Nadzar dalam maksiat dan di luar kemampuan tidak wajib dilaksanakan

Imam Muslim : 3099

و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِى عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأَصَابُوا مَعَهُ الْعَضْبَاءَ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْوَثَاقِ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي وَبِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ فَقَالَ إِعْظَامًا لِذَلِكَ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَقِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَأَسْقِنِي قَالَ هَذِهِ حَاجَتُكَ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ قَالَ وَأُسِرَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأُصِيبَتْ الْعَضْبَاءُ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ وَكَانَ الْقَوْمُ يُرِيحُونَ نَعَمَهُمْ بَيْنَ يَدَيْ بُيُوتِهِمْ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ الْوَثَاقِ فَأَتَتْ الْإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنْ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ قَالَ وَنَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَدِينَةَ رَآهَا النَّاسُ فَقَالُوا الْعَضْبَاءُ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا نَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ بِئْسَمَا جَزَتْهَا نَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةٍ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ الْعَبْدُ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيِّ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ كَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةٍ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ وَهِيَ نَاقَةٌ مُدَرَّبَةٌ

E al à contât [Zuhair bin Harb] e [Ali bin Ujr Come Sa’di] intant che il lafadz di Zuhair al diseve ducj i doi, al à contât [Isma’il bin Ibrahim] al à contât [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [Abu Al Muhallib] di [Imran] al diseve che al jere un Tshaq bin Huni. 'Uqail, daspò il Bani Tsaqif al cjapà doi amîs Il Profete, intant che i compagns dal Rasulullah Sallam a cjaparin cualchidun dal Banu 'Uqail insiemi cul so camêl. Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì daspò daûr di lui intant che al jere leât, al disè l’om cjapât; “O Mohammed!” Al rispuindè: ‘Cje che al è mâl cun te?’. l’om al disè; “Cuâl ise la tô reson par cjapâmi, e cuale ise la tô reson par cjapâ il me camêl di corse di corse?” al rispuindè: “O lu ai fat come vendiche pai pecjâts dal to aleât, Tsaqif!” Po dopo al partì. L’om al tornà a clamâlu, disint: “O Mohammed, o Mohammed!” -Al jere une figure amorevule e cordiâl- daspò al tornà daûr di lui e al disè: 'Cje tu âs bisugne?' l’om al rispuindè: ‘Cumò o soi musulman’. Al disè: ‘Se ce che tu disès al è vêr, e tu puedis controlâ i tôs afârs, tu cjatarâs invezit dute la fortune’. Dopo al scomençà a lâ vie, ma l’om lu clamà, disint; ‘O Mohammed, o Mohammed’. Lui al lu cjatà e al disè: ‘Cje tu âs bisugne?’. l’om al disè; “O ai fam cussì dâmi di mangjâ, e o ai ancje sete cussì dam alc di bevi!” Al disè: ‘Chest al è il to dibisugn’. Plui tart, l’om al fo riscatât di dôs personis -amìs dal Profete-’. Imran al disè; 'Dopo une femine Ansar e fo cjapade - dal nemì - insiemi cul so camêl che di solit si clame Adlba`, la femine Ansar e fo leade, intant che in chel timp la int - i ladrons - e riposave, intant che i camêi - robâts - a jerin penâts denant des lôr fermadis. Dopo la femine Ansar e rivà a liberâsi dai siei leams e e le subit tal cjamp dai camêi, ma ogni volte che e rivave al camêl par cjavalcjâ, il camêl al sburtave, cussì e lu lassà fin che e no cjatà 'adlba'. Duncje al cjavalcà il camêl ubidient ben dreçât su la schene. Dopo al lu rimproverà fin che al corè di corse. La int che e durmive e fo sconvolte de scjampe de femine Ansar, cussì la cjacarin, ma no rivarin a cjapâle. La femine e fasè un vôt che se Allah la salvave, e varès massacrât il camêl 'adlba'. Rivant a Medine, la int e viodè il camêl, daspò e disè; “Chest al è Al Adlba”, il camêl dal Rasulullah!”. La femine e disè - in mût editoriâl -, 'Se Allah lu salve, al coparà invezit il camêl'. Dopo la int e cjatà il Rasulullah Wasallam e i contà dal so nadzar. Duncje il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al comentà: 'Subhanallah, ce mâl che e je la sô vendiche cuintri di lui, al à sburtât a Allah che se Allah lu salvarà, alore lu coparà, no je obligazion di puartâ indenant un vôt in disobedience a Allah e no par alc che nol è di proprietât di un servidôr'. Inte storie di Ibn Hujr, al è dit; ‘Nol è un nadzar inte disobedience a Allah’. Al à dit [Abu Ar Rabi’ Al ‘Ataki] al à dit [Hammad] -vâl a dî Ibn Zaid-. -Intun altri mût al è menzonât- Al è stât contât a nô [Ishaq bin Ibrahim] e [Ibn Abu Umar] di [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] ducj i doi di [Ayyub] cun sanad come chest. E tal hadith di Hammad, al dîs che ‘Adlba’ al jere un camêl di un dai Banu ‘Uqail, e al jere un dai camêi che a corevin une vore di corse.’ E tal hadith al è ancje dit, ‘Dopo la femine - Ansar - e rivà a un camêl une vore ben alenât’. E tal hadith di At Tsaqafi al è dit cun l’editoriâl, ‘Naqatun Mudarrabatun - Il camêl adreçât -’.