Imam Muslim : 1784

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ بْنَ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ حَدَّثَهُ قَالَ اجْتَمَعَ رَبِيعَةُ بْنُ الْحَارِثِ وَالْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَا وَاللَّهِ لَوْ بَعَثْنَا هَذَيْنِ الْغُلَامَيْنِ قَالَا لِي وَلِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَاهُ فَأَمَّرَهُمَا عَلَى هَذِهِ الصَّدَقَاتِ فَأَدَّيَا مَا يُؤَدِّي النَّاسُ وَأَصَابَا مِمَّا يُصِيبُ النَّاسُ قَالَ فَبَيْنَمَا هُمَا فِي ذَلِكَ جَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَوَقَفَ عَلَيْهِمَا فَذَكَرَا لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ لَا تَفْعَلَا فَوَاللَّهِ مَا هُوَ بِفَاعِلٍ فَانْتَحَاهُ رَبِيعَةُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا تَصْنَعُ هَذَا إِلَّا نَفَاسَةً مِنْكَ عَلَيْنَا فَوَاللَّهِ لَقَدْ نِلْتَ صِهْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا نَفِسْنَاهُ عَلَيْكَ قَالَ عَلِيٌّ أَرْسِلُوهُمَا فَانْطَلَقَا وَاضْطَجَعَ عَلِيٌّ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ سَبَقْنَاهُ إِلَى الْحُجْرَةِ فَقُمْنَا عِنْدَهَا حَتَّى جَاءَ فَأَخَذَ بِآذَانِنَا ثُمَّ قَالَ أَخْرِجَا مَا تُصَرِّرَانِ ثُمَّ دَخَلَ وَدَخَلْنَا عَلَيْهِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَ فَتَوَاكَلْنَا الْكَلَامَ ثُمَّ تَكَلَّمَ أَحَدُنَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْتَ أَبَرُّ النَّاسِ وَأَوْصَلُ النَّاسِ وَقَدْ بَلَغْنَا النِّكَاحَ فَجِئْنَا لِتُؤَمِّرَنَا عَلَى بَعْضِ هَذِهِ الصَّدَقَاتِ فَنُؤَدِّيَ إِلَيْكَ كَمَا يُؤَدِّي النَّاسُ وَنُصِيبَ كَمَا يُصِيبُونَ قَالَ فَسَكَتَ طَوِيلًا حَتَّى أَرَدْنَا أَنْ نُكَلِّمَهُ قَالَ وَجَعَلَتْ زَيْنَبُ تُلْمِعُ عَلَيْنَا مِنْ وَرَاءِ الْحِجَابِ أَنْ لَا تُكَلِّمَاهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَنْبَغِي لِآلِ مُحَمَّدٍ إِنَّمَا هِيَ أَوْسَاخُ النَّاسِ ادْعُوَا لِي مَحْمِيَةَ وَكَانَ عَلَى الْخُمُسِ وَنَوْفَلَ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ فَجَاءَاهُ فَقَالَ لِمَحْمِيَةَ أَنْكِحْ هَذَا الْغُلَامَ ابْنَتَكَ لِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ فَأَنْكَحَهُ وَقَالَ لِنَوْفَلِ بْنِ الْحَارِثِ أَنْكِحْ هَذَا الْغُلَامَ ابْنَتَكَ لِي فَأَنْكَحَنِي وَقَالَ لِمَحْمِيَةَ أَصْدِقْ عَنْهُمَا مِنْ الْخُمُسِ كَذَا وَكَذَا قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَمْ يُسَمِّهِ لِي حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ الْهَاشِمِيِّ أَنَّ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ بْنَ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ رَبِيعَةَ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَالْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَا لِعَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ وَلِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ ائْتِيَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَقَالَ فِيهِ فَأَلْقَى عَلِيٌّ رِدَاءَهُ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَيْهِ وَقَالَ أَنَا أَبُو حَسَنٍ الْقَرْمُ وَاللَّهِ لَا أَرِيمُ مَكَانِي حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْكُمَا ابْنَاكُمَا بِحَوْرِ مَا بَعَثْتُمَا بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ لَنَا إِنَّ هَذِهِ الصَّدَقَاتِ إِنَّمَا هِيَ أَوْسَاخُ النَّاسِ وَإِنَّهَا لَا تَحِلُّ لِمُحَمَّدٍ وَلَا لِآلِ مُحَمَّدٍ وَقَالَ أَيْضًا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوَا لِي مَحْمِيَةَ بْنَ جَزْءٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَهُ عَلَى الْأَخْمَاسِ

مون کي [عبدالله بن محمد بن اسماء عادل دلوبي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [جويريه] ٻڌايو آهي ته [مالڪ] کان [عز زهري] ته [عبدالله بن نوفل بن الحارث بن عبدالمطلب] ٻڌايو آهي ته [عبدالمطلب بن ربيعة بن الحارث] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ ربيعة بن الحارث ۽ عباس بن عبدالمطلب، ٻنهي چيو ته: 'الله جو قسم، اسان کي انهن ٻن ٻارن کي موڪلڻ گهرجي - عبدالمطلب بن ربيعة چيو. ٻنهي ٻارن، يعني الفضل بن عباس ۽ مون، رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ٻڌايو ته انهن ٻنهي کيس زڪوات گڏ ڪرڻ جو حڪم ڏنو وڃي. پوءِ اهي ٻئي ٻين ماڻهن وانگر پنهنجا فرض ادا ڪن ٿا، ۽ اهو حاصل ڪن ٿا جيڪو ٻيا ماڻهو حاصل ڪن ٿا. جڏهن اهي اڃا ڳالهائي رهيا هئا ته اوچتو علي بن ابو طالب آيو ۽ انهن ٻنهي جي ويجهو بيٺو. پوءِ ٻنهي ماڻهن علي بن ابي طالب کي ٻڌايو. پوءِ علي چيو؛ 'اهو نه ڪر، الله جو قسم آهي ته هو ان جي اجازت نه ڏيندو'. پوءِ ربيعہ بن الحارث علي کان منهن موڙيو ۽ چيو؛ 'الله جو قسم، توهان اهو نه ڪيو - هي منع - جيستائين توهان اسان سان مقابلو ڪرڻ جو ارادو نه ڪيو. الله جو قسم، اسان توهان سان مقابلو نٿا ڪريون، ڇاڪاڻ ته الله جي رسول صلي الله عليه وسلم توهان کي ڌيءَ طور ورتو آهي.' علي چيو؛ 'مهرباني ڪري ٻن ٻارن کي موڪليو.' پوءِ ٻئي ٻار هليا ويا، جڏهن ته علي ليٽيو پيو هو. عبدالمطلب بن ربيعہ چيو؛ جڏهن الله جي رسول صلي الله عليه وسلم ظهر جي نماز پڙهي، اسان ان کان اڳ ڪمري ۾ پهتاسين، پوءِ اسان ڪمري جي پويان بيٺا هئاسين، جيستائين هو آيو، پوءِ هن اسان کي اندر اچڻ جي دعوت ڏني، پوءِ چيو؛ 'جيڪو توهان جي دلين ۾ هجي سو چئو.' پوءِ هو داخل ٿيو، ۽ اسان به داخل ٿيا، ان وقت، هو زينب بنت جحشي سان گڏ هو. تنهنڪري اسان خاموش رهيا، پوءِ اسان مان هڪ چيو؛ 'يا الله جا رسول، توهان سڀني کان بهتر ۽ ٻين سان سڀ کان وڌيڪ دوستانه آهيو.' "اسان جي شادي جو وقت ٿي ويو آهي، اسان آيا آهيون ته توهان اسان کي زڪوات جو ڪجهه حصو گڏ ڪرڻ لاءِ مقرر ڪريو، تنهنڪري اسان اهو ڪيو ۽ اسان کي ٻين وانگر پنهنجو حصو مليو." عبدالمطلب بن ربيعہ چيو؛ پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم گهڻي دير تائين خاموش رهيا، تنهن ڪري اسان چاهيو ته ساڻس ڳالهايون. ۽ اوچتو زينب اسان جي وچ ۾ پردي جي پويان ظاهر ٿي، - هن چيو - 'هن سان نه ڳالهايو'. ان کان پوءِ، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'يقيناً، زڪوات محمد جي خاندان لاءِ جائز ناهي، ڇاڪاڻ ته زڪوات انساني فضلو آهي، مهريه کي سڏيو - جيڪو جنگ جي مال غنيمت جي پنجين حصي جو خيال رکي ٿو - ۽ نوفل بن الحارث بن عبدالمطلب!' عبدالمطلب بن ربيعہ چيو؛ پوءِ اهي ٻئي رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ آيا، ۽ انهن کي چيو ته؛ 'پنهنجي ڌيءَ جو نڪاح هن ماڻهو سان ڪريو - جيڪو فضل بن عباس ڏانهن اشارو ڪري رهيو آهي'. پوءِ مُهميه ان سان شادي ڪئي. پوءِ هن نوفل بن حارث کي چيو، 'پنهنجي ڌيءَ جو نڪاح هن ڇوڪرو سان ڪر - يعني عبدالمطلب بن ربيعہ -'. پوءِ نوفل مون سان شادي ڪئي. هن مُهميه کي چيو؛ 'انهن ٻن ڇوڪرن کي جنگ جي غنيمت جو پنجون حصو ڏيو'. [عز زهري] چيو؛ 'هن ان جو ذڪر نه ڪيو'. اسان کي [هارون بن معرف] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن وهب] ٻڌايو آهي، مون کي [يونس بن يزيد] [ابن شهاب] کان، [عبدالله بن حارث بن نوفل الحشيمي] کان بيان ڪيو آهي ته [عبدالمطلب بن ربيع بن الحارث بن عبدالمطلب هن کي پنهنجي پيءُ عبدالمطلب کان روايت ڪيو آهي] المطلب ۽ عباس بن عبدالمطلب عبدالمطلب بن ربيع ۽ فضل بن عباس کي به چيو ته ”رسول الله صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ وٽ اچو...“ ۽ هن به مالڪ جي حديث وانگر هڪ حديث بيان ڪئي. ۽ ان ۾ پڻ چوي ٿو؛