Khutbah Umar bahwa ayat rajam termasuk yang diturunkan Allah bersama Al-Kitab

Imam Muslim : 3201

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ جَالِسٌ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ مِمَّا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ قَرَأْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا وَعَقَلْنَاهَا فَرَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ مَا نَجِدُ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا اللَّهُ وَإِنَّ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

আমাক কোৱা হৈছে যে [আবু আত থাহিৰ] আৰু [হৰমালাহ বিন ইয়াহ্যা] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [ইবনে ৱাহবে] মোক [ইউনুছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মোক [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ] কৈছে যে তেওঁ এবাৰ [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছে] কোৱা শুনিছিল, ' [উমৰ বিন খত্তাবে] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মঞ্চত বহি থাকোঁতে কৈছিল, 'সঁচাকৈয়ে আল্লাহে মহম্মদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক সত্যৰ সৈতে পঠিয়াইছে, আৰু তেওঁ তেওঁৰ ওচৰলৈ এখন কিতাপও পঠিয়াইছে, ইয়াৰ ভিতৰত।' তেওঁৰ ওচৰত প্ৰকাশ পোৱা পদবোৰ, যিবোৰ আমি সকলোৱে পঢ়িছো, অধ্যয়ন কৰিছো আৰু বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছো, সেইবোৰ হৈছে শিলগুটিৰে আঘাত কৰা পদ্য। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে শিলগুটিৰ শাস্তি পালন কৰিছে, আৰু তেওঁৰ যোৱাৰ পিছতো আমিও এই আইনখন পালন কৰি যাম। মই চিন্তিত যে যদি চলি থাকে তেন্তে কোনোবাই ক’ব, ‘কোৰাণত আমি শিলগুটিৰ বিষয়ে কোনো আয়াত নাপাওঁ’। তাৰ পিছত তেওঁলোকে বিপথে পৰিচালিত হ’ল কাৰণ তেওঁলোকে আল্লাহ তা’লাৰ অৱতীৰ্ণ কৰা বাধ্যতামূলক আইনখন পৰিত্যাগ কৰিলে। আচলতে আল্লাহৰ কিতাবত উল্লেখ কৰা শিলগুটিৰ শাস্তি ব্যভিচাৰ কৰা বিবাহিত পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে বাধ্যতামূলক যদিহে সাক্ষী, প্ৰমাণ আৰু লগতে স্বীকাৰোক্তিও থাকে।' আৰু আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [ইবনে আবু উমৰ]ক কোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে কৈছে; এই ইছনাদৰ সৈতে [আজ জুহৰী]ৰ পৰা আমাক [ছুফিয়ান] সম্পৰ্কিত কৰিছে'।