Perintah memerdekakan budak milik bersama karena ditampar oleh salah seorang pemiliknya

Imam Muslim : 3133

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ قَالَ عَجِلَ شَيْخٌ فَلَطَمَ خَادِمًا لَهُ فَقَالَ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ مُقَرِّنٍ عَجَزَ عَلَيْكَ إِلَّا حُرُّ وَجْهِهَا لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مِنْ بَنِي مُقَرِّنٍ مَا لَنَا خَادِمٌ إِلَّا وَاحِدَةٌ لَطَمَهَا أَصْغَرُنَا فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُعْتِقَهَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ قَالَ كُنَّا نَبِيعُ الْبَزَّ فِي دَارِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ أَخِي النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ فَخَرَجَتْ جَارِيَةٌ فَقَالَتْ لِرَجُلٍ مِنَّا كَلِمَةً فَلَطَمَهَا فَغَضِبَ سُوَيْدٌ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ إِدْرِيسَ

اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه] ۽ [محمد بن عبدالله بن نمير] ٻڌايو آهي ۽ هي ابو بڪر جو بيان آهي، ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [ابن ادريس] [حسين] کان [هلال بن يساف] کان ٻڌايو آهي ته: 'هڪ پوڙهو ماڻهو هو جيڪو جلدي ڪاوڙجڻ پسند ڪندو هو، پوءِ هن پنهنجي غلام کي چماٽ هنئي، تنهن ڪري [سويد بن مقرن] ان کي چيو، 'ڇا تون ان جي منهن تي چماٽ هڻڻ کان روڪي نٿو سگهين؟ بيشڪ، مان بني مقرن جي اولاد مان ستين ٻار آهيان، اڳ ۾ منهنجا غلام نه هئا پر صرف هڪ شخص هو، پوءِ اسان جي ڀائرن مان ننڍي ان کي چماٽ هنئي، پوءِ رسول الله ﷺ اسان کي حڪم ڏنو ته ان کي آزاد ڪيو وڃي. اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [محمد بن المتصنيٰ] ۽ [ابن بصيار] ٻنهي چيو؛' اسان کي [ابن ابو عدي] [صيوبة]، [حسين]، [هلال بن يساف] کان ٻڌايو آهي ته: 'اسين [سويد بن مقرن] جي گهر، يعني سندس ڀاءُ نعمان بن مقرن جي گهر ۾ گهريلو سامان خريد ڪندا هئاسين، اوچتو هڪ ٻانهي ٻاهر آئي ۽ اسان مان هڪ مرد تي تنقيد ڪئي، ايتري تائين جو هن غلام کي چماٽ هڻي ڇڏي، فوري طور تي سويد ناراض ٿي ويو...'، پوءِ هن هڪ حديث جو ذڪر ڪيو جيئن ابن ادريس بيان ڪئي آهي.