Ada empat bulan haram dalam 12 bulan

Imam Muslim : 3179

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَيَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الزَّمَانَ قَدْ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلَاثَةٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبٌ شَهْرُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ ثُمَّ قَالَ أَيُّ شَهْرٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ ذَا الْحِجَّةِ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَأَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ الْبَلْدَةَ قُلْنَا بَلَى قَالَ فَأَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ قَالَ أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَأَعْرَاضَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا وَسَتَلْقَوْنَ رَبَّكُمْ فَيَسْأَلُكُمْ عَنْ أَعْمَالِكُمْ فَلَا تَرْجِعُنَّ بَعْدِي كُفَّارًا أَوْ ضُلَّالًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ أَلَا لِيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَلَعَلَّ بَعْضَ مَنْ يُبَلِّغُهُ يَكُونُ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضِ مَنْ سَمِعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ قَالَ ابْنُ حَبِيبٍ فِي رِوَايَتِهِ وَرَجَبُ مُضَرَ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ فَلَا تَرْجِعُوا بَعْدِي

আমাক [আবু বাকাৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [য়াহ্যা বিন হাবিব আল হাৰিষ্টী] কৈছে যেতিয়া তেওঁলোকৰ লাফাজ ইজনে সিজনৰ ওচৰত আছিল, দুয়োজনে কয়; আমাক [আব্দুল ৱাহাব আত ছাকাফী] [আয়ুবৰ] পৰা [ইবনে ছিৰিনৰ] পৰা [ইবনে আবু বক্ৰাহ]ৰ পৰা [আবু বক্ৰাহ]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে যুগটো ঘূৰি থাকে, ঠিক যেনেকৈ যেতিয়া আল্লাহে আকাশ আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া এবছৰত বাৰ মাহ থাকে, আৰু ইয়াৰে চাৰিটা মাহ থাকে হাৰাম মাহ, আৰু ইয়াৰে তিনিটা একেৰাহে মাহ, যথা; ধুল কা’দা, ধুল হিজ্জা, মুহৰম আৰু ৰজাব। ইফালে ৰজব মাহটো মুদজাৰ মাহ অৰ্থাৎ জুমাদিল আখিৰ আৰু ছ্যা’বান’ৰ মাজত অৱস্থিত মাহ। তাৰ পাছত তেওঁ সুধিলে: ‘এতিয়া কিমান মাহ হ’ল?’। আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে’। তেওঁ ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে নিমাত হৈ থাকিল, যেতিয়ালৈকে আমি সন্দেহ কৰা নাছিলো যে তেওঁ আন এটা নামেৰে মাতিব, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘এতিয়া ধুল হিজ্জা মাহ নহয়নে? আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘ঠিকেই কৈছে’। তেওঁ আকৌ সুধিলে: ‘এইখন কোনখন দেশ?’। আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে’। তেওঁ কেইমুহূৰ্তমান নিমাত হৈ থাকিল, যেতিয়ালৈকে আমি তেওঁক আন এটা নামেৰে মাতিব বুলি নাভাবিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আমি এতিয়া বাল্ডাহ দেশত নহয়নে?’। আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘ঠিকেই কৈছে’। তেওঁ আকৌ সুধিলে: 'কি দিন?' আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে’। সি ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে নিমাত হৈ থাকিল, যেতিয়ালৈকে আমি ভবা নাছিলো যে সি তাক আন এটা নামেৰে মাতিব। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে- ‘এতিয়া নাহৰ -যজ্ঞ-ৰ দিন নহয়নে? আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ঠিকেই কৈছে’। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘হে মুছলমানসকল, সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ তেজ, তোমালোকৰ সম্পত্তি - মহম্মদে ক’লে; মই ভাবো তেওঁ এইটোও কৈছিল: আৰু তোমালোকৰ সন্মান তোমালোকৰ বাবে নিষিদ্ধ, ঠিক যেনেকৈ তোমাৰ বৰ্তমানৰ দিনটো, তোমাৰ এই দেশত আৰু এই মাহত নিষিদ্ধ। সঁচাকৈ কিয়ামতৰ দিনা তোমালোকে তোমাৰ প্ৰতিপালকক লগ পাব, আৰু তেওঁ তোমাৰ সকলো কৰ্মৰ বিষয়ে সুধিব। এতেকে মোৰ বিদায়ৰ পাছত কুফিৰ বা বিপথে পৰিচালিত হোৱালৈ ঘূৰি নাযাব, য’ত তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই আনক হত্যা কৰে। যিসকল উপস্থিত থাকে তেওঁলোকে অনুপস্থিতসকলৰ ওচৰত এই কথা ক’ব লাগে, হয়তো দ্বিতীয় মুখৰ পৰা শুনাসকলে প্ৰত্যক্ষভাৱে শুনাতকৈ অধিক সাৱধান হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘মই তোমালোক সকলোৰে ওচৰলৈ এই কথা প্ৰেৰণ কৰা নাইনে?’। ইবনে হাবিবে তেওঁৰ বর্তিত উল্লেখ কৰিছে যে, ‘ৰজব মাহটো মুদলাৰ’। আনহাতে তেওঁৰ ৰিৱায়ানত আবু বকৰে উল্লেখ কৰিছে যে, ‘গতিকে মোৰ যোৱাৰ পিছত কফিৰলৈ ঘূৰি নাযাব’।