Larangan menjatuhkan thalaq dalam keadaan haid

Imam Muslim : 2688

و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَيْمَنَ مَوْلَى عَزَّةَ يَسْأَلُ ابْنَ عُمَرَ وَأَبُو الزُّبَيْرِ يَسْمَعُ ذَلِكَ كَيْفَ تَرَى فِي رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَقَالَ طَلَّقَ ابْنُ عُمَرَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَ عُمَرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُرَاجِعْهَا فَرَدَّهَا وَقَالَ إِذَا طَهُرَتْ فَلْيُطَلِّقْ أَوْ لِيُمْسِكْ قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَقَرَأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ فِي قُبُلِ عِدَّتِهِنَّ و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ نَحْوَ هَذِهِ الْقِصَّةِ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَيْمَنَ مَوْلَى عُرْوَةَ يَسْأَلُ ابْنَ عُمَرَ وَأَبُو الزُّبَيْرِ يَسْمَعُ بِمِثْلِ حَدِيثِ حَجَّاجٍ وَفِيهِ بَعْضُ الزِّيَادَةِ قَالَ مُسْلِم أَخْطَأَ حَيْثُ قَالَ عُرْوَةَ إِنَّمَا هُوَ مَوْلَى عَزَّةَ

মোক কৈছে [হাৰুন বিন আব্দুল্লাই] আমাক কৈছে [হজ্জাজ বিন মহম্মদ] তেওঁ কৈছিল; [ইবনে জুৰাইজে] ক’লে; মোক [আবু আজ জুবাইৰক] ক’লে যে তেওঁ আজ্জাৰ পূৰ্বৰ দাস আব্দুৰহমান বিন আইমানৰ কথা শুনিছে, তেওঁ [ইবনু উমৰ]ক সুধিলে, আনহাতে আবু জুবাইৰে কৈছিল যে তেওঁ সেই কথা শুনিছে; যদি কোনো পুৰুষে পত্নীক ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে তেন্তে আপোনাৰ মতামত কি? তেওঁ -ইবনু উমৰ- উত্তৰ দিলে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত ইবনে উমৰে এবাৰ ঋতুস্ৰাৱত থকা পত্নীক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছিল, তাৰ পিছত উমৰে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক এই বিষয়ে সুধিছিল, তেওঁ কৈছিল; সঁচাকৈয়ে আব্দুল্লাহ বিন উমৰে ঋতুস্ৰাৱ হোৱা পত্নীক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছিল, গতিকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক ক’লে: ‘তেওঁক কওক যে তেওঁ তাইৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক আৰু তাইৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক’। তেওঁ আৰু ক’লে: ‘যদি তেওঁৰ পত্নী বিশুদ্ধ হয়, তেন্তে তেওঁ তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰে বা তাইৰ লগত থাকিব পাৰে’। ইবনে উমৰে ক’লে; তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আল্লাহৰ বাণী পঢ়িলে: ‘হে নবী, যদি আপুনি আপোনাৰ পত্নীসকলক তালাক দিয়ে, তেন্তে তেওঁলোকৰ ইদ্দাত তালাক দিয়ক’। আৰু মোক কোৱা হৈছে [হাৰুন বিন আব্দুল্লাই] ওপৰৰ কাহিনীটোৰ দৰে আমাক [আবু আছিম] [ইবনে জুৰাইজৰ] পৰা [আবু আজ জুবাইৰৰ] পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে। আৰু মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ৰফী’] আমাক কৈছে [আব্দুৰ ৰাজাকে] আমাক কৈছে [ইবনে জুৰাইজে] মোক [আবু আজ জুবাইৰক] কৈছে যে তেওঁ উৰৱাহৰ এজন প্ৰাক্তন দাস আব্দুৰহমান বিন আইমানে ইবনে উমৰক সুধিছিল বুলি শুনিছে, আনহাতে আবু আজ জুবাইৰে হাজ্জাজ হাদীছৰ দৰে হাদীছ এটা শুনিছে, কিন্তু তাত কিছুমান সংযোজন আছে, মুছলমানে কয়; তেওঁ উৰৱাহ বুলি ক’লে ভুল হ’ব, কাৰণ তেওঁ আজ্জাৰ পূৰ্বৰ দাস আছিল -উৰৱাহ- নহয়।