Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

Imam Muslim : 2564

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتْ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُورِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ { فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ } قَالَ وَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَوَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ جَارِيَةٌ جَمِيلَةٌ فَاشْتَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعَةِ أَرْؤُسٍ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تُصَنِّعُهَا لَهُ وَتُهَيِّئُهَا قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَتَعْتَدُّ فِي بَيْتِهَا وَهِيَ صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَيٍّ قَالَ وَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيمَتَهَا التَّمْرَ وَالْأَقِطَ وَالسَّمْنَ فُحِصَتْ الْأَرْضُ أَفَاحِيصَ وَجِيءَ بِالْأَنْطَاعِ فَوُضِعَتْ فِيهَا وَجِيءَ بِالْأَقِطِ وَالسَّمْنِ فَشَبِعَ النَّاسُ قَالَ وَقَالَ النَّاسُ لَا نَدْرِي أَتَزَوَّجَهَا أَمْ اتَّخَذَهَا أُمَّ وَلَدٍ قَالُوا إِنْ حَجَبَهَا فَهِيَ امْرَأَتُهُ وَإِنْ لَمْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ أُمُّ وَلَدٍ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَبَ حَجَبَهَا فَقَعَدَتْ عَلَى عَجُزِ الْبَعِيرِ فَعَرَفُوا أَنَّهُ قَدْ تَزَوَّجَهَا فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَفَعْنَا قَالَ فَعَثَرَتْ النَّاقَةُ الْعَضْبَاءُ وَنَدَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَدَرَتْ فَقَامَ فَسَتَرَهَا وَقَدْ أَشْرَفَتْ النِّسَاءُ فَقُلْنَ أَبْعَدَ اللَّهُ الْيَهُودِيَّةَ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَوَقَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَاللَّهِ لَقَدْ وَقَعَ

اسان کي [ابوبڪر بن ابي شيبه] ٻڌايو آهي [عفان] اسان کي [حماد بن سلمه] اسان کي [ثابت] ٻڌايو آهي [انس] کان ته هن چيو ته: 'مون خيبر جي جنگ ۾ ابو طلحه کي سواري ڪرائي هئي، جڏهن ته منهنجا پير رسول الله صلي الله عليه وسلم جي پيرن کي ڇهيو'. انس جاري رکيو؛ پوءِ اسان انهن وٽ پهتاسين - خيبر جا ماڻهو - سج اڀرڻ کان اڳ، جڏهن ته اهي - ماڻهو - پنهنجي گهٽين ۽ ڪم جي جڳهن تي نڪري چڪا هئا، تنهنڪري انهن رڙ ڪئي: 'محمد ۽ سندس لشڪر اچي ويا آهن!؟'. انس جاري رکيو؛ پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جڏهن عذاب انهن جي صحن تي نازل ٿيندو، ته ڊيڄاريندڙن جي صبح تمام خراب هوندي.' انس جاري رکيو؛ پوءِ الله عزوجل انهن کي شڪست ڏني، ۽ دحيه هڪ خوبصورت ٻانهي کي قيد ڪيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ست ساٿين سان گڏ غلام خريد ڪيو، پوءِ ان کي ام سليم جي حوالي ڪيو ته جيئن هوءَ سندس خدمت ڪري ۽ کيس تيار ڪري. ثابت چيو؛ مون کي لڳي ٿو ته انس چيو؛ پوءِ هن گهر ۾ عدت جو انتظار ڪيو، هوءَ شافعيه هئي، حئي جي ڌيءَ. انس چيو؛ پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ وليمه منعقد ڪئي - شادي جي دعوت - کجور، خشڪ کير ۽ گيهه سان، پوءِ زمين تي چمڙي جا ٺهيل چَٽ وڇايا، ۽ خشڪ کير ۽ گيهه پيش ڪيو، تنهنڪري ماڻهو ان سان ڀريل محسوس ٿيا. انس چيو؛ ساڳيا ماڻهو چون ٿا؛ 'اسان کي خبر ناهي ته هن ان سان شادي ڪئي يا صرف ان کي ام ولد بڻايو - يعني، هڪ عورت غلام جيڪا سندس ماءُ ۽ سندس مالڪ جي رشتي مان پيدا ٿي هئي -، انهن مان ڪجهه جواب ڏنو؛ 'جيڪڏهن هو ان کي ڍڪيندو آهي - حجاب پائيندو آهي - ته ان جو مطلب آهي ته اها سندس زال آهي، پر جيڪڏهن هو ان کي ڍڪيندو ناهي، ته ان جو مطلب آهي ته سندس حيثيت ام ولد آهي'. جڏهن هو پنهنجي گاڏي ۾ چڙهڻ وارو هو ته هن شافعيه کي ڍڪيو، پوءِ هوءَ پنهنجي گاڏي جي پويان ويٺي، پوءِ ماڻهن کي خبر پئي ته هن ان سان شادي ڪئي آهي. جڏهن اسان مديني جي ويجهو هئاسين ته رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان کان اڳ هليا ويا. انس چيو ته اوچتو سندس اُٺ جنهن جو نالو العدلبة هو، لِڪي پيو، جنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم جي جاءِ بدلجي وئي ۽ شافعيه ڪري پيو، پوءِ هو اٿيو ۽ شافعيه کي ڍڪيو. ۽ عورتن پنهنجون ڳچيون ڊگهيون ڪيون ۽ چيو ته: 'الله هن يهودي عورت کي پري رکي'. ثابت چيو ته: مان پڇان ٿو؛ 'اي ابو حمزه، ڇا رسول الله صلي الله عليه وسلم هن سان مباشرت ڪئي آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'الله جو قسم، هن ان سان مباشرت ڪئي آهي'.