Nabi menegur orang yang bersumpah tidak akan berbuat baik dalam pertengkaran utang, hingga ia melepaskan tuntutannya
Imam Muslim : 2911
و حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِنَا قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ وَهُوَ ابْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةٍ أَصْوَاتُهُمَا وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الْآخَرَ وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَيْءٍ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَفْعَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمَا فَقَالَ أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لَا يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَهُ أَيُّ ذَلِكَ أَحَبَّ
Mi àn dit [no dome un dai nestris amîs] che a disevin; al à contât [Isma’il bin Abi Uwais] al à contât a mi [il me fradi] di [Suliman] - ven a stâi Ibnu Bilal - di [Yahya bin Said] di [Abu Ar Rijal Mohammed bin Abdurrahman] che sô mari [‘Amrah bint Abdurrahman] e diseve; O ai sintût [‘Aisha] dî; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al sintû il sun di scontris dongje de puarte di cjase sô, il sun al jere une vore fuart, al somee che un di lôr al domandàs un sostign dal so debit e al domandàs di rinviâlu. Ma lui - la persone che e jere in debit - al à rispuindût: 'Par Allah, no lu fasarò mai!' Sintint chest, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì fûr subit a cjatâju e al disè: “Cui al jere chel che al veve jurât di no fâ lis buinis azions?” L’om al rispuindè: ‘O soi, o Messazîr di Allah’. Al disè: ‘Cual - dai doi - al è plui meritôs di amôr? !'