Nabi menegur orang yang bersumpah tidak akan berbuat baik dalam pertengkaran utang, hingga ia melepaskan tuntutannya

Imam Muslim : 2911

و حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِنَا قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ وَهُوَ ابْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةٍ أَصْوَاتُهُمَا وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الْآخَرَ وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَيْءٍ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَفْعَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمَا فَقَالَ أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لَا يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَهُ أَيُّ ذَلِكَ أَحَبَّ

মোক কোৱা হৈছে [কেৱল আমাৰ এজন সংগীক নহয়] তেওঁলোকে কৈছিল; আমাক কোৱা হৈছে যে [ইছমাইল বিন আবি উৱেইছে] মোক [মোৰ ভাতৃ] [চুলাইমান]ৰ পৰা - অৰ্থাৎ ইবনে বিলালৰ পৰা - [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [আবু আৰ ৰিজাল মহম্মদ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁৰ মাতৃ [আমৰা বিন আব্দুৰহমান] য়ে কৈছিল; মই [আইছাই] কোৱা শুনিছিলো, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এবাৰ তেওঁৰ ঘৰৰ দুৱাৰৰ ওচৰত বিবাদৰ শব্দ শুনিছিল, শব্দটো বৰ ডাঙৰ আছিল, দেখা গ’ল যে তেওঁলোকৰ এজনে তেওঁৰ ঋণৰ পৰা সকাহ বিচাৰিছিল আৰু পলম কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। কিন্তু তেওঁ - যিজন ব্যক্তিৰ ঋণ আছিল - তেওঁ ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে উত্তৰ দিলে, ‘আল্লাহৰ কচম, মই কেতিয়াও নকৰো!’ সেই কথা শুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে লগে লগে দুয়োকে লগ কৰিবলৈ ওলাই গ’ল আৰু ক’লে, ‘ভাল নকৰিবলৈ শপত খোৱাজন কোন আছিল? মানুহজনে উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল মই আছো। তেওঁ ক'লে: 'দুয়োটাৰ ভিতৰত কোনটো - প্ৰেমৰ যোগ্য?!'