Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam meninggal dunia saat beliau berumur 65 tahun

Imam Muslim : 2703

و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلَ أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ النَّاسَ جُلُوسًا بِبَابِهِ لَمْ يُؤْذَنْ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ قَالَ فَأُذِنَ لِأَبِي بَكْرٍ فَدَخَلَ ثُمَّ أَقْبَلَ عُمَرُ فَاسْتَأْذَنَ فَأُذِنَ لَهُ فَوَجَدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا حَوْلَهُ نِسَاؤُهُ وَاجِمًا سَاكِتًا قَالَ فَقَالَ لَأَقُولَنَّ شَيْئًا أُضْحِكُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَ بِنْتَ خَارِجَةَ سَأَلَتْنِي النَّفَقَةَ فَقُمْتُ إِلَيْهَا فَوَجَأْتُ عُنُقَهَا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ هُنَّ حَوْلِي كَمَا تَرَى يَسْأَلْنَنِي النَّفَقَةَ فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى عَائِشَةَ يَجَأُ عُنُقَهَا فَقَامَ عُمَرُ إِلَى حَفْصَةَ يَجَأُ عُنُقَهَا كِلَاهُمَا يَقُولُ تَسْأَلْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَيْسَ عِنْدَهُ فَقُلْنَ وَاللَّهِ لَا نَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا أَبَدًا لَيْسَ عِنْدَهُ ثُمَّ اعْتَزَلَهُنَّ شَهْرًا أَوْ تِسْعًا وَعِشْرِينَ ثُمَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةُ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ حَتَّى بَلَغَ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا } قَالَ فَبَدَأَ بِعَائِشَةَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَعْرِضَ عَلَيْكِ أَمْرًا أُحِبُّ أَنْ لَا تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَشِيرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ وَمَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَتَلَا عَلَيْهَا الْآيَةَ قَالَتْ أَفِيكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَشِيرُ أَبَوَيَّ بَلْ أَخْتَارُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ وَأَسْأَلُكَ أَنْ لَا تُخْبِرَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِكَ بِالَّذِي قُلْتُ قَالَ لَا تَسْأَلُنِي امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ إِلَّا أَخْبَرْتُهَا إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْنِي مُعَنِّتًا وَلَا مُتَعَنِّتًا وَلَكِنْ بَعَثَنِي مُعَلِّمًا مُيَسِّرًا

۽ اسان کي [زُهير بن حرب] ٻڌايو آهي، اسان کي [روح بن عباده] ٻڌايو آهي، اسان کي [زڪريا بن اسحاق] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابو الزبير] ٻڌايو آهي، [جابر بن عبدالله] کان، هن چيو ته: هڪ ڀيري ابو بڪر رسول الله ﷺ کان پنهنجي گهر ۾ داخل ٿيڻ جي اجازت گهري ۽ هن پنهنجي گهر جي دروازي جي سامهون ڪيترائي ماڻهو ويٺا ڏٺا ۽ انهن مان ڪنهن کي به اندر اچڻ جي اجازت نه هئي. هو چوي ٿو؛ پوءِ ابو بڪر کي اندر اچڻ جي اجازت ڏني وئي، تنهن ڪري هو پنهنجي گهر ۾ داخل ٿيو. ان کان پوءِ عمر آيو ۽ اجازت گهري، ۽ هن کي اندر اچڻ جي اجازت ڏني وئي. عمر جي گهر ۾ هن رسول الله ﷺ کي ويٺل ڏٺو، ۽ هن پنهنجي چوڌاري پنهنجي زالن کي خاموش ۽ غمگين ڏٺو. هن چيو؛ پوءِ عمر چيو؛ واقعي مان هڪ اهڙو لفظ چوندس جيڪو رسول الله ﷺ کي کلائي سگهي. هو چوي ٿو؛ اي الله جا رسول، جيڪڏهن توهان خريجه جي ڌيءَ کي مون کان وڌيڪ پئسا گهريندي ڏسندا ته مان ضرور ان سان مقابلو ڪندس ۽ ان جي ڳچيءَ جي پٺيءَ تي ڌڪ هڻندس. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم کلڻ لڳا ۽ چيو؛ اهي سڀ منهنجي چوڌاري آهن، جيئن توهان ڏسي سگهو ٿا ته اهي سڀ مون کان وڌيڪ گهري رهيا آهن. پوءِ ابوبڪر فوراً عائشه ڏانهن اٿي بيٺو ۽ ان کي ڌڪ هنيو. اهڙي طرح عمر سان گڏ، هو حفشه ڏانهن بيٺو ۽ ان کي ڌڪ هنيو. پوءِ ٻنهي چيو ته: توهان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان اهڙي شيءِ ڇو ٿا گهرو جيڪا هن وٽ ناهي؟ پوءِ ٻنهي جواب ڏنو؛ الله جو قسم، اسان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان اهڙي شيءِ نه گهرنداسين جيڪا هن وٽ ناهي. پوءِ انهن کان هڪ مهيني يا انتيس ڏينهن جي اجازت گهري. پوءِ آيت نازل ٿي؛ 'اي نبي صلي الله عليه وسلم، پنهنجين زالن کي چئو، سندس ڪلام جي مطابق - توهان مان نيڪ ماڻهن لاءِ وڏو اجر آهي'. هو چوي ٿو؛ هن عائشه کان شروعات ڪئي، هن ان کي چيو؛ "اي عائشه، مان اصل ۾ توکي ڪجهه پيش ڪرڻ چاهيان ٿي، ۽ مون کي اميد آهي ته تون فيصلو ڪرڻ ۾ جلدي نه ڪندين جيستائين تون پنهنجن ٻنهي والدين کان منظوري نه وٺندين." عائشه چيو؛ "اي الله جا رسول، اهو ڇا آهي؟" پوءِ هن مٿي ڏنل آيت کيس پڙهي ٻڌائي. عائشه چيو؛ "ڇا توهان سوچيو ٿا ته مون کي پنهنجي والدين کان منظوري وٺڻ گهرجي؟! نه، حقيقت ۾ مان الله، سندس رسول ۽ قيامت جي ڏينهن کي ترجيح ڏيان ٿي، ۽ مان توهان کي گذارش ڪريان ٿي ته منهنجو بيان پنهنجي ٻين زالن کي نه ٻڌاءِ." هن جواب ڏنو؛ "انهن مان ڪنهن به مون کان اهو نه پڇيو جيستائين مون کيس اهو ضرور نه ٻڌايو. بيشڪ، الله تعاليٰ مون کي ماڻهن کي مجبور ڪرڻ يا انهن کي گمراهه ڪرڻ لاءِ نه موڪليو آهي، پر هن مون کي استاد ۽ ڪم آسان ڪرڻ لاءِ موڪليو آهي".