Imam Bukhari : 4708

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ{ وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى }قَالَتْ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ وَهُوَ وَلِيُّهَا فَيَتَزَوَّجُهَا عَلَى مَالِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا وَلَا يَعْدِلُ فِي مَالِهَا فَلْيَتَزَوَّجْ مَا طَابَ لَهُ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهَا مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ

Na faamatala mai e [Muhammad] ia i matou [Abdah] mai ia [Hisham] mai ia [lona tama] mai ia [Aisha] E uiga i le afioga a Allah, 'WA IN KHIFTUM ANLAA TUQSIMUU FIL YATAAMA.'. Na ia fai mai; 'O le uiga o se teine matuaoti o loʻo nonofo ma se tamaloa, o lona tausi lea. Ona faaipoipo lea o le tausi ia te ia ona o lona manaʻo e maua lana tamaoaiga, ae na te fegalegaleai ma ia i se auala leaga, ma e le talafeagai ma lana tamaoaiga, o lea e tatau ai ona ia faaipoipo i isi fafine, e toalua, e toatolu pe toafa'.