इमाम मुस्लिम : 1784

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ بْنَ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ حَدَّثَهُ قَالَ اجْتَمَعَ رَبِيعَةُ بْنُ الْحَارِثِ وَالْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَا وَاللَّهِ لَوْ بَعَثْنَا هَذَيْنِ الْغُلَامَيْنِ قَالَا لِي وَلِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَاهُ فَأَمَّرَهُمَا عَلَى هَذِهِ الصَّدَقَاتِ فَأَدَّيَا مَا يُؤَدِّي النَّاسُ وَأَصَابَا مِمَّا يُصِيبُ النَّاسُ قَالَ فَبَيْنَمَا هُمَا فِي ذَلِكَ جَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَوَقَفَ عَلَيْهِمَا فَذَكَرَا لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ لَا تَفْعَلَا فَوَاللَّهِ مَا هُوَ بِفَاعِلٍ فَانْتَحَاهُ رَبِيعَةُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا تَصْنَعُ هَذَا إِلَّا نَفَاسَةً مِنْكَ عَلَيْنَا فَوَاللَّهِ لَقَدْ نِلْتَ صِهْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا نَفِسْنَاهُ عَلَيْكَ قَالَ عَلِيٌّ أَرْسِلُوهُمَا فَانْطَلَقَا وَاضْطَجَعَ عَلِيٌّ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ سَبَقْنَاهُ إِلَى الْحُجْرَةِ فَقُمْنَا عِنْدَهَا حَتَّى جَاءَ فَأَخَذَ بِآذَانِنَا ثُمَّ قَالَ أَخْرِجَا مَا تُصَرِّرَانِ ثُمَّ دَخَلَ وَدَخَلْنَا عَلَيْهِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَ فَتَوَاكَلْنَا الْكَلَامَ ثُمَّ تَكَلَّمَ أَحَدُنَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْتَ أَبَرُّ النَّاسِ وَأَوْصَلُ النَّاسِ وَقَدْ بَلَغْنَا النِّكَاحَ فَجِئْنَا لِتُؤَمِّرَنَا عَلَى بَعْضِ هَذِهِ الصَّدَقَاتِ فَنُؤَدِّيَ إِلَيْكَ كَمَا يُؤَدِّي النَّاسُ وَنُصِيبَ كَمَا يُصِيبُونَ قَالَ فَسَكَتَ طَوِيلًا حَتَّى أَرَدْنَا أَنْ نُكَلِّمَهُ قَالَ وَجَعَلَتْ زَيْنَبُ تُلْمِعُ عَلَيْنَا مِنْ وَرَاءِ الْحِجَابِ أَنْ لَا تُكَلِّمَاهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَنْبَغِي لِآلِ مُحَمَّدٍ إِنَّمَا هِيَ أَوْسَاخُ النَّاسِ ادْعُوَا لِي مَحْمِيَةَ وَكَانَ عَلَى الْخُمُسِ وَنَوْفَلَ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ فَجَاءَاهُ فَقَالَ لِمَحْمِيَةَ أَنْكِحْ هَذَا الْغُلَامَ ابْنَتَكَ لِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ فَأَنْكَحَهُ وَقَالَ لِنَوْفَلِ بْنِ الْحَارِثِ أَنْكِحْ هَذَا الْغُلَامَ ابْنَتَكَ لِي فَأَنْكَحَنِي وَقَالَ لِمَحْمِيَةَ أَصْدِقْ عَنْهُمَا مِنْ الْخُمُسِ كَذَا وَكَذَا قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَمْ يُسَمِّهِ لِي حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ الْهَاشِمِيِّ أَنَّ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ بْنَ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ رَبِيعَةَ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَالْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَا لِعَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ وَلِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ ائْتِيَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَقَالَ فِيهِ فَأَلْقَى عَلِيٌّ رِدَاءَهُ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَيْهِ وَقَالَ أَنَا أَبُو حَسَنٍ الْقَرْمُ وَاللَّهِ لَا أَرِيمُ مَكَانِي حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْكُمَا ابْنَاكُمَا بِحَوْرِ مَا بَعَثْتُمَا بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ لَنَا إِنَّ هَذِهِ الصَّدَقَاتِ إِنَّمَا هِيَ أَوْسَاخُ النَّاسِ وَإِنَّهَا لَا تَحِلُّ لِمُحَمَّدٍ وَلَا لِآلِ مُحَمَّدٍ وَقَالَ أَيْضًا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوَا لِي مَحْمِيَةَ بْنَ جَزْءٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَهُ عَلَى الْأَخْمَاسِ

[अब्दुल्ला बिन मुहम्मद बिन अस्मा अद्-दुलबाई] यांनी मला सांगितले की [जुवैरिया] यांनी आम्हाला [मालिक] यांच्याकडून [अज़्-ज़ुहरी] यांच्याकडून कथन केले की [अब्दुल्ला बिन नुफैल बिन अल-हरिस बिन अब्दुल मुतलिब] यांनी त्यांना सांगितले की [अब्दुल मुथल्लिब बिन रबीआ बिन अल-हरिथ] यांनी त्याला सांगितले, ते म्हणाले: रबीआ बिन अल-हरिथ आणि अल-अब्बास बिन अब्दुल मुथल्लिब, तर दोघांनीही म्हटले, "अल्लाहच्या शपथाने, आपण या दोन मुलांना पाठवले पाहिजे" (असे अब्दुल मुथल्लिब बिन रबीआ म्हणाले. ते दोन मुलगे म्हणजे मी आणि अल-फद्ल बिन अब्बास होतो) पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे पाठवावेत, जेणेकरून ते त्यांना जकात गोळा करण्याचे काम सोपवण्याची विनंती करू शकतील. मग ते इतर सर्वांप्रमाणे आपली कर्तव्ये पार पाडतील आणि इतरांना जे काही मिळते ते त्यांनाही मिळेल." ते अजून बोलत असतानाच अली बिन अबू तालिब अचानक आले आणि त्यांच्याजवळ थांबले. मग त्या दोघांनी हे अली बिन अबी तालिब यांना सांगितले. तेव्हा अली म्हणाले, "असे करू नका; अल्लाहची शपथ, तो ते परवानगी देणार नाही." मग रबीआ बिन अल-हारीथ अलींकडून वळून म्हणाले, "अल्लाहची शपथ, तुम्ही हे (हे प्रतिबंधित करणे) करत नाही जोपर्यंत तुम्हाला वाटत नाही की तुम्ही आमच्याशी स्पर्धा करत आहात. अल्लाहची कसम, आम्ही तुमच्याशी स्पर्धा करत नाही, कारण पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तुम्हाला जावई म्हणून स्वीकारले आहे." अली म्हणाले, "पुढे जा आणि त्या दोन मुलांना पाठवून द्या." मग त्या दोन मुलांनी निघून गेले, तर अली झोपले. अब्दुल मुतलिब बिन रबीआ म्हणाले; जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी दुपारची नमाज (झुहर) अदा केली, तेव्हा आम्ही त्यांच्यापूर्वी खोलीकडे गेलो, मग ते येईपर्यंत खोलीच्या मागे उभे राहिलो; मग त्यांनी आम्हाला आत बोलावले आणि म्हणाले: 'तुमच्या मनात जे काही आहे ते बोला.' मग ते आत गेले आणि आम्हीही त्यांच्या मागे गेलो, तेव्हा ते ज़ैनाब बिन्त जह्श यांच्या सोबत होते. म्हणून आम्ही शांत राहिलो, मग आमच्यापैकी एकाने म्हटले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, आपण लोकांपैकी सर्वात दयाळू आणि सहज उपलब्ध आहात. आता आमच्या लग्नाची वेळ आली आहे; आम्ही इतक्यासाठी आलो आहोत की तुम्ही आम्हाला जकात गोळा करण्याचे काम सोपवा, जेणेकरून आम्ही ते पार पाडू आणि इतर सर्वांप्रमाणेच आपला वाटा घेऊ." अब्दुल मुतलिब बिन रबियाह म्हणाले: मग अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) खूप वेळ शांत राहिले, इतके की आम्हाला त्यांच्याशी बोलण्याची इच्छा झाली. आणि अचानक झैनाब पडद्याच्या मागेून आमच्यात दिसली आणि म्हणाली, 'तुम्ही दोघे त्याच्याशी बोलू नका.' त्यानंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी सांगितले: 'खरोखरच, मुहम्मद यांच्या कुटुंबासाठी जकात (दान) घेणे परवानगी नाही, कारण जकात ही मनुष्यांची घाण आहे; महमिय्याह (जो लूटमालातील पाचवा हिस्सा सांभाळतो) आणि नुफैल बिन अल-हरिस बिन अब्दुलमुत्तलिब यांना बोलावून आणा!' अब्दुल्मुतलिब बिन रबीआ म्हणाले: मग त्या दोघी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या समोर आल्या आणि त्यांनी त्यांना सांगितले: "तुमची मुलगी या पुरुषाशी (म्हणजे फदल बिन अब्बास) लग्न करा." मग महमिय्याने तिचे लग्न करून दिले. मग त्याने नौफल बिन हारिस यांना सांगितले, "तुमची मुलगी या तरुणाशी (अर्थात अब्दुल मुतलिब बिन रबियाह) लग्न करा." म्हणून नौफलाने तिचे लग्न करून दिले. त्याने महमियाहला सांगितले: "या दोन तरुणांना, म्हणजेच फलाना आणि फलाना, लूटमाळीच्या पाचव्या भागातून एक हिस्सा द्या." [अज़-जुहरी] म्हणाले: "त्याने ते निश्चित केले नाही." आम्हाला [हaroon बिन मआरूफ] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न वहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [यूनुस बिन याझीद] यांच्याकडून [इब्न शिहब] यांच्याकडून [अब्दुल्ला बिन हारिथ बिन नुफैल अल-हशमी] यांच्याकडून सांगितले की [अब्दुल्मुतलिब बिन रबीआ बिन अल-हारीथ बिन अब्दुल्मुतलिब] त्याने त्याला कळविले की त्याचे वडील, रबीआ बिन अल-हारीथ बिन अब्दुल मुत्तलिब, आणि अल-अब्बास बिन अब्दुल मुत्तलिब यांनी अब्दुल मुत्तलिब बिन रबीआ आणि अल-फद्ल बिन अब्बास यांना सांगितले, "अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत…" आणि त्याने मालिक यांच्या हदीसप्रमाणेच हदीसही सांगितली. आणि त्यात त्याने असेही म्हटले;