Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an
Imam Bukhari : 4697
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ وَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا فَقَالَ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ
A erenikem [Qutaibah] A erenikem [Apdul Asiz bin Abu Hazim] seni [seman we] seni [Sahl bin Sa’d As Sa’idi] a apasa; Emon fefin a feito ren Rasulullah o apasa, ‘O Rasulullah, ua feito pwe upwe fangeto inisi ngonuk’. Iwe, ewe Soufos a nenengeni ewe fefin, a suki mesan ngeni asan me fan mwirin a aitieta mokuran. Iwe, ewe fefin a küna pwe ewe chon künö esap ngeni och allük usun i, iei mine a mottiu. Iwe, eman chiechian a ütä o apasa, ‘O chon künö seni Allah, ika kese mochen ena fefin, kopwe pwülüeniei ngeni’. Ina minne, a eisini: ‘Mi wor och mettoch - kopwe aea pwe epwe eu liwinin puluwan -?’ Ewe chiechian a ponuweni, ‘Ewer, ren Allah, O chon kuno seni Allah’. A apasa: ‘Kopwe feilo ren om famili, me nengeni ika mi wor och mettoch’. Ewe mwan a feilo me a liwinto a apasa, ‘Ewer, ren Allah, O chon kuno seni Allah, use angei och mettoch’. A apasa sefan: ‘Nengeni, inaamwo ika a chok wor eu ring mi for seni mecha’. Ewe mwan a feilo me mwirin a liwin me apasa, ‘Ewer, ren Allah, O chon kuno seni Allah, inaamwo ika epwe chok eu ring mi for seni mecha. Nge mi wor ei uf’. Sahl a apasa; Ese wor üfan lükün chök esopw. Iwe, ewe Soufos a apasa: ‘Met ka tongeni föri ren om üf? Ika kopwe ufouf iwe esapw missini, iwe ika epwe ufouf iwe esapw missini'. Ren enletin ewe mwan a mwot fansoun langattam, mwirin a uta. Iwe, Rasulullah a küna pwe a feila lon imwan. Iei mine a allük ngeni eman pwe epwe kökköri. Lupwen ewe mwan a feito, a eisini: ‘Met surah ka fen kaeo seni ewe Qur’an’. A apasa, ‘Ina ei taropwe’. A alleaniir. A apasa: ‘Ka fen älleaniöchü ena pworaus?’ ewe mwan a ponueni, ‘Ewer’. Ren enletin a apasa: ‘Enlet, ua fen puluweni en ren ena fefin ren ewe liwinin apwonueta ewe Qur’an.’