Jual beli unta Jabir dengan syarat menungganginya hingga Madinah

Imam Muslim : 2998

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَاحَقَ بِي وَتَحْتِي نَاضِحٌ لِي قَدْ أَعْيَا وَلَا يَكَادُ يَسِيرُ قَالَ فَقَالَ لِي مَا لِبَعِيرِكَ قَالَ قُلْتُ عَلِيلٌ قَالَ فَتَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَجَرَهُ وَدَعَا لَهُ فَمَا زَالَ بَيْنَ يَدَيْ الْإِبِلِ قُدَّامَهَا يَسِيرُ قَالَ فَقَالَ لِي كَيْفَ تَرَى بَعِيرَكَ قَالَ قُلْتُ بِخَيْرٍ قَدْ أَصَابَتْهُ بَرَكَتُكَ قَالَ أَفَتَبِيعُنِيهِ فَاسْتَحْيَيْتُ وَلَمْ يَكُنْ لَنَا نَاضِحٌ غَيْرُهُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَبِعْتُهُ إِيَّاهُ عَلَى أَنَّ لِي فَقَارَ ظَهْرِهِ حَتَّى أَبْلُغَ الْمَدِينَةَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَرُوسٌ فَاسْتَأْذَنْتُهُ فَأَذِنَ لِي فَتَقَدَّمْتُ النَّاسَ إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى انْتَهَيْتُ فَلَقِيَنِي خَالِي فَسَأَلَنِي عَنْ الْبَعِيرِ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا صَنَعْتُ فِيهِ فَلَامَنِي فِيهِ قَالَ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِي حِينَ اسْتَأْذَنْتُهُ مَا تَزَوَّجْتَ أَبِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا فَقُلْتُ لَهُ تَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا قَالَ أَفَلَا تَزَوَّجْتَ بِكْرًا تُلَاعِبُكَ وَتُلَاعِبُهَا فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُوُفِّيَ وَالِدِي أَوْ اسْتُشْهِدَ وَلِي أَخَوَاتٌ صِغَارٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَتَزَوَّجَ إِلَيْهِنَّ مِثْلَهُنَّ فَلَا تُؤَدِّبُهُنَّ وَلَا تَقُومُ عَلَيْهِنَّ فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا لِتَقُومَ عَلَيْهِنَّ وَتُؤَدِّبَهُنَّ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ غَدَوْتُ إِلَيْهِ بِالْبَعِيرِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَهُ وَرَدَّهُ عَلَيَّ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَقْبَلْنَا مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاعْتَلَّ جَمَلِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَفِيهِ ثُمَّ قَالَ لِي بِعْنِي جَمَلَكَ هَذَا قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ هُوَ لَكَ قَالَ لَا بَلْ بِعْنِيهِ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَا بَلْ بِعْنِيهِ قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ لِرَجُلٍ عَلَيَّ أُوقِيَّةَ ذَهَبٍ فَهُوَ لَكَ بِهَا قَالَ قَدْ أَخَذْتُهُ فَتَبَلَّغْ عَلَيْهِ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبِلَالٍ أَعْطِهِ أُوقِيَّةً مِنْ ذَهَبٍ وَزِدْهُ قَالَ فَأَعْطَانِي أُوقِيَّةً مِنْ ذَهَبٍ وَزَادَنِي قِيرَاطًا قَالَ فَقُلْتُ لَا تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَكَانَ فِي كِيسٍ لِي فَأَخَذَهُ أَهْلُ الشَّامِ يَوْمَ الْحَرَّةِ حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَتَخَلَّفَ نَاضِحِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ فَنَخَسَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لِي ارْكَبْ بِاسْمِ اللَّهِ وَزَادَ أَيْضًا قَالَ فَمَا زَالَ يَزِيدُنِي وَيَقُولُ وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَكَ

اسان کي [عثمان بن ابو شيبه] ۽ [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي ۽ هي عثمان جو بيان آهي. [اسحاق] چيو؛ اسان کي خبر ڏني آهي، ۽ [عثمان] چيو؛ اسان کي [جرير] [مغيره] کان [عاش سيابي] کان [جابر بن عبدالله] کان ٻڌايو آهي ته؛ 'جڏهن مان رسول الله ﷺ سان وڙهندو هوس ته هو مون سان مليو، جڏهن مان پنهنجي اٺ تي سوار هوس جيڪو ٿڪل هو ۽ مشڪل سان هلي سگهندو هو. ان کان پوءِ هن مون کان پڇيو؛ 'اي جابر، تنهنجي اٺ کي ڇا ٿيو آهي؟' مون جواب ڏنو، 'مان بيمار آهيان، اي الله جا رسول'. پوءِ هو پوئتي هٽيو، مُهر هنئي ۽ منهنجي اٺ لاءِ دعا گهري. ان کان پوءِ منهنجو اٺ هميشه اڳيان هلندو هو. نبي ڪريم ﷺ ٻيهر پڇيو؛ 'اي جابر، هاڻي توهان پنهنجي اٺ کي ڪيئن ٿا ڏسو؟' مون جواب ڏنو، 'واھ، هاڻي منهنجو اٺ ٻيهر مضبوط ۽ صحتمند نظر اچي رهيو آهي'. پوءِ هن ٻيهر پڇيو؛' 'ڇا تون مون کي پنهنجو اُٺ وڪڻندين؟' اصل ۾، جڏهن مون رسول الله ﷺ جي آڇ ٻڌي ته مون کي شرم ۽ شرم محسوس ٿي، ڇاڪاڻ ته مون وٽ پنهنجي اُٺ کان سواءِ ٻي ڪا به گاڏي نه هئي، پر آخر ۾ مون جواب ڏنو، 'ٺيڪ آهي'. بهرحال، مون اُٺ هن شرط تي وڪڻي ڇڏيو ته مان مديني پهچڻ تائين ان تي سواري ڪري سگهان ٿو. ان کان پوءِ مون کيس چيو، 'يا رسول الله ﷺ، حقيقت ۾ مان هڪ نئون شادي شده آهيان، تنهن ڪري مان پهريان گهر وڃڻ جي اجازت گهران ٿو'. اهو معلوم ٿيو ته رسول الله ﷺ مون کي اجازت ڏني، تنهن ڪري مان پنهنجن دوستن کان اڳ مديني واپس وڃڻ لاءِ هليو ويس. جڏهن مان گهر پهتس ته منهنجو چاچو فوري طور تي مون سان مليو ۽ منهنجي اُٺ بابت پڇيو. پوءِ مون کيس ٻڌايو ته ڇا ٿيو هو'. جابر جاري رکيو، 'جڏهن مون رسول الله ﷺ کان پهرين گهر وڃڻ جي اجازت گهري - ڇاڪاڻ ته مان اڃا تائين هڪ نئون شادي شده هوس - ته هن مون کان پڇيو؛ 'اي جابر، توهان ڪنهن سان شادي ڪندا آهيو، ڇوڪري يا بيوه؟' مون جواب ڏنو، 'مون هڪ بيوه سان شادي ڪئي'. هن پنهنجو چوڻ جاري رکيو؛ 'تون ڇوڪري سان شادي ڇو نٿو ڪرين، ته جيئن اها توهان سان فلرٽ ڪري سگهي ۽ تون به ان سان فلرٽ ڪري سگهين؟' مون جواب ڏنو، 'يا رسول الله، منهنجو پيءُ فوت ٿي ويو آهي، جڏهن ته منهنجون ڪيتريون ئي ننڍيون ڀينرون آهن، ۽ مون کي انهن جي عمر جي ڇوڪري سان شادي ڪرڻ پسند ناهي، ته جيئن اها انهن کي تعليم ۽ حفاظت نه ڪري سگهي. اهو ئي سبب آهي جو مون هڪ بيوه سان شادي ڪئي ته جيئن هوءَ انهن جي حفاظت ۽ تعليم ڏئي سگهي'. جابر جاري رکيو، 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم مديني ۾ پهتا، ته مان فوري طور تي هڪ اُٺ کڻي وٽس ويس، پوءِ هن ان جو خرچ ڏنو ۽ اُٺ مون کي واپس ڪري ڇڏيو'. اسان کي [عثمان بن ابو شيبه] بيان ڪيو آهي [جرير] [العمش] کان [سالم بن ابو الجعد] کان [جابر] بيان ڪيو آهي ته هن چيو ته: 'اسين الله جي رسول سان گڏ مڪي کان مديني واپس اچي رهيا هئاسين، اوچتو منهنجو اُٺ بيمار ٿي پيو'. پوءِ هن پنهنجي ڪهاڻي سان حديث جاري رکي. ۽ سندس تاريخ ۾ چيو ويو آهي ته، 'پوءِ هن مون کي چيو؛ 'مون کي پنهنجو اُٺ وڪڻو!' جابر چيو؛ 'مون جواب ڏنو، 'نه، پر مان توکي ڏيندس'. هن چيو؛ 'نه، مون کي وڪڻو'. جابر چيو؛ 'مون جواب ڏنو، 'نه، پر مان توکي ڏيندس، اي الله جا رسول'. هن چيو؛ 'نه، مون کي وڪڻو!' مون جواب ڏنو، 'مون تي ڪنهن جو هڪ اوقيہ سون واجب آهي، تنهنڪري تون ايترو ئي ادا ڪرين ٿو'. هن چيو؛ 'ٺيڪ آهي. اوٺ کي مديني تائين کڻي وڃ'. مديني پهچڻ تي، رسول الله صلي الله عليه وسلم بلال کي حڪم ڏنو؛ 'اي بلال، جابر کي سندس اُٺ جي قيمت، هڪ اوقيہ سون ادا ڪر ۽ ٿورو وڌيڪ ڪر.' پوءِ بلال مون کي سون جو اوقيہ ڏنو، ڪيترائي قيراط شامل ڪيا'. جابر جاري رکيو، 'تنهن ڪري مون چيو؛' '۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم کان اضافي، مان هميشه ان کي پاڻ سان گڏ کڻندو هوس ۽ پنهنجي کيسي ۾ رکندو هوس، جڏهن جنگ شروع ٿي ته شام جي ماڻهن ان کي مون کان کسي ورتو.' [ابو ڪامل الجهدري] اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالواحد بن زياد] اسان کي [الجريري] [ابو نضلره] کان [جابر بن عبدالله] کان ٻڌايو آهي ته: 'اسين رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ سفر تي هئاسين، اوچتو منهنجي سواري سست ٿي وئي...'، پوءِ هن پنهنجي حديث جاري رکي. هن چيو؛ 'پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي ڇڙٻ ڏني ۽ مون کي چيو: 'الله جي نالي سان چڙه.' ۽ هن وڌيڪ چيو: '۽ هو هميشه مون کي اضافي ڏيندو هو جڏهن چوندو هو: 'الله توکي معاف ڪري.'