Pembunuh dan yang terbunuh sama-sama di neraka bila keduanya sama-sama berniat membunuh, dan Nabi menganjurkan wali korban memaafkan

Imam Muslim : 3181

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ أَنَّ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَ إِنِّي لَقَاعِدٌ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَقُودُ آخَرَ بِنِسْعَةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا قَتَلَ أَخِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَتَلْتَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَوْ لَمْ يَعْتَرِفْ أَقَمْتُ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةَ قَالَ نَعَمْ قَتَلْتَهُ قَالَ كَيْفَ قَتَلْتَهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ نَخْتَبِطُ مِنْ شَجَرَةٍ فَسَبَّنِي فَأَغْضَبَنِي فَضَرَبْتُهُ بِالْفَأْسِ عَلَى قَرْنِهِ فَقَتَلْتُهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكَ مِنْ شَيْءٍ تُؤَدِّيهِ عَنْ نَفْسِكَ قَالَ مَا لِي مَالٌ إِلَّا كِسَائِي وَفَأْسِي قَالَ فَتَرَى قَوْمَكَ يَشْتَرُونَكَ قَالَ أَنَا أَهْوَنُ عَلَى قَوْمِي مِنْ ذَاكَ فَرَمَى إِلَيْهِ بِنِسْعَتِهِ وَقَالَ دُونَكَ صَاحِبَكَ فَانْطَلَقَ بِهِ الرَّجُلُ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ فَرَجَعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ قُلْتَ إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ وَأَخَذْتُهُ بِأَمْرِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا تُرِيدُ أَنْ يَبُوءَ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَعَلَّهُ قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ ذَاكَ كَذَاكَ قَالَ فَرَمَى بِنِسْعَتِهِ وَخَلَّى سَبِيلَهُ

Al à dit [Ubaidullah bin Mu’adz Al ‘Anbari] al à dit [Mi pari] al à dit [Abu Yunus] di [Simak bin Harb] che [Alqamah bin Wa’il] al à dit, che [so pari] al à dit, al à dit; ‘Cuant che o jeri sierât cul Profete sallallaahu alaihi wasallam, di colp al vignì un om e al tirà une altre persone cuntune cuarde e al disè; “O Messazîr di Allah, cheste persone e à copât me fradi!” Il Rasulullah al domandà: “E je vere che tu lu âs copât?” l’om che lu veve puartât al disè; “In fat, se nol confesse, alore o puartarò la prove des sôs azions”. La persone che lu veve copât e rispuindè: ‘Sì, o lu ai copât’. Al domandà di gnûf: ‘Parcè lu âs copât?’. Lui al rispuindè: ‘Cuant che lui e jo o jerin daûr a cjapâ lis fueis di un arbul, al mi à maledît e al à fat inrabiâmi fin che no ai colpît la mê asce sul cuel e no lu ai copât’. Il Profete al disè: “Tu âs alc par riscatâsi?” Al rispuindè: ‘No ai nuie altri che la asce e i vistîts sul mê cuarp’. Al disè: ‘Pense di gnûf, forsit la tô int e vûl comprâti?’. al rispuindè: ‘O soi la persone plui spreçade ai voi dal me popul’. Po dopo al butà la cuarde - che e jere doprade par leâlu - e al disè: 'Dopo al sta al to amì'. Po dopo l’om che lu veve segnalât al è lât vie cun la persone che e veve copât so fradi. Cuant che al jere lât vie, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Se al lu cope, alore al è il stes dal assassin’. Alore l’om al tornà e al disè: ‘O Messazîr di Allah, al è rivât pardabon che tu âs dit: ‘Se al lu à copât, al vûl dî che al è il stes di lui - l’assassin -? Ancje se o lu vevi puartât sui tôs ordins’. Il Rasulullah al disè: “No volês che al puarti i tôs pecjâts e i pecjâts di to fradi?” Al rispuindè, ‘O Profete di Allah - al someave rispuindi-, logjic’. Al dîs; ‘La azion e je la stesse di chê azion’. Aya ‘Alqama al disè; “Infin l’om al butà jù la cuarde - che e jere doprade par leâ l’assassin - e lu lassà lâ”.