Menebus bagian sekutu dengan taksiran yang adil tanpa kecurangan, dan hanya bila pemerdeka itu mampu

Imam Muslim : 3150

و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ عَبْدًا بَيْنَهُ وَبَيْنَ آخَرَ قُوِّمَ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ قِيمَةَ عَدْلٍ لَا وَكْسَ وَلَا شَطَطَ ثُمَّ عَتَقَ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ مُوسِرًا

আমাক [আমৰু আন নাকিদ] আৰু [ইবনে আবু উমৰ] দুয়োকে [ইবনে উয়াইনাহ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, [ইবনে আবু উমৰ] কৈছে; আমাক [ছুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] [আমৰু]ৰ পৰা [ছালিম বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে আন এজন ব্যক্তিৰ সৈতে নিজৰ মালিক দাসক মুক্ত কৰে, তেওঁ নিজৰ অংশীদাৰক ন্যায্যভাৱে নিজৰ অংশ দিব লাগে, তেওঁ প্ৰতাৰণা কৰিব নালাগে আৰু অন্যায় কৰিব নালাগে, তেন্তে তেওঁ তেওঁক নিজৰ ধনেৰে মুক্ত কৰে, যদি তেওঁ আছে সক্ষম'।