Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

Imam Bukhari : 358

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَسَرَ الْإِزَارَ عَنْ فَخِذِهِ حَتَّى إِنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ{ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }قَالَهَا ثَلَاثًا قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ يَعْنِي الْجَيْشَ قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجُمِعَ السَّبْيُ فَجَاءَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ قَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ قَالَ ادْعُوهُ بِهَا فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ غَيْرَهَا قَالَ فَأَعْتَقَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَزَوَّجَهَا فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنْ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرُوسًا فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَدْ ذَكَرَ السَّوِيقَ قَالَ فَحَاسُوا حَيْسًا فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

اسان کي [يعقوب بن ابراهيم] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [امائل بن عليه] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبدالعزيز بن شعيب] [انس بن مالڪ] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ خيبر ۾ جنگ ڪئي. پوءِ اسان اتي صبح جي نماز هڪ تمام اونداهي ڏينهن ۾ پڙهي، پوءِ رسول الله ﷺ ۽ ابو طلحه پنهنجي سواري تي سوار ٿيا، جڏهن ته مان ابو طلحه کي کڻي ويس. پوءِ رسول الله ﷺ خيبر ۾ هڪ تنگ رستي مان گذريا ۽ ان وقت منهنجو گوڏو اصل ۾ رسول الله ﷺ جي ران سان لڳو. پوءِ هن پنهنجي ران تان سائي پٽي ڪڍي ته جيئن مان رسول الله ﷺ جي اڇي ران ڏسي سگهان. جڏهن هو ڳوٺ ۾ داخل ٿيو ته هن چيو: 'الله اڪبر، خيبر ۽ ان جي رهواسين کي تباهه ڪيو وڃي!' بيشڪ، جيڪڏهن اسين ڪنهن قوم جي صحن ۾ پهتاسين، ته - انهن ماڻهن تي تمام خراب صبح ٿيندي جن کي ڊيڄاريو ويو آهي - ' -قس. اصف شفاعت؛ 177-. هن هي آيت ٽي ڀيرا چئي. انس بن مالڪ جاري رکيو، '-ان وقت - ماڻهو ڪم تي نڪتا، پوءِ چيائون؛ 'محمد اچي رهيا آهن!' عبدالعزيز چيو؛ 'اسان جي ڪجهه دوستن چيو، 'فوج اچي رهي آهي!' تنهنڪري اسان انهن کي فتح ڪيو، ۽ قيدي گڏ ڪيا ويا. پوءِ دحية الڪلبي آيو ۽ چيو؛ 'اي الله جا نبي، مون کي ان قيدي مان هڪ عورت ڏيو!' پوءِ نبي صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'وڃ ۽ هڪ عورت قيدي وٺي وڃ'. دحية پوءِ شفيعة بنت حية کي وٺي وئي. اوچتو ڪو ماڻهو نبي صلي الله عليه وسلم وٽ آيو ۽ چيو؛ 'اي الله جا نبي، آقا شفيعة بنت حية کي دحية کي ڏنو آهي! جيتوڻيڪ هوءَ قريضو قبيلي ۽ نضلت قبيلي جي هڪ معزز عورت هئي. "اهو رب کان سواءِ لائق ناهي." پوءِ هن چيو؛ "دحيہ ۽ ان عورت کي سڏ." پوءِ دحيہ شفيعہ سان گڏ آيو. جڏهن نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم شفيعہ کي ڏٺو، ته فرمايائون؛ "ان کان سواءِ ٻي قيدي عورت کي وٺي وڃو". پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم ان عورت کي آزاد ڪيو ۽ ان سان شادي ڪئي." ثابت انس بن مالڪ کان پڇيو، "مهر ڇا ٿيندو؟" انس جواب ڏنو، "مهر عورت جي آزادي هئي، هن ان کي آزاد ڪيو ۽ ان سان شادي ڪئي". سفر دوران، ام سليم شفيعہ کي تيار ڪيو ۽ پوءِ رات ٿيڻ تي ان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حوالي ڪيو، ته جيئن هوءَ دلہن بڻجي وئي. پوءِ فرمايائون؛ "توهان مان جنهن وٽ ڪجهه آهي، اهو هتي آڻي." پوءِ هن چمڙي جو هڪ پردو پکيڙيو، پوءِ ماڻهو جيڪي انهن وٽ هو سو کڻي آيا. ڪجهه کجور آڻيندا آهن ۽ ڪجهه پنير / چربی آڻيندا آهن". انس چيو، "مون کي لڳي ٿو ته هن صوق جو به ذڪر ڪيو - ڪڻڪ جي اناج ۽ ڪڻڪ جي اٽي جي اٽي مان ٺهيل کاڌو -. پوءِ پاڻ سڳورن صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ انهن شين کي ملايو. پوءِ اهو رسول الله صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جو ولين آهي.