इमाम बुखारी : 4728

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يُحَدِّثُأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حِينَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسِ بْنِ حُذَافَةَ السَّهْمِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَتَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقَالَ سَأَنْظُرُ فِي أَمْرِي فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ لَقِيَنِي فَقَالَ قَدْ بَدَا لِي أَنْ لَا أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ زَوَّجْتُكَ حَفْصَةَ بِنْتَ عُمَرَ فَصَمَتَ أَبُو بَكْرٍ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا وَكُنْتُ أَوْجَدَ عَلَيْهِ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ خَطَبَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ عُمَرُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ فِيمَا عَرَضْتَ عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي كُنْتُ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ذَكَرَهَا فَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبِلْتُهَا

हे आम्हाला [अब्दुल अजीज बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [इब्राहिम बिन साद] यांनी सांगितले, ज्यांनी [शालिह बिन कैसान] यांच्याकडून आणि त्यांनी [इब्न शिहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला [सलीम बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले की त्यांनी [अब्दुल्ला बिन उमर], अल्लाह त्यांच्यावर दोघांवरही खुशाल असो, यांना सांगताना ऐकले की: जेव्हा हफ्सा बिन्त उमर विधवा झाली, खुनैस बिन हुदैफा अस-सहमि यांच्या मृत्यूनंतर – जे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे एक साथीदार होते आणि मदीनामध्ये निधन झाले – उमर बिन अल-खत्ताब म्हणाले; मी उस्मान बिन अफ्फान यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना हफ्सा यांचा प्रस्ताव मांडला, ते म्हणाले, "मी याबद्दल प्रथम विचार करीन." मग मी काही रात्री थांबलो, त्यानंतर ते माझ्याकडे आले आणि म्हणाले, "मी ठरवलं आहे की सध्या मी विवाह करणार नाही." मग मी अबू बकर अल-सिद्दीक यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना म्हणालो, 'तुम्हाला हवे असल्यास मी हफ्सा तुमच्याशी लग्न करून देईन.' पण त्यांनी काहीच उत्तर दिले नाही. मग मी काही रात्री थांबलो, आणि अखेरीस ती पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याशी सगाई झाली, म्हणून मी तिला त्यांच्याशीच लग्न करून दिले. मग अबू बक्र माझ्याकडे आले आणि म्हणाले, 'असे दिसते की जेव्हा तुम्ही हफ्सा माझ्यासाठी प्रस्तावित केली तेव्हा तुम्हाला निराशा झाली.' उमर म्हणाले: मी उत्तर दिले, 'होय.' अबू बक्र म्हणाले, 'खरं सांगायचं तर, तुमचा प्रस्ताव स्वीकारण्यापासून मला काहीच अडवले नाही, फक्त मला हे माहीत होतं की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तिचा उल्लेख आधीच केला होता.' आणि मला पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचा रहस्य उघड करायचे नव्हते. आणि जर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी तिला सोडले असते, तर मी नक्कीच तिला स्वीकारले असते."