Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sujud di atas air dan lumpur hingga tampak sisa tanah becek pada dahi beliau

Imam Muslim : 1993

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرٌ وَهُوَ ابْنُ مُضَرَ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَاوِرُ فِي الْعَشْرِ الَّتِي فِي وَسَطِ الشَّهْرِ فَإِذَا كَانَ مِنْ حِينِ تَمْضِي عِشْرُونَ لَيْلَةً وَيَسْتَقْبِلُ إِحْدَى وَعِشْرِينَ يَرْجِعُ إِلَى مَسْكَنِهِ وَرَجَعَ مَنْ كَانَ يُجَاوِرُ مَعَهُ ثُمَّ إِنَّهُ أَقَامَ فِي شَهْرٍ جَاوَرَ فِيهِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ الَّتِي كَانَ يَرْجِعُ فِيهَا فَخَطَبَ النَّاسَ فَأَمَرَهُمْ بِمَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي كُنْتُ أُجَاوِرُ هَذِهِ الْعَشْرَ ثُمَّ بَدَا لِي أَنْ أُجَاوِرَ هَذِهِ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ فَمَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعِي فَلْيَبِتْ فِي مُعْتَكَفِهِ وَقَدْ رَأَيْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ فَأُنْسِيتُهَا فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ فِي كُلِّ وِتْرٍ وَقَدْ رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مُطِرْنَا لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ فَوَكَفَ الْمَسْجِدُ فِي مُصَلَّى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ وَقَدْ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَوَجْهُهُ مُبْتَلٌّ طِينًا وَمَاءً و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ يَزِيدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَاوِرُ فِي رَمَضَانَ الْعَشْرَ الَّتِي فِي وَسَطِ الشَّهْرِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلْيَثْبُتْ فِي مُعْتَكَفِهِ وَقَالَ وَجَبِينُهُ مُمْتَلِئًا طِينًا وَمَاءً

Har fortalt os, at [Qutaibah bin Sa'id] har fortalt os [Bakr bin Mudlar] fra [Ibnul Hadi] fra [Muhammad bin Ibrahim] fra [Abu Salamah bin Abdurrahman] fra [Abu Sa'id Al Khudri] radiallahu 'anhu, sagde han; Tidligere udførte Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam I'tikaf på de ti midterste dage af Ramadan-måneden, og da de tyve dage af Ramadan-måneden var gået, og den enogtyvende dag var ved at komme, vendte han tilbage til sin bopæl, og de folk, der havde udført I'tikaf med ham, gik også hjem. Men den enogtyvende nat i Ramadan vendte han tilbage til I'tikaf og beordrede folk til at deltage i I'tikaf med ham: "Den, der ønsker at lave I'tikaf med mig, skal tilbringe natten på sit I'tikaf-sted. Og sandelig, jeg har set (at) denne nat (er Laylatul Qadars nat), men jeg blev glemt igen. Se derfor efter (Lailatul Qadar) i de sidste ti dage af Ramadan-måneden. Det vil sige, hver eneste nat. Og jeg har også haft drømme om at kaste jer ned på den våde jord." Abu Sa'id sagde: "Det regnede den enogtyvende nat, indtil regnvandet spredte sig til Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallams bønnested. Jeg kiggede på det sted, og det viste sig, at han var gået efter at have udført Fajr-bønnen, mens hans ansigt var vådt af jord blandet med vand." Og [Ibn Abu Umar] har fortalt os [Abdul Aziz], nemlig Ad Darawardi, fra [Yazid] fra [Muhammad bin Ibrahim] fra [Abu Salamah bin Abdurrahman] fra [Abu Sa'id Al Khudri] radliallahu 'anhu, at han sagde: "Allahs Sendebud (frid og velsignelser være med ham) plejede at udføre I'tikaf i de midterste ti dage af Ramadanen." Så nævnte han også en lignende hadith, blot sagde han: "FALYUTSBIT FI MU'TAKAFIHI (Lad ham blive på sin plads i I'tikaf)." Og han sagde også: "WA JABIINUHU MUMTALI`AN THIINAN WA MAA`AN (Og på hans pande var der jord og vand)."