Memperlakukan orang yang berada di bawah tanggung jawab dengan adil dan baik
Imam Muslim : 3139
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ مَرَرْنَا بِأَبِي ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ وَعَلَى غُلَامِهِ مِثْلُهُ فَقُلْنَا يَا أَبَا ذَرٍّ لَوْ جَمَعْتَ بَيْنَهُمَا كَانَتْ حُلَّةً فَقَالَ إِنَّهُ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْ إِخْوَانِي كَلَامٌ وَكَانَتْ أُمُّهُ أَعْجَمِيَّةً فَعَيَّرْتُهُ بِأُمِّهِ فَشَكَانِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَقِيتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ سَبَّ الرِّجَالَ سَبُّوا أَبَاهُ وَأُمَّهُ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ هُمْ إِخْوَانُكُمْ جَعَلَهُمْ اللَّهُ تَحْتَ أَيْدِيكُمْ فَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَلَا تُكَلِّفُوهُمْ مَا يَغْلِبُهُمْ فَإِنْ كَلَّفْتُمُوهُمْ فَأَعِينُوهُمْ و حَدَّثَنَاه أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ كُلُّهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ زُهَيْرٍ وَأَبِي مُعَاوِيَةَ بَعْدَ قَوْلِهِ إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ قَالَ قُلْتُ عَلَى حَالِ سَاعَتِي مِنْ الْكِبَرِ قَالَ نَعَمْ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي مُعَاوِيَةَ نَعَمْ عَلَى حَالِ سَاعَتِكَ مِنْ الْكِبَرِ وَفِي حَدِيثِ عِيسَى فَإِنْ كَلَّفَهُ مَا يَغْلِبُهُ فَلْيَبِعْهُ وَفِي حَدِيثِ زُهَيْرٍ فَلْيُعِنْهُ عَلَيْهِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ فَلْيَبِعْهُ وَلَا فَلْيُعِنْهُ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ وَلَا يُكَلِّفْهُ مَا يَغْلِبُهُ
A erenikem [Abu Bakr bin Abu Syaibah] a erenikem [Waki’] a erenikem [Al A’masy] seni [Al Ma’rur bin Suwaid] a apasa, ‘Am aua fen fetal ren Abu Dharr lon Rabdzah fan eu, lon ena fansoun a ufouf eu uf mi burdah, usun chok i, noun we chon angang a pwal ufouf mangaku mi pwechepwech. Iwe aua tingor, ‘O [Abu Dzar], ika kopwe ionfengenni ekkewe ruu mangaku burdah, epwe wesewesen fori eu uf mi unus’. Iwe a apasa, ‘Me lom ua aninifengen me pwii we -emon chienei chon luku-, inan we emon ‘Ajam -non Arab-, iwe ua turunufasei inan we tori an a ngungures ngeni ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam. Nupwen ua churi ewe Soufos, a apasa: ‘O Abu Dharr, ennetin mi chuen wor ew napanapen tiparoch non en’. Iwe ua anini, ‘O chon kuno seni Allah, io epwe esiita mwan, ir - ekkena mwan - repwe esiita semer me iner’. A apasa sefan: ‘O Abu Dzar, ennetin non en mi chuen wor ew napanapen Jahiliyah, ir meinisin pwium kewe Allah a fori pwe repwe nom fan nemeniom. Ina minne, kopwe amongouniir atun ka mongo, kopwe ufouf ngeniir atun ka ufouf, me kosap aweiresiir lap seni ar tufich. Ika ka ngeniir eu osukosuk, iwe, kopwe alisiir’. Iwe a fen erenikem [Ahmad bin Yunus] a fen erenikem [Zuhair]. -non pwan ew napanap a apasa- A ereni kich [Apu Kuraib] a ereni kich [Apu Muawiyah]. -lon pwal eu lapalap a apasa- A fen erenikich pwe [Ishaq bin Ibrahim] a fen erenikich [Isa bin Yunus] mettoch meinisin seni [Al A’masy] ren ei sanad, nge lon ewe hadith seni Zuhair me Abu Mu’awiyah a wor eu apachapachen mwirin ekkewe kapas ‘Enlet, lon ami a chuen wor eu lapalapen tipemwaramwar’. Abu Dharr a apasa; mwirin ua pölüweni, ‘Ifa usun, pokiten ngang mi iteföüla seni meinisin?’ a pölüweni: ‘Ewer’. Iwe non an uruwo Abu Mu’awiyah a apasa, ‘Ewer, pun om osukosuk a kon itefouno’. Iwe, lon ewe hadith an Jises a mak, ‘Ika kopwe chou ngeni ren och mettoch mi chou, kopwe alisi i - kosap aea ewe lafadz yu’inhu - kopwe alisi i - -’. Iwe a wes ren an kapas, ‘Ousap iseta och mettoch mi chou ngeni’.