Imam Bukhari : 4744

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاقَالَ لَهَا يَا أُمَّتَاهْ{ وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى إِلَى قَوْلِهِ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ }قَالَتْ عَائِشَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي هَذِهِ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا فَيَرْغَبُ فِي جَمَالِهَا وَمَالِهَا وَيُرِيدُ أَنْ يَنْتَقِصَ مِنْ صَدَاقِهَا فَنُهُوا عَنْ نِكَاحِهِنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ فِي إِكْمَالِ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا بِنِكَاحِ مَنْ سِوَاهُنَّ مِنْ النِّسَاءِ قَالَتْ عَائِشَةُ اسْتَفْتَى النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ إِلَى قَوْلِهِ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ }فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ فِي هَذِهِ الْآيَةِ أَنَّ الْيَتِيمَةَ إِذَا كَانَتْ ذَاتَ مَالٍ وَجَمَالٍ رَغِبُوا فِي نِكَاحِهَا وَنَسَبِهَا وَالصَّدَاقِ وَإِذَا كَانَتْ مَرْغُوبًا عَنْهَا فِي قِلَّةِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ تَرَكُوهَا وَأَخَذُوا غَيْرَهَا مِنْ النِّسَاءِ قَالَتْ فَكَمَا يَتْرُكُونَهَا حِينَ يَرْغَبُونَ عَنْهَا فَلَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَنْكِحُوهَا إِذَا رَغِبُوا فِيهَا إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهَا وَيُعْطُوهَا حَقَّهَا الْأَوْفَى مِنْ الصَّدَاقِ

আমাক কৈছে [আবুল ইয়ামানে] আমাক [ছ্যুআইবক] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা কৈছে আৰু কৈছে [আল লাইতছ] মোক [ইবনে শ্বিহাবৰ পৰা] [উকাইলক] কৈছে] মোক [উৰৱা বিন জুবাইৰক] কৈছে যে তেওঁ এবাৰ আইছিয়া ৰাদিয়াল্লাহ আনহাক সুধিছিল, তেওঁ তাইক কৈছিল, ‘হে উম্মুল মুকমিনিন তেওঁৰ শব্দৰ অৰ্থ কি, ‘ৱাইন খিফতুম আল্লা তুকসিথু ফিল যতামা.'. যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ বাক্য, 'মা মালাকত আইমানুকুম'।' [আইষাই] ক’লে, ‘হে মোৰ ভাইটিৰ ছোৱালী, এইটো তাইৰ অভিভাৱকৰ তত্বাৱধানত থকা এগৰাকী অনাথ ছোৱালীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, আৰু অভিভাৱকজনে তাইৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু ধন-সম্পত্তিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী, কিন্তু তেওঁ তাইৰ যৌতুক হ্ৰাস কৰিব বিচাৰে। তাৰ পিছত ন্যায় নকৰি যৌতুক সম্পূৰ্ণ নকৰালৈকে তেওঁলোকক বিয়া কৰাবলৈ নিষেধ কৰা হ’ল, গতিকে তেওঁলোকক আন মহিলাক বিয়া কৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হ’ল’। আইছিয়াই আকৌ ক’লে, ‘তাৰ পিছত মানুহে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা ফতোৱা বিচাৰিলে, তাৰ পিছত আল্লাহে এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ কৰিলে, ‘ৱা ইছলাফটুনাকা ফিন নিছা’।’। যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ বাক্য, 'ৱা তৰ্ঘবুনা আন টাংকিহুহুহুন্না'। গতিকে এই আয়াতত আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰিছে যে, এগৰাকী অনাথ নাৰীৰ ধন-সম্পত্তি আৰু সৌন্দৰ্য্য আছে, তেওঁলোকেও তাইক বিয়া কৰাব বিচাৰে, তাইৰ বংশ আৰু লগতে তাইৰ যৌতুক বিচাৰে। কিন্তু যদি তেওঁলোকে মহিলাগৰাকীক সেইটো নথকাৰ বাবে ভাল নাপায়, তেন্তে তেওঁলোকে গুচি যায় আৰু আন এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰায়।' আইছাই আৰু ক’লে, ‘যেনেকৈ তেওঁলোকে ভাল নাপাওঁতে তেওঁলোকক পৰিত্যাগ কৰিছিল, ঠিক তেনেকৈয়ে তেওঁলোকে বিচৰা সময়ত বিয়া কৰাব নালাগে, কেৱল তেওঁলোকৰ লগত ন্যায় কৰি যৌতুক হিচাপে পৰ্যাপ্ত অধিকাৰ দিয়াৰ বাহিৰে’।