Rasulullah tidak diizinkan memohonkan ampun untuk ibunya, tetapi diizinkan menziarahi kuburnya

Imam Muslim : 1621

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذَنْتُ رَبِّي أَنْ أَسْتَغْفِرَ لِأُمِّي فَلَمْ يَأْذَنْ لِي وَاسْتَأْذَنْتُهُ أَنْ أَزُورَ قَبْرَهَا فَأَذِنَ لِي

اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [يحيى بن ايوب] ۽ [محمد بن عباد] - يحيى جو لفاظ - ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [مروان بن معاويه] [يزيد يعني ابن ڪيسان] کان [ابو حازم] [ابو هريره] کان ٻڌايو آهي ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مون پنهنجي رب کان پنهنجي ماءُ لاءِ بخشش گهرڻ جي اجازت گهري، پر کيس اجازت نه ڏني وئي. پوءِ مون سندس قبر جي زيارت جي اجازت گهري، تنهن ڪري کيس اجازت ڏني وئي'.