Wanita hamil yang ditinggal mati suaminya, iddahnya berakhir dengan melahirkan meski belum empat bulan sepuluh hari

Imam Muslim : 2728

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ قَالَ حَرْمَلَةُ حَدَّثَنَا و قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ أَبَاهُ كَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَرْقَمِ الزُّهْرِيِّ يَأْمُرُهُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَى سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ الْأَسْلَمِيَّةِ فَيَسْأَلَهَا عَنْ حَدِيثِهَا وَعَمَّا قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَفْتَتْهُ فَكَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ يُخْبِرُهُ أَنَّ سُبَيْعَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ سَعْدِ بْنِ خَوْلَةَ وَهُوَ فِي بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ عَنْهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهِيَ حَامِلٌ فَلَمْ تَنْشَبْ أَنْ وَضَعَتْ حَمْلَهَا بَعْدَ وَفَاتِهِ فَلَمَّا تَعَلَّتْ مِنْ نِفَاسِهَا تَجَمَّلَتْ لِلْخُطَّابِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ فَقَالَ لَهَا مَا لِي أَرَاكِ مُتَجَمِّلَةً لَعَلَّكِ تَرْجِينَ النِّكَاحَ إِنَّكِ وَاللَّهِ مَا أَنْتِ بِنَاكِحٍ حَتَّى تَمُرَّ عَلَيْكِ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ قَالَتْ سُبَيْعَةُ فَلَمَّا قَالَ لِي ذَلِكَ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي حِينَ أَمْسَيْتُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَأَفْتَانِي بِأَنِّي قَدْ حَلَلْتُ حِينَ وَضَعْتُ حَمْلِي وَأَمَرَنِي بِالتَّزَوُّجِ إِنْ بَدَا لِي قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَلَا أَرَى بَأْسًا أَنْ تَتَزَوَّجَ حِينَ وَضَعَتْ وَإِنْ كَانَتْ فِي دَمِهَا غَيْرَ أَنْ لَا يَقْرَبُهَا زَوْجُهَا حَتَّى تَطْهُرَ

جڏهن ته حديث جي لفظن جو انداز تقريباً ساڳيو آهي، حرمله چيو ته؛ اسان کي ٻڌايو آهي، جڏهن ته ابو طاهر چيو ته؛ اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [ابن وهب] مون کي [يونس بن يزيد] [ابن شهاب] کان ٻڌايو آهي ۽ مون کي [عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود] ٻڌايو آهي ته [سندس پيءُ] هڪ ڀيرو [عمر بن عبدالله بن ارقم الزهري] کي خط لکيو ۽ ان کي حڪم ڏنو ته [سبيعه بنت الحارث الاسلميه] سان ملاقات ڪري ته جيئن ان جي حديث جي تاريخ ۽ رسول الله ﷺ کي ان بابت ڪهڙا مسئلا هئا. هڪ ڀيري جڏهن هن فتويٰ گهري ته رسول الله ﷺ ان کي چيو. عمر بن عبدالله عبدالله عبدالله بن عتبه کي خط لکيو ۽ ان کي ٻڌايو ته سبيعيه ان کي ٻڌايو آهي؛ ته هوءَ عامر بن لُئي جي قبيلي مان سعد بن خوله جي زال هئي. انهيءَ دوران، سعد انهن دوستن مان هڪ هو جيڪي جنگ بدر ۾ وڙهيا هئا، هو حاجي وضع دوران فوت ٿي ويو جڏهن سندس زال سخت حاملہ هئي. سندس وفات کان ڪجهه ڏينهن پوءِ، سندس زال ٻار پيدا ڪيو. جڏهن سندس زال ٻار پيدا ٿيڻ کان پاڪ ٿي وئي، تڏهن هن پاڻ کي سينگاريو ڇاڪاڻ ته هن کي اميد هئي ته ڪو کيس شادي جو ارادو ڪندو. ٿوري دير کان پوءِ، ابو صنابيل بن بَقَڪ - بني عبدالدار جو هڪ ماڻهو - آيو ۽ کيس چيو؛ 'مون توکي پاڻ کي سينگاريل ڏٺو، شايد تون ٻيهر شادي ڪرڻ جي اميد رکين ٿو. الله جو قسم، توکي چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن گذرڻ تائين ٻيهر شادي نه ڪرڻ گهرجي'. سبيعہ چيو؛ جڏهن هن مون کي اهو چيو، ته مون فوري طور تي پنهنجا ڪپڙا پائي رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ ويس، مون کانئس هن مسئلي بابت پڇيو. پوءِ هن مون کي فتويٰ ڏني ته حقيقت ۾ منهنجي ٻار کي جنم ڏيڻ کان پوءِ شادي ڪرڻ جائز آهي، هن مون کي چيو ته جيڪڏهن مان چاهيان ته ٻيهر شادي ڪريان. ابن شهاب چيو؛ 'تنهنڪري مان سمجهان ٿو ته عورت لاءِ جائز آهي ته ٻار کي جنم ڏيڻ کان پوءِ شادي ڪري، جيتوڻيڪ ان کي اڃا تائين رت وهي رهيو هجي، جيستائين ان جو مڙس ان سان جنسي تعلق نه رکي جيستائين هوءَ پاڪ نه ٿئي'.