Wanita yang diperkosa tidak dikenai hukuman, dan orang yang dituduh keliru dibebaskan setelah pelaku sebenarnya mengaku

Imam Muslim : 3209

حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَ أَنَّ أَبَا الْمُهَلَّبِ حَدَّثَهُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ حُبْلَى مِنْ الزِّنَى فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَدَعَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيَّهَا فَقَالَ أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ فَأْتِنِي بِهَا فَفَعَلَ فَأَمَرَ بِهَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ لَهُ عُمَرُ تُصَلِّي عَلَيْهَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَقَدْ زَنَتْ فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ تَوْبَةً أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ تَعَالَى و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا أَبَانُ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ

Миңа [Әбу Гассан Мәлик бин Габдел Вахид Әл Мисмәгый] [Мөаз] - ягъни Ибн Хишам - миңа [әтием] [Яхья бин Әбу Кәсир] [Әбу Киләбаһ] [Әбу Әл Мөхәлләб] аңа [Имран бин Хөсәйннән] Җүһәйнәдән бер хатын-кыз зина кылу нәтиҗәсендә йөкле чагында Пәйгамбәргә (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) килгәнен сөйләде. Ул: "Әй Аллаһның Илчесе, мин законны боздым, шуңа күрә миңа җәза бир", - диде. Аннары Пәйгамбәр (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) хатын-кызның вәлисен чакырып алды һәм аңа: "Бу хатын-кызга яхшы мөгамәләдә бул, һәм ул бала тапкач, аны минем яныма алып кил", - диде. Шулай итеп, вәли боерыкны үтәде. Шуннан соң Пәйгамбәр (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) хатын-кызны таш белән үтерергә боерды, киемнәрен җыештырды - таш белән үтергәндә аның җенси әгъзалары ачылмасын өчен. Аннары ул хатын-кызны таш белән үтерергә боерды. Таш атылганнан соң, ул гәүдәсе өстендә дога кылды, ләкин бу Гомәрдән: «Әй Аллаһның пәйгамбәре, аның өстендә дога кылырга кирәкме? Ул зина кылмадымы?» – дип сорады. Ул: «Әйе, ул тәүбә итте. Әгәр аның тәүбәсе Мәдинә халкыннан җитмеш кешегә бүленсә, барысы да җитәр иде. Үз җанын Аллаһка ихлас күңелдән тапшырудан да зуррак тәүбә бармы?» – дип җавап бирде. Һәм ул безгә [Әбу Бәкер бин Әбу Шәйбә] безгә [Әффан бин Мөслим] безгә [Әбан Әл Әсһәр] безгә [Яхья бин Әбу Кәсир] менә шундый чылбыр белән сөйләде», – диде.