Abu Musa berihram dengan niat sebagaimana Nabi, lalu diperintahkan thawaf, sa'i, dan tahallul karena tidak membawa hadyu

Imam Muslim : 2143

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُنِيخٌ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ لِي أَحَجَجْتَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ بِمَ أَهْلَلْتَ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ بِإِهْلَالٍ كَإِهْلَالِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَدْ أَحْسَنْتَ طُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَحِلَّ قَالَ فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ بَنِي قَيْسٍ فَفَلَتْ رَأْسِي ثُمَّ أَهْلَلْتُ بِالْحَجِّ قَالَ فَكُنْتُ أُفْتِي بِهِ النَّاسَ حَتَّى كَانَ فِي خِلَافَةِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ رُوَيْدَكَ بَعْضَ فُتْيَاكَ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي النُّسُكِ بَعْدَكَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ فُتْيَا فَلْيَتَّئِدْ فَإِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَبِهِ فَأْتَمُّوا قَالَ فَقَدِمَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّ كِتَابَ اللَّهِ يَأْمُرُ بِالتَّمَامِ وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى بَلَغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ و حَدَّثَنَاه عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানা] আৰু [মুহাম্মাদ বিন বাছ্যাৰ] - [ইবনুল মুছানাই] ক’লে- আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহ] [কাইছ বিন মুছলিম]ৰ পৰা [থাৰিক বিন শ্বিহাব]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ, যি সেই সময়ত বাথহাত আছিল। গতিকে তেওঁ মোক সুধিলে: 'আপুনি হজ্জ কৰিলেনে?' মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘হয়’। তেওঁ আকৌ সুধিলে: 'কি পঢ়াৰেই হালাল -ইহৰাম আৰম্ভ কৰা-?' মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘লাববাইকা - হে আল্লাহ, মই আপোনাৰ আহ্বান পূৰণ কৰো - অৰ্থাৎ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ইহলাল অনুসৰি। তেওঁ ক’লে: ‘ভাল, তেন্তে বৈতুল্লাত তাৱাফ কৰক, আৰু শ্বাফা আৰু মাৰৱাৰ মাজত, তেতিয়া আপুনি তাহাল্লুলত থাকিব’। আবু মুছাই ক’লে; 'গতিকে মই বৈতুল্লাহত তাৱাফ কৰিলোঁ, আৰু শ্বাফা আৰু মাৰৱাৰ মাজত ছাই কৰিলোঁ।' তাৰ পিছত মই বানি কাইছৰ এগৰাকী মহিলাৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ, আৰু তাই মোৰ চুলিখিনি চেম্পু কৰিলে। ইয়াৰ পিছত হজ্জৰ বাবে ইহৰাম - ইহৰাম আৰম্ভ কৰিলোঁ। আৰু মই সদায় ফাতোৱা দিছিলো - প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিছিলো - নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক যি আদেশ দিছিল, উমৰ ৰাছিয়াল্লাহ আনহুৰ খিলাফতৰ সময়লৈকে। তেতিয়া এজন মানুহে তেওঁক ক’লে, ‘হে আবু মুছা, তোমাৰ ফতোৱাত খৰখেদা নকৰিবা, কাৰণ তুমি নাজানা যে তোমাৰ পিছত নুছুকৰ সেনাপতিয়ে কি নীতি ল’ব’। গতিকে আবু মুছাই ক’লে, ‘হে ৰাইজ, আমি যাক ফতোৱা দিছো, তেওঁক স্থগিত ৰাখক কাৰণ মুমিনসকলৰ নেতা হজ কৰিবলৈ আহিছে, গতিকে তেওঁৰ লগত আপোনাৰ হজ সম্পূৰ্ণ কৰক’। তেতিয়া উমৰ ৰাডিয়াল্লাহ আনহু আহিল, আৰু মই তেওঁক সেই কথা ক’লোঁ। তেওঁ ক’লে, ‘হয়, যদি আপুনি ইয়াক আল্লাহৰ কিতাবৰ পৰা লয়, তেন্তে আল্লাহৰ কিতাবে আপোনাক হজ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ নিৰ্দেশ দিছে। আৰু যদি আমি ইয়াক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চুন্নাহৰ পৰা লওঁ, তেন্তে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে হাজিয়া - বলিদানৰ জন্তু - নিজৰ ঠাইত উপস্থিত নোহোৱালৈকে তাহাল্লুল কৰা নাছিল’। আৰু আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মু’আজ] আমাক কৈছে [মোৰ দেউতাই] এই ইছনাদত আমাক [ছ্যু’বাহ] কৈছে, উদাহৰণস্বৰূপে।