰিলোঁ'.. আৰু এইটো অধিক প্ৰামাণিক।