Jual beli unta Jabir dengan syarat menungganginya hingga Madinah

इमाम मुस्लिम : 2998

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَاحَقَ بِي وَتَحْتِي نَاضِحٌ لِي قَدْ أَعْيَا وَلَا يَكَادُ يَسِيرُ قَالَ فَقَالَ لِي مَا لِبَعِيرِكَ قَالَ قُلْتُ عَلِيلٌ قَالَ فَتَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَجَرَهُ وَدَعَا لَهُ فَمَا زَالَ بَيْنَ يَدَيْ الْإِبِلِ قُدَّامَهَا يَسِيرُ قَالَ فَقَالَ لِي كَيْفَ تَرَى بَعِيرَكَ قَالَ قُلْتُ بِخَيْرٍ قَدْ أَصَابَتْهُ بَرَكَتُكَ قَالَ أَفَتَبِيعُنِيهِ فَاسْتَحْيَيْتُ وَلَمْ يَكُنْ لَنَا نَاضِحٌ غَيْرُهُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَبِعْتُهُ إِيَّاهُ عَلَى أَنَّ لِي فَقَارَ ظَهْرِهِ حَتَّى أَبْلُغَ الْمَدِينَةَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَرُوسٌ فَاسْتَأْذَنْتُهُ فَأَذِنَ لِي فَتَقَدَّمْتُ النَّاسَ إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى انْتَهَيْتُ فَلَقِيَنِي خَالِي فَسَأَلَنِي عَنْ الْبَعِيرِ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا صَنَعْتُ فِيهِ فَلَامَنِي فِيهِ قَالَ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِي حِينَ اسْتَأْذَنْتُهُ مَا تَزَوَّجْتَ أَبِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا فَقُلْتُ لَهُ تَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا قَالَ أَفَلَا تَزَوَّجْتَ بِكْرًا تُلَاعِبُكَ وَتُلَاعِبُهَا فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُوُفِّيَ وَالِدِي أَوْ اسْتُشْهِدَ وَلِي أَخَوَاتٌ صِغَارٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَتَزَوَّجَ إِلَيْهِنَّ مِثْلَهُنَّ فَلَا تُؤَدِّبُهُنَّ وَلَا تَقُومُ عَلَيْهِنَّ فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا لِتَقُومَ عَلَيْهِنَّ وَتُؤَدِّبَهُنَّ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ غَدَوْتُ إِلَيْهِ بِالْبَعِيرِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَهُ وَرَدَّهُ عَلَيَّ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَقْبَلْنَا مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاعْتَلَّ جَمَلِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَفِيهِ ثُمَّ قَالَ لِي بِعْنِي جَمَلَكَ هَذَا قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ هُوَ لَكَ قَالَ لَا بَلْ بِعْنِيهِ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَا بَلْ بِعْنِيهِ قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ لِرَجُلٍ عَلَيَّ أُوقِيَّةَ ذَهَبٍ فَهُوَ لَكَ بِهَا قَالَ قَدْ أَخَذْتُهُ فَتَبَلَّغْ عَلَيْهِ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبِلَالٍ أَعْطِهِ أُوقِيَّةً مِنْ ذَهَبٍ وَزِدْهُ قَالَ فَأَعْطَانِي أُوقِيَّةً مِنْ ذَهَبٍ وَزَادَنِي قِيرَاطًا قَالَ فَقُلْتُ لَا تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَكَانَ فِي كِيسٍ لِي فَأَخَذَهُ أَهْلُ الشَّامِ يَوْمَ الْحَرَّةِ حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَتَخَلَّفَ نَاضِحِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ فَنَخَسَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لِي ارْكَبْ بِاسْمِ اللَّهِ وَزَادَ أَيْضًا قَالَ فَمَا زَالَ يَزِيدُنِي وَيَقُولُ وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَكَ

हे आम्हाला [उत्मान बिन अबू शैबाह] आणि [इशाक बिन इब्राहिम] यांनी सांगितले, आणि ही उत्मान यांची शब्दलेखन आहे. [इशाक] म्हणाले: आम्हाला सांगितले गेले, आणि [उत्मान] म्हणाले: [जरीर] यांनी आम्हाला [मुघीरा] यांच्याकडून, [अश्-शअबी] यांच्याकडून, [जाबिर बिन अब्दुल्ला] यांच्याकडून हदीस सांगितली, ज्यात त्यांनी म्हटले, "एकदा, जेव्हा मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत लढत होतो, तेव्हा ते माझ्याकडे आले, तेव्हा मी माझ्या उंटावर स्वार होतो, जो दमलेला होता आणि अडखळत चालत होता. मग त्याने मला विचारले: 'हे जबीर, तुझ्या उंटाला काय झाले आहे?' मी उत्तर दिले, 'तो आजारी आहे, अल्लाहच्या संदेशवाहका.' मग तो मागे सरकला, पाय ठोकला आणि माझ्या उंटासाठी दुआ केली. त्यानंतर माझा उंट नेहमी पुढेच चालायचा. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुन्हा विचारले: 'जाबिर, आता तुझी उंटा कशी दिसते?' मी उत्तर दिले, 'अहो, आता माझी उंटा पुन्हा बळकट आणि निरोगी दिसते.' मग त्याने पुन्हा विचारले: 'तुम्हाला तुमची उंटा मला विकायची आहे का?' खरं सांगायचं तर, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचा हा प्रस्ताव ऐकून मला संकोच आणि लाज वाटली, कारण या उंटाशिवाय माझ्याकडे दुसरे कोणतेही वाहन नव्हते, परंतु शेवटी मी उत्तर दिले, 'ठीक आहे.' तथापि, मी उंट या अटीवर विकला की तो मदीना पोहोचतोपर्यंत मी त्यावर स्वार होऊ शकेन. त्यानंतर मी त्याला म्हणालो, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, मी नवविवाहित आहे, त्यामुळे मला प्रथम घरी परतण्याची परवानगी मागायची आहे.' अल्लाहचे प्रेषित, त्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी मला परवानगी दिली, त्यामुळे मी सांगात्यांपेक्षा आधीच मदीना परतलो. घरी पोहोचताच माझे काका लगेच मला भेटायला आले आणि माझ्या उंटाबद्दल विचारले. मग मी त्याला घडलेली गोष्ट सांगितली." जबीर पुढे म्हणाले, "जेव्हा मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे प्रथम घरी परतण्याची परवानगी मागितली—कारण मी अजून नवविवाहित होतो—तेव्हा त्यांनी विचारले: 'हे जबीर, तू कुणाशी लग्न केलेस, कुमारीशी की विधवेशी?' मी उत्तर दिले, 'मी विधवेशी लग्न केले.' त्यांनी पुढे विचारले, 'तू एखादी तरुण मुलगी का नाही लग्न केलीस, ज्यामुळे ती तुझ्याशी आणि तू तिच्याशी घनिष्ठ संबंध ठेवू शकला असत?' मी उत्तर दिले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, माझे वडील निधन पावले आहेत आणि माझ्याकडे अनेक लहान बहिणी आहेत; मला त्यांच्या वयाच्या मुलीशी लग्न करायचे नव्हते, कारण ती त्यांना मार्गदर्शन आणि काळजी घेऊ शकली नसती.' म्हणूनच मी विधवेशी विवाह केला, जेणेकरून ती त्यांची काळजी घेईल आणि त्यांना शिकवेल." जरीर पुढे म्हणाले, "जेव्हा अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, असे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मदीना येथे पोहोचले, तेव्हा मी उंटासह थेट त्यांच्याकडे गेलो, त्यांनी त्याची किंमत भरली आणि उंट मला परत दिला." हे आम्हाला [उत्मान बिन अबू शैबह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [जरीर] यांच्याकडून, [अल-अमाश] यांच्याकडून, [सलीम बिन अबू अल-जाद] यांच्याकडून, [जैबिर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले, "आम्ही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यासोबत मक्काहून मदीनाकडे परत येत होतो, तेव्हा अचानक माझा ऊंट आजारी पडला." त्यानंतर त्यांनी आपला वृत्तांत पुढे सुरू ठेवला. आणि त्यांच्या कथनात असे नमूद आहे, "मग त्यांनी मला सांगितले: 'मला तुझा उंट विक!'" जबीर म्हणाले, "मी उत्तर दिले, "नाही, परंतु मी तो तुम्हाला भेट म्हणून देईन."" त्यांनी सांगितले: "नाही, मला तो विक." जबीर म्हणाले, "मी उत्तर दिले, "नाही, परंतु हेवा पैगंबर, मी तो तुम्हाला भेट म्हणून देईन."" त्याने म्हटले: 'नाही, ते मला विक!' मी उत्तर दिले, 'माझ्यावर कोणाला एक उकिया सोने कर्ज आहे, त्यामुळे मला ती रक्कम द्या.' त्याने म्हटले: 'ठीक आहे. त्या उंटाला मदीनाला घेऊन जा.' मदीनाला पोहोचल्यावर, अल्लाहचे दूत (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी बिलाल (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना आदेश दिला: 'अरे बिलाल, जबीरला उंटाची किंमत—एक उकिया सोने—दे आणि थोडेसे जास्त दे.' मग बिलाल यांनी मला एक उकिया सोने दिले, ज्यात त्यांनी काही किरातही जोडले." जबीर पुढे म्हणाले, "मग मी म्हणालो, 'आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी दिलेली ती अतिरिक्त रक्कम मी नेहमी माझ्यासोबत ठेवायचो आणि माझ्या पैशांच्या पिशवीत ठेवायचो; हर्राच्या लढाईत, सिरियाच्या लोकांनी ती माझ्याकडून घेतली.' हे आम्हाला [अबू कामिल अल-जहदरी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल वहाद बिन जियाद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला सांगितले [अल-जुरायरी] यांनी [अबू नदराह] यांच्याकडून [जैबिर बिन अब्दुल्ला] यांच्याकडून सांगितले की, 'आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत एका प्रवासात होतो, तेव्हा अचानक माझे वाहन मंद गतीने चालू लागले…,' मग त्यांनी हदीस पुढे सांगितली. त्याने सांगितले, "मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यावर डावखुरडत मला म्हटले: 'अल्लाहुकबरेच्या नावाने त्यावर चढा.' आणि ते नेहमीच मला म्हणत: 'अल्लाहुने तुला क्षमा करावी.'"