Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)

Imam Muslim : 1744

حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ

[Әли бин Хөҗр] миңа [Исмәгыйль бин Ибраһим] безгә [Даставаиның абыйсы Хишамнан] [Яхья бин Әбу Кәсирдән] [Хилал бин Әбу Мәймунәдән] [Әсә бин Ясардан] [Әбу Сәгыйд Әл-Худридан] ул болай диде: Бервакыт Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) минбәрдә утырганда, без аның тирәсендә утырган идек. Аннары ул болай диде: "Минем өчен сезнең барыгыз өчен дә Аллаһның сезгә дөнья байлыгы һәм бизәкләр рәвешендә рәхмәте булсын". Шунда бер кеше сорады: "Яхшылык начарлыкка китерә аламы, әй Аллаһның Илчесе?" Бу сорауны ишеткәч, Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) тынып калды. Аннары алдарак сораган юлдашына: "Сез ничек уйлыйсыз, сез Аллаһның Илчесеннән (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) сорадыгыз, ләкин ул сезнең соравыгызга җавап бирмәде?" - дип әйттеләр. Ул кеше: "Мин, бәлки, аңа вәхи җибәреләдер дип уйладым", - дип җавап бирде. Аңына килгәч, ул тирен сөртте дә: «Чыннан да, бу сорау бирүче - акыллы сорау бирүче -» - диде ул моны мактау кебек караш белән. Аннары ул: «Чыннан да, яхшылык начарлык китерми. Ләкин яңгырлы сезонда үскән нәрсә кайвакыт үтерергә яки зыян китерергә мөмкин. Яшелчә ашаучы туйганчы гына ашый, аннары кояшка карый, аннары тизәк чыгара яки сидек чыгара, аннан соң тагын ашый. Чыннан да, бу дөнья байлыгы яшел һәм татлы күренә. Әмма мөселманның иң яхшы байлыгы - ул ярлыларга, ятимгә яки Ибн Сәбилгә - сәяхәтчегә - биргән байлыгы». Яки Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйткәнчә: «Кем дә кем байлыкны законсыз рәвештә алса, ул ашаган, ләкин беркайчан да туймаган - канәгать булган кеше кебек. Әмма бу байлык Кыямәт көнендә аның комсызлыгына каршы шаһит булачак».