Dishalatkan 40 sampai 100 orang lebih

Imam Muslim : 1577

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ وَالْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ السَّكُونِيُّ قَالَ الْوَلِيدُ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ مَاتَ ابْنٌ لَهُ بِقُدَيْدٍ أَوْ بِعُسْفَانَ فَقَالَ يَا كُرَيْبُ انْظُرْ مَا اجْتَمَعَ لَهُ مِنْ النَّاسِ قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا نَاسٌ قَدْ اجْتَمَعُوا لَهُ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ تَقُولُ هُمْ أَرْبَعُونَ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَخْرِجُوهُ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ يَمُوتُ فَيَقُومُ عَلَى جَنَازَتِهِ أَرْبَعُونَ رَجُلًا لَا يُشْرِكُونَ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلَّا شَفَّعَهُمْ اللَّهُ فِيهِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ

আমাক কৈছে [হাৰুন বিন মা’ৰুফ] আৰু [হাৰুন বিন ছাইদ আল আইলি] আৰু [আল ৱালিদ বিন ছ্যুজা’ আছ ছাকুনি] -[আল ৱালিদে] মোক কৈছে -যেতিয়া আন দুজন মানুহে কৈছিল- আমাক কৈছে [ইবনু ৱাহবে] মোক [আবু শ্বাখৰ] [ছিয়াৰিক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু নমিৰ] [কুৰাইব] মৌলা ইবন আব্বাছৰ পৰা কৈছে, ৰ পৰা [ইবনু আব্বাছ] যে তেওঁৰ পুত্ৰৰ মৃত্যু হৈছে কুদাইদ বা উছফান অঞ্চলত, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘হে কুৰাইব, চাওক কিমান মানুহ তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ গোট খাইছে’। কুৰাইবে ক’লে; গতিকে মই ওলাই আহিলোঁ, দেখা গ’ল যে তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ মানুহ গোট খাইছিল। তেতিয়া মই ইবনে আব্বাছক ক’লোঁ, আৰু তেওঁ সুধিলে, ‘তেওঁলোকৰ সংখ্যা চল্লিশজন হ’ল নেকি? কুৰাইবে উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। তাৰ পিছত ইবনে আব্বাছে ক’লে, ‘মৃতদেহটো উলিয়াই লোৱা, কাৰণ মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছো: ‘এজন মুছলমান নহয় যি মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু চল্লিশজনতকৈ অধিক লোকে ইয়াৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে, যাৰ কোনোৱেই আল্লাহৰ সৈতে অংশীদাৰ নহয়, নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰ বাবে তেওঁলোকৰ নামাজ পূৰণ কৰিব’। ইফালে ইবনে মাউৰুফৰ ইতিহাসত ইবনে আব্বাছৰ পৰা কুৰাইবৰ পৰা ছিয়াৰিক বিন আবু নমিৰৰ পৰা।