Ketentuan memerdekakan Budak milik bersama (syarikat) dan kewajiban melunasi hak pemilik lain (sekutu)

Imam Muslim : 3149

و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَكَانَ لَهُ مِنْ الْمَالِ قَدْرُ مَا يَبْلُغُ قِيمَتَهُ قُوِّمَ عَلَيْهِ قِيمَةَ عَدْلٍ وَإِلَّا فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ عَنْ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ كُلُّ هَؤُلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمْ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ إِلَّا فِي حَدِيثِ أَيُّوبَ وَيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ فَإِنَّهُمَا ذَكَرَا هَذَا الْحَرْفَ فِي الْحَدِيثِ وَقَالَا لَا نَدْرِي أَهُوَ شَيْءٌ فِي الْحَدِيثِ أَوْ قَالَهُ نَافِعٌ مِنْ قِبَلِهِ وَلَيْسَ فِي رِوَايَةِ أَحَدٍ مِنْهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ

Al à contât [Syaiban bin Farruh] al à contât [Jarir bin Hazim] dal ex sclâf di [Nafi’] Abdullah bin Umar, di [Abdullah bin Umar] al à dit; “Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘Cui che al libere une part de proprietât di un sclâf, e se al à avonde proprietâts par paiâ il rest, alore al dovarès liberâlu paiant il rest dal presit dal sclâf, altrimentri al à liberât pardabon ce che al aparten a lui’. Al à contât [Qutaibah ben Said] e [Mohammed ben Rum] di [Al Laits ben Said]. -intune altre righe al è dit- Al à dit [Mohammed bin Al Mutsanna] al à dit [Abdul Wahab] che o ai sintût [Yahya bin Said]. -intun altri mût si dîs- Mi è stât dit che [Abu Ar Rabi’] e [Abu Kamil] a àn dit ducj i doi; al à contât [Hamad] -vâl a dî Ibn Zaid-. -intun altri mût al è dit- Al à dit che [Zuhair bin Harb] al à dit a nô [Isma’il] -vâl a dî Ibn ‘Ulayyah- ducj i doi di [Ayyub]. -intun altri mût al è dit- Al à dit [Ishaq bin Manshur] al à dit [Abdurrazaq] di [Ibn Juraij] al à dit a mi [Isma’il bin Umayah]. -intun altri mût al è dit- Al à contât [Mohammed bin Rafi’] al à contât [Ibn Abu Fudaik] di [Ibn Abu Dzi’b]. -intun altri mût al è menzonât- Al à dit [Harun bin Said Al Aili] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit, al à dit a mi [Usamah] -vâl a dî Ibn Zaid- a son ducj di [Nafi'] di [Ibn Umar] dal Profete a àn proprietâts, alore al à lassât fûr nome la sô part’. Fûr che tal hadith di Ayyub e Yahya bin Said, parcè che ducj i doi a menzonin cheste frase tal hadith. Ducj i doi a disevin; “No savìn se cheste frase e je cjapade dentri dal hadith o nome ce che al à dit Nafi.” E tes lôr narazions a nol è ancje menzonât, ‘O ai sintût Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam...’, gjavant il hadith di Laits bin Sa’ad’.